آقای امیر جعفری، خانم بهاره کیان‌افشاری، خیلی مبتذلید!

برترین‌ها: یک شوخی درست و حسابی در سگ‌بند نمی‌بینیم، آن سکانس کافه و شعرخوانیِ بهاره کیان افشار که افتضاحی بیش نیست، چرا و چگونه میلیاردها تومان پای چنین فیلمی رفته؟

«سگ بند» به کارگردانی مهران احمدی بعد از اکران موفق در سینماها، این روزها وارد چرخه اکران آنلاین شده و طبعا خیلی‌ها حالا دارند فیلم را می‌بینند. این فیلم در نوروز سال ۱۴۰۱ روی پرده سینماها رفت و موفق شد عنوان دومین فیلم پُرفروش سال را از آن خودش کند با 43 میلیارد تومان فروش!

این روزها تنها ژانری که در سینمای ایران می‌فروشد، ژانر کمدی است. تهیه‌کنندگان و کارگردانان و حتی فیلم‌نامه‌نویسان ژانر کمدی در ایران هم پذیرفته‌اند که اقبال عمومی نسبت به کمدی‌های معنادار و طعنه‌آمیز چندان زیاد نیست و البته که احتمال برخورد با کمدی‌های تند و تیز هم وجود دارد. بنابراین بیشتر فیلم‌های کمدی این روزهای سینمای ایران را عناوین تهی، فاقد چارچوب داستانی و واقعا مضحک تشکیل می‌دهند که تماشای یک‌باره آن‌ها برای تماشاگران ریزبین سینمای ایران و جهان هم ممکن نیست.

سگ‌بند هم واقعا یکی از همین آثاری‌ست که دستش برای مخاطب رو شده و تلاش دارد با یک فرمول آشنا، یک سفر خارجی و چند شوخی جنسی(البته که فی‌النفسه بد نیست) مخاطب را جذب کند، اما مساله اینجاست که فیلم علی‌رغم شروع خوب و گرمی که دارد، بعدتر به شدت کسل‌کنند و بی‌مزه می‌شود. شروع «سگ‌بند» البته لبالب از فیلمفارسی‌ست اما خب نَفَس دارد، بعد از ورود دو کاراکتر اصلی داستان با بازیِ بهرام افشاری و امیر جعفری و در واقع پس از خروج سیروس گرجستانی از داستان، فیلمنامه چیزی برای عرضه ندارد و دست کارگردان کاملا خالی می‌شود. تماشای سکانس‌هایی نظیر شیطنت بهرام افشاری در استخر آن هتل تایلند، واقعا دمده و تکراری‌ست. شوخی‌هایی که حتی در تلویزیون و سریالی چون پایتخت هم دیده‌ایم.

از آن بدتر نگاه فیلمساز به آدم‌ها و داستان است که شعارهایش را حتی زحمت نداده در کمی ظرافت بپیچد و تحویل مخاطب بدهد، دو لاتِ آسمان‌جُل که وارد یک مسیر اشتباه می‌شوند و با یک گنگ مافیایی مواجه می‌شوند و ما از همان ابتدا می‌دانیم که قرار است به بدترین شکل تنبیه شوند! بدتر آن که یک شوخی درست و حسابی نمی‌بینیم، آن سکانس کافه و شعرخوانیِ بهاره کیان افشار که افتضاحی بیش نیست، چرا و چگونه میلیاردها تومان پای چنین فیلمی رفته؟ خب این شوخی را که سال‌ها پیش در آثار مهران مدیری دیده بودیم. به نظر می‌رسد مهران احمدی اتصالاتی به برخی منابع مالی دارد و صرفا می‌آید که فیلمی ساخته باشد و باقی قضایا!

نکته خارج از متن اما تماشای حسرت‌برانگیز دو بازیگر مرحوم سینمای ایران هم در این فیلم است؛ زنده‌یاد سیروس گرجستانی و مرحوم عزت‌الله مهرآوران از جمله بازیگران دوست‌داشتنی سینما و تلویزیون ایران بودند که به تنهایی به این فیلم اعتبار داده‌اند. دو بازیگر عزیزی که در ایام کرونا از دست رفتند. البته علت فوت سیروس گرجستانی را سکته قلبی اعلام کردند و اما مهرآوران را رسما کرونا گرفت و واکسنی که می‌دانید ماجراهایش.

نظر کاربران چیست؟ 

بهزاد نوشت: ‌سم سم سم خالص، بلیط رو گرون می‌کنید واسه چنین آشغال‌هایی؟ همینه صندلی‌ها خالی می‌مونه، خداروشکر و به لطف تلگرام فقط وقتمونو هدر دادیم بابت چنین افتضاحی

ناهید نوشت: ‌فیلمای سمی و به درد نخور زیاد دادم، اما ‎سگ‌بند واقعا یه پدیده دیگه بود. بی سر و ته و چرت و پرت، نه داستان نه هیچی، فیلم‌های جک اس آمریکایی بیشتر از این محتوا دارن.

علی در توئیتر نوشت: ‌‎سگ‌بند با وجود این که جزو پنج فیلم پرفروش تاریخ ‎سینمای ایران شد اما مسیر اشتباهی را دنبال می‌کرد و ماجراها و درگیری‌های بی‌نمک هیچ کمکی به جذابیت قصه نکرد.

الما: دیشب سگ بند رو دیدیم...درسته که بی محتواس ولی ،جدا خنده داره