نگاهی نو به ادبیات، سیاست، فرهنگ و ...

برترین ها - محمودرضا حائری: فصل نامه نگاه نو از مهر 1370 در دنیای مطبوعات ایران فعال است. در هر شماره از این فصل نامه یک «بخش ویژه» وجود دارد که به موضوع خاصی می پردازد. مثلا در شماره 103 (آخرین شماره منتشر شده) این بخش به بحران آب در ایران اختصاص داده شده است. پس از آن بخش «مقاله ها» قرار دارد که معمولاً نویسندگان و مترجمان صاحب نام همچون عزت الله فولادوند، محمد علی موحد، نادر انتخابی، رضا رضایی و ... با آن همکاری دارند.

«داستان»، «زندگی نامه»، «رویدادها و گزارش ها» و «کتاب و کاریکاتور» در بخش کتاب و کاریکاتور قسمتی به نام «انتقاد کتاب» وجود دارد که بررسی کتاب های تازه منتشر شده می پردازد. علاوه بر این نگاه نو هر سال در آخرین شماره اش از اهل قلم درباره بهترین کتابی که آن سال خوانده اند نظرخواهی می کند.


از خواندنی ها جالب نگاه نو می توان به گفتگو های سردبیر آن «علی میرزایی» با مسئولین و روشنفکران اشاره کرد. مجموعه ای از این گفتگو های خواندنی به همت نشر «نگاره آفتاب» به صورت کتاب منتشر شده است.

اگر اهل ادبیات هستید و خواندن آثار نویسندگان برنده جایزه نوبل را دنبال می کنید؛ هر سال در نگاه نو می توانید خطابه برنده نوبل ادبیات را به ترجمه ی رضا رضایی بخوانید. مجموعه ای از این خطابه ها نیز به صورت کتاب بوسیله ی نشر نگار آفتاب منتشر شده است.

مروری بر شماره ۱۰۳ نگاه نو

در این شماره که بخش ویژه ی آن به بحران آب اختصاص داده شده می توانید گفتگوی مفصل سردبیر را با عیسی کلانتری وزیر سابق کشاورزی و دبیر کارگروه نجات دریاچه ارومیه درباره بحران آب در ایران بخوانید. بحران آب در ایران موضوعی است که همه ما مردم ایران باید به آن توجه داشته باشیم. اما متأسفانه شاهد این هستیم که ضرورت توجه به این موضوع را نه مطبوعات و نه مردم به درستی درک نکرده اند. پس از بخش ویژه نوبت به خطابه ی پاتریک مودیانو برنده جایزه نوبل ادبیات امسال می رسد که عکس او نیز روی جلد مجله به چاپ رسیده است. پس از آن مقاله ای به ترجمه ی عزت الله فولادوند منتشر شده که به «مارکس و فلسفه تاریخ» می پردازد.


مقاله مفصلی درباره «عصیان فردی و شورش اجتماعی در آثار فروغ فرخزاد» پژوهش دیگری است که در این بخش از این نگاه نو منتشر شده است. در شماره ۱۰۳ داستانی از بهومیل هرابال (نویسنده ی تنهایی پر هیاهو) به ترجمه ی پرویز داویی به چاپ رسیده است. همچنین در این شماره می توانید زندگی نامه فرخی یزدی شاعر آزادی خواه معاصر را بخوانید.

برشی از مصاحبه با عیسی کلانتری

اجازه دهید وارد مبحث آب شویم. برای شروع خواهش می کنم تصویری از وضعیت کنونی آب در سرزمین ایران به خوانندگان نگاه نو بدهید.

سرزمین ایران در کره ی زمین در منطقه ی کم آب قرار دارد. در منطقه ی خشک و نیمه خشک هستیم. در سال، به طور متوسط، در سطح کشور نزدیک به ۲۵۰ میلی متر بارش داریم. اگر استان های شمالی را نادیده بگیریم این ۲۵۰ میلی متر به ۲۰۵-۲۱۰ میلی متر کاهش پیدا می کند.

شدت تبخیر هم بسیار بالا ست. متوسط بارش جهان ۸۳۰ میلی متر است. بنابراین بارش در کشور ما کمتر از یک سوم متوسط بارش جهانی است. هم کم آب هستیم و هم پر تبخیر. این تبخیر باعث می شود که املاح از زیر زمین به روی زمین بیاید، و شوری آب بیشتر شود. نکته ی بسیار مهم این است که با توجه به کمبود بارندگی شکل گیری خاک نیز به کندی صورت می گیرد. اگر در اروپا شکل گیری یک سانتی متر خاک هشتاد سال طول می کشد، در کشور ما سیصد سال طول می کشد تا یک سانتی متر خاک به خاک های موجود اضافه شود! اینها محدودیت ماست. محدودیت های بسیار بزرگ.

توپوگرافی کشور از صفر تا چند هزار متر از سطح دریا اختلاف ارتفاع دارد، مزیت هایی دارد، و معایبی. خوشبختانه تنوع اقلیم داریم: از گرم گرم، تا سرد سرد. همین باعث می شود مقداری از بارندگی ها به صورت یخچالی در کوهستان ها بماند و به تدریج ذوب و روان می شود، تا در فصول خشک به همراه آب زیر زمینی در اختیار مردم قرار بگیرد.

علاوه بر آن انواع مختلف محصولات کشاورزی در اثر همین توپوگرافی متنوع، امکان تولید دارد و انواع محصولات سردسیری تا گرمسیری در صورت وجود آب در کشور تولید می شود که هم هموطنان بهره مند می شوند و هم صادر می شود و ارزآوری دارد....

مابقی گفتگو را در شماره ۱۰۳ نگاه نو بخوانید.