ترس از پرندگان یا اورنیتوفوبیا و نحوه درمان آن

فوبیا یک ترس غیرمنطقی از اشیا، ویژگیها یا حیوانات خاص است که با شرایط موجود تناسب ندارد. بنابراین، اورنیتوفوبیا یا ترس از پرندگان باعث میشود افراد مبتلا هنگام مواجهه با پرندگان به شدت ناراحت شوند. برای برخی از افراد، چنین ترسی فقط متوجه پرندگان شکاری مانند کرکس، شاهین و عقاب و غیره است. در حالی که در موارد دیگر، حتی پرندگان خانگی مانند طوطی یا دیدن پرهای آنها برای ایجاد اضطراب کافی است.

علل ترس از پرندگان

ممکن است دلایل مختلفی پشت ترس بیش از حد از پرندگان وجود داشته باشد:

• اگر کودکان خردسال از سوی پرندگان پرخاشگر مانند کرکس، شاهین یا غازها احساس خطر کنند، میتوانند به اورنیتوفوبیا مبتلا شوند.
• در برخی موارد، پرندگان ممکن است هیچ خشونتی از خود نشان نداده باشند، اما صرف حضور آنها در رویدادهای آسیبزا مانند تشییع جنازه یا تصادفات میتواند برای ایجاد فوبیا در کودک خردسال کافی باشد.
• پرواز پرندگان در داخل خانه از پنجره باز و ایجاد آشفتگی ممکن است والدین را عصبی کرده و باعث ایجاد اضطراب در کودک شود.
• اورنیتوفوبیا را میتوان با فولکلور یا فیلم ها نیز تحریک کرد. فیلم پرندگان آلفرد هیچکاک یا شعر ادگار آلن پو نیز پرندگان را به شکل منفی یا ماشینهای کشتار به تصویر میکشد.
• تصاویری از حمله پرندگان گوشتخوار به طعمه های کوچک مانند خرگوش که در برنامه های تلویزیونی دیده میشود، گاهی اوقات میتواند ترس از پرندگان را در ذهن ایجاد کند.

بیشتر موارد ترس از پرندگان در دوران کودکی خود به خود از بین میروند، در حالی که موارد دیگر ممکن است حتی در بزرگسالی ادامه یابد.

علائم اورنیتوفوبیا

به گزارش کلینیک روانشناسی مکث، علائم این فوبیا بر اساس شدت بیماری متفاوت است. مانند هر نوع دیگری از فوبیا، علائم اورنیتوفوبیا را میتوان بطور کلی به ذهنی، جسمی یا احساسی طبقه بندی کرد.

• برخی از افراد به دلیل ترس از دزدیده شدن غذای آنها توسط پرندگان، از خوردن غذا در مکانهایی که ممکن است پرندگان در آن حضور داشته باشند، خودداری میکنند.
• افراد پرنده هراس از پرندگانی که توسط تاکسیدرمیست ها نگهداری میشوند و در موزه ها حضور دارند میترسند. برخی دیگر از همه تصاویر، عکسها یا حتی پرهای پرندگان میترسند.
• علائم فیزیکی این فوبیا معمولاً شامل عرق سرد، لرزیدن، جیغ زدن یا گریه کردن، افزایش ضربان قلب، یخ زدن در محل یا تلاش برای فرار با دیدن پرندگان است.
• برخی از افراد روزها قبل از رویارویی واقعی با پرندگان، چنین حملات اضطرابی را تجربه میکنند. مانند بسیاری دیگر از انواع فوبیا، ترس از پرندگان گاهی اوقات میتواند به شدت ناتوان کننده باشد. ممکن است فرد بطور کامل از ترک خانه خود امتناع و در نتیجه بر زندگی روزمره تأثیر بگذارد.

درمان ترس از پرندگان

پرندگان حیوانات وحشی هستند که در همه جا زندگی میکنند و اغلب به محض اینکه از در خارج میشویم دیده میشوند. حتی از طریق پنجره ها، اغلب هنوز پرندگان زیادی را میبینیم که در حال پرواز هستند. اجتناب از دیدن پرندگان غیرممکن است، بخصوص اگر در شهری زندگی میکنید که کبوتر در آن بسیار رایج است. کبوترها اغلب ترسی از انسان ندارند و در جستجوی غذا به مردم بسیار نزدیک میشوند. هنگامی که آنها مبهوت میشوند، بطور غیرمنتظره ای پرواز میکنند، اغلب بسیار نزدیک به صورت مردم.

به همین دلیل، فرد مبتلا به اورنیتوفوبیا ممکن است در جایی که می رود و کاری که انجام می دهد بسیار محدود شود. آنها ممکن است از خوردن غذا در رستورانهای روباز صرف نظر کنند. آنها ممکن است برای اجتناب از مرغ های دریایی از رفتن به ساحل اجتناب کنند. آنها ممکن است با حملات پانیک روزانه مقابله کنند. فقط سعی میکنند به محل کار بروند و برگردند. برخی از افراد مبتلا به یک مورد شدید از ترس از پرندگان ممکن است منزوی شوند و هرگز خانه را ترک نکنند. بنابراین به فوبیای دیگری مانند Agoraphobia مبتلا شوند. برخورد با چنین فوبیایی از نظر احساسی و جسمی خسته کننده است و کیفیت زندگی را بطور جدی پایین می آورد.

غلبه بر اورنیتوفوبیا بخصوص اگر باعث اضطراب یا افسردگی فرد شود، ضروری است. فوبیای شدید فلج کننده نیاز به درمان حرفه ای دارد. در موارد خفیف تر، فرد میتواند برخی از روالهای خود کمک کننده مانند تکرار و تجسم مثبت، مدیتیشن یا تنفس عمیق کنترل شده و غیره را توسعه دهد و به آن پایبند باشد. برای افراد مبتلا به اضطراب شدید، پزشکان ممکن است برای کاهش شدت علائم، داروهای آرام بخش و سایر داروها را تجویز کنند. با این حال، هنگام استفاده از آنها باید مراقب باشید. حذف چنین داروهایی میتواند باعث علائم ترک شود و آنها به جای تسکین علائم، کار زیادی برای خود ترس انجام نمیدهند.

از آنجایی که بیشتر فوبیاها به عنوان یک «رفلکس شرطی یا اشتباه در یادگیری» تعریف میشوند، روان درمانگران همچنین رفتار درمانی را برای کمک به فرد مبتلا به فوبیا توصیه میکنند تا این واکنشها را بیاموزد. رفتار درمانی تقریباً در ۹ مورد از ۱۰ مورد اورنیتوفوبیا مؤثر است. حساسیت زدایی تدریجی روش موثر دیگری برای درمان ترس از پرندگان یا ترس از پر است. از ۱۰ تا ۳۰ جلسه (بسته به موارد فردی) ممکن است برای قرار دادن فرد در معرض ترس استفاده شود. به بیمار اسلایدها یا تصاویری از پرندگان یا پرهای آنها نشان داده میشود و او آموزش داده میشود که نزدیک شدن به پرندگان را تصور کند تا زمانی که به تدریج بیاموزد که بدون ناراحتی با آنها کنار بیاید.

نتیجه گیری

اگر شما یا فردی که می شناسید از اورنیتوفوبیا رنج میبرد، طوریکه همیشه باعث تنش یا اضطراب زیادی میشود، مطمئناً یکی از روان درمانی های فوق الذکر به درمان موفقیت آمیز این بیماری کمک میکند.

منبع: fearof.net