حامد اینجا، حامد اونجا، حامد آهنگی همه جا

برترین‌ها: بدون شک یکی از خبرسازترین چهره‌های سال جاری، حامد آهنگی‌ست. هر طرف که سر بچرخانیم چهره او را در پلتفرم‌های مختلف می‌بینیم. حامد آهنگی کار خود را در صحنه‌های تئاتر شروع کرد و از اوایل دهه نود با اجرای جنگی بامزه در کیش خودش را در عرصه کمدی تثبیت کرد. او مراحل ترقی را یکی یکی طی کرده و حالا با برنامه اختصاصی تاک‌شوی «شب آهنگی» به عنوان مجری برنامه حضور دارد. شب آهنگی از معدود تاک‌شوهایی است که توانسته گلیمش را از آب بیرون بکشد و حرفی برای گفتن داشته باشد.

حامد آهنگی که از کمدین‌های محصول جزیره (کیش) است، پیش از این در خندوانه معرفی شد اما کمدی‌ و شخصیت فوق‌ هایپرش جلو دوربین چندان به مذاق مخاطب تلویزیونی خوش نیامد؛ در رئالیتی شو «شام ایرانی» هم چون هنوز شناخته‌شده نبود نتوانست خودی نشان دهد و در سایه‌ی قهقهه‌های علی انصاریان قرار گرفت. تا «شب‌های مافیا» که هوش زیاد و طنز دوست‌داشتنی‌اش بیش از هر شرکت‌کننده‌ی دیگری در این برنامه جلب توجه کرد. خداداد عزیزی، حسین مهری، مجید واشقانی که محبوبیتش در «شب‌های مافیا» در انتخابش به عنوان مهمان نوروزی «جوکر» بی‌تأثیر نبوده است، هم با هوش فطری‌شان برای بازی مافیا بر سر زبان‌ها افتادند اما حامد آهنگی چند پله بالاتر از سایرین تنها کمدینی بود در این رئالیتی شو درخشید.

تاک‌شوی شب‌آهنگی

آرش پارساپور در ویجیاتو می‌نویسد: مقوله تاک‌شو در ایران از دیرباز وجود داشته و برخی از این برنامه‌ها در برهه‌ای زمانی خاص گل کردند و برخی دیگر هرچه قدر تلاش کردند نتوانستند به جایی برسند. از همان سالهای قبل از انقلاب که فریدون فرخزاد با برنامه میخک نقره‌ای، تاک‌شوی خودش را داشت و با خوانندگان مصاحبه می‌کرد و کاری پیشرو در زمان خود انجام می‌داد تا سالهای بعد انقلاب که مهران مدیری با برنامه ببخشید شما، یک «نیمه تاک‌شو» راه انداخت. مدیری در این برنامه با بازیگران و دیگر افراد مشهور و گاهی مسئولین مملکت صحبت می‌کرد و در خلال گفتگو یک سری آیتم طنز نیز پخش می‌کرد. مدیری در سال ۱۳۸۰ تاک‌شوی دیگری راه‌اندازی کرد و پس از آن این برنامه «صندلی داغ» و داریوش کاردان بود که تاک‌شو در ایران را چند پله بالاتر برد.

آهنگی اجرای بامزه‌ای دارد و برعکس سایر مجریان سعی نمی‌کند که بامزه باشد بلکه واقعا جنس کمدی را می‌فهمد و می‌داند باید چطور شوخی کند. او در لبه خط قرمز حرکت می‌کند و دائما به اشخاص مقابلش می‌گوید که جنبه بالایی داشته باشند تا از حرف‌هایش ناراحت نشوند. کاری که او می‌کند مرا یاد حرف‌های سیامک انصاری در برنامه همرفیق می‌اندازد که به زیبایی در مورد شوخی کردن با بازیگران صحبت کرد. او گفته بود که «یک بازیگر زمانی که بازیگر می‌شود و بخصوص یک کمدین می‌شود، با همه چیز شوخی می‌کند و اگر نگذارد دیگران با او شوخی کنند، پس بازیگر کمدی نیست.» آهنگی این فرمول را اما نه فقط روی بازیگران کمدی بلکه روی تماشاچیان هم پیاده می‌کند و با زمین و زمان شوخی می‌کند؛ شوخی‌هایی که شاید همه‌شان «آس» نباشند اما «بی‌نمک» هم نیستند.

نتیجه‌ فعالیت‌های حامد، تولید یک تاک‌شوی انفرادی به نام خودش بود که هنوز هم در حال پخش است و کلیپ‌های کوتاه و بلندی که از برنامه‌های عمومی او در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌چرخد. طنز حامد آهنگی چیز خاصی نیست، نسخه‌ی کمی به‌روزشده‌تر بهزاد محمدی و محمد ماهی‌صفت در سال‌های دور است که هر دو در سال‌های اخیر به حاشیه رانده شده و زندگی حرفه‌ای‌شان را به دور از توجه دوربین‌ها و مخاطبان شبکه‌های اجتماعی از سر می‌گذرانند. نه بهزاد محمدی که در فصل سوم مهمان «جوکر» شد توانست در حد و‌ انداز‌ه‌‌ی سال‌های دور خود ظاهر شود و نه ماهی‌صفت که مهمان همین برنامه‌ی حامد آهنگی «شب آهنگی» شده بود.

رئالیتی‌شوی مافیا

علیرضا باقرپور درباره حضور او در مافیا نوشت: شاید مهم‌ترین نکته در شب‌های مافیا، فقر تکنیک بازیکنان بود که به خوبی به چشم می‌آمد. بازی های ضعیف و اکت‌های گاه بیهوده برنامه را با افت شدیدی مواجه کرده بود. اما حضور حامد آهنگی در این رئالیتی شو باعث شد کمی وزن فنی برنامه نیز افزایش یابد و مخاطبان با رقبت بیشتری برنامه را دنبال کنند. سبک بازی، بدل‌های به جا و بازی دادن ذهن تیم مقابل چه در کاراکتر مافیا و چه در کاراکتر شهروند از شاخصه های بارز بازی او در این برنامه بود.

حتی در سری جدید این برنامه هم که با افت مخاطب همراه شده بود با بازگشت او کمی طیف مخاطبان گسترده تر شد تا باز هم اثبات شود که آهنگی سطح بالاتری را در هر برنامه‌ای ارائه می‌دهد. شاید فقدان چنین شخصیتی در تمام سری‌های مافیا به چشم آمده و خب طبیعتا این موضوع که سلبریتی‌های ایرانی چندان اعتقادی به تمرین برای بازی ندارند و گاه دو ساعت مانده به ضبط برنامه، تازه بازی را آموزش دیده‌اند هم بی‌تاثیر نیست.

جوکر

آزاده اتحاد در دیجی‌کالا درباه حضور پررنگ او در جوکر می‌نویسد: اگر «شب‌های مافیا» بازی جذاب و هیجان‌انگیز مافیا، بازی دورهمی‌های خانوادگی و گروه‌های دوستی مرسوم تقریباً ده سال اخیر، را برای جذب مخاطب دارد، «جوکر» چیزی دارد که نه تنها همیشه و‌ در‌ همه حال که به خصوص در مقطع حساس کنونی برای مخاطب تشنه‌ی شادی حکم دوا را دارد؛ تولید خنده. البته خنده‌ گرفتن از مخاطب ایرانی در سال‌های اخیر دست‌کم در سینما کار چندان سختی‌ نبوده است. کافی است کمی شوخی‌های مثبت هجده و جوک‌های دست‌چندم تلگرامی و‌ اینستاگرامی چاشنی قصه‌های بی‌سر و ته شود تا مخاطب هم در سالن‌های سینما قهقهه سر دهد و هم به طرز متناقض‌گونه‌ای موتور زنگ‌زده‌ی اقتصاد سینمای ایران را به حرکت وا دارد.

اما حامد آهنگی که در «جوکر» نه محدودیت بازی مافیا را دارد و نه نقش مجری و میزبانی، با نزدیک شدن به شخصیت صحنه‌ای‌اش و با فراغ بال هر آنچه تجربه‌ی خلق کمدی صحنه‌ای و‌ موقعیت را در چنته داشته روی دایره آورده است و از نفس نمی‌افتد. مجموعه‌ای از توانایی‌هایش که گیتارنوازی، خوانندگی، رقص و بازی بدن، تقلید صدا و گویش و‌ لهجه، لطیفه‌گویی و تکه‌پرانی سر بزنگاه را به کار گرفته و با اینکه شاید در لحظاتی به اصطلاح سینمای «اُوِراَکت» داشته باشد، موفق می‌شود هم از همکاران هم‌بازی‌اش خنده بگیرد و هم مخاطب. شاید بتوان‌ ادعا کرد که در مورد دوم خیلی بیشتر از تمام پدیده‌های فصل‌های قبلی. جوکر تایم او از جوکر تایم سایر شرکت‌کنندگان هم خلاقانه‌تر بود، هم با مشارکت بیشتری از سوی خودش و هم خنده‌آورتر. او در تمام تیپ‌هایی که خلق می‌کند چنان فرو می‌رود که کاملاً باورپذیر می‌شود. تقلید صدا و بدن او بی آنکه اهانتی به منبع اصلی صدا باشد، هم دقیق بود و هم موقعیت‌های کمدی خوبی را خلق کرد.

آهنگی به اندازه‌ای در فصل 5 جوکر پررنگ بود که اگر‌ جایی احساس میب‌کرد برنامه دارد از ریتم می‌افتد همه‌چیز را در دست می گرفت و موقعیت طنز جدیدی را خلق می‌کرد. این احساس مسئولیت و البته توانایی‌ای است که همه‌کس و بدون شک سایر مهمان‌های این فصل یک‌جا ندارند.