بازیگران گیشه ای سینمای ایران

روزنامه هفت صبح:

سحر قریشی

از سال 88 که به خاطر بازی در سریال «دلنوازان» مطرح شد تا همین امسال در 19 فیلم سینمایی و 7 فیلم ویدئویی بازی کرده. یعنی به طور متوسط سالی پنج فیلم! جالب اینجاست که در هیچ کدام از این فیلم ها هم نقش اول نبوده وصرفا در بخش هایی ظاهر شده. در همین نقش های کوتاه هم بازیش در حدی نبوده که کسی بتواند به بازیگری اش نمره بدهد. او تنها در دو فیلم «گشت ارشاد» و «پنج ستاره» به کارگردانی سعید سهیلی و مهشید افشارزاده بازی کرد که آثار خوب و قابل توجهی بودند اما در این فیلم ها هم بیشتر از یکی دو سکانس بازی نداشت.


امین حیایی

روزی از بازیگران محبوب سینما بود که نامش باعث پفروش شدن فیلم ها می شد اما قدر خود را ندانست و با انتخاب های بد و تکراری حالا مجبور است به هر فیلمی تن بدهد. کافی است کارنامه او را مرور کنید؛ همه جور فیلمی در آن دیده می شود.

امسال فیلم تلخ «خانوم» را روی اکران داشت که نتوانست به فروشی معقول دست بیابد. آنچه باعث شد حیایی به مرور تنزل یابد بازی های هم شکل او بود در فیلم هایی با مولفه های مشترک؛ تا جایی که آخرین تلاش او در «رژیم طلایی» یک شکست بود و حالا برای بازگشت به روزهای اوج راهی سخت پیش خود می بیند.


لیلا اوتادی

هیچ کس تا به حال بازی خارق العاده از او ندیده و اصولا در فیلم هایی بازی می کند که به لحاظ بار هنری، جایگاه خاصی در سینما ندارند و صرفا شاید در گیشه موفق باشند.

اوتادی این اواخر در فیلم هایی مثل «زن، مرد، زندگی»، «آقای الف»، «شیر تو شیر»، «دردسر بزرگ»، «پیتزا مخلوط» و ... بازی کرد؛ فیلم هایی که هیچ کدام شان آثار مطرحی نبودند و او اگر می خواست هم نمی توانست با آنها به جایگاهی برسد.

اوتادی حتی امسال با سریال «زخم» در تلویزیون هم ظاهر شد اما برخلاف بسیاری از بازیگران تلویزیونی که در مدت کوتاه می توانند به شهرت برسند، بازیش مخاطبان تلویزیونی را هم جذب نکرد.


دانیال عبادی

بیشتر از اینکه به عنوان بازیگر در سینما شناخته شود هنوز هم خیلی ها او را همان مدل اولین فیلمش یعنی «غیرمنتظره» می شناسند.

دانیال عبادی بعد از گذشت سال ها هنوز نتوانسته در بازیگری به جایگاه خاصی برسد و در بیشتر فیلم های سینمایی، صرفا به خاطر داشتن استایل مناسب دعوت به همکاری می شود.

«قبرستان غیرانتفاعی»، «امشب شب مهتابه»، «کاغذ خروس نشان»، «مجرد ۴۰ ساله»، «کالسکه» و ... هیچ کدام جزو رده بندی فیلم های موفق سینما قرار ندارند. او حتی زمانی که در فیلم «یکی از ما دو نفر» تهمینه میلانی بازی کرد هم یکی از بدترین بازی هایش را به نمایش گذاشت.


بهنوش بختیاری

اصلا نمی شود از اسم او به یاد فیلم جدی، قدرتمند یا درجه یک بیفتیم. شیوه بازی بختیاری به عنوان یک زن کمدین، در سطحی است که هیچ جوره نمی تواند در قالب یک فیلم رده بالا قرار بگیرد.

شاید هم کارگردان ها اصولا از او نمی خواهند که شیوه دیگری از بازیش را به نمایش بگذارد و در وضعیت همیشگی تغییری به وجود بیاورد.

معمولا در فیلم های کمدی درجه چندم اسمی از او به میان می آید و حالا شاید در کل این فیلم ها فقط در یک سکانس هم بازی داشته باشد. تنها فیلمی حکه این اواخر بختیاری بازی متفاوتی از خود در آن به نمایش گذاشت، «پنج ستاره» مهشید افشارزاده بود.


نیما شاهرخ شاهی

یکی از پرکارهای عرسه سینما، تلویزیون و شبکه نمایش خانگی است. البته فرقی هم نمی کند چه نقشی به او پیشنهاد شود، چون در هر فیلمی که فکرش را بشود کرد می شود نشانی از او پیدا کرد.

او با فیلم «مکس» و «پارک وی» به میدان آمد و به نظر می رسید بتواند یکی از بازیگران خوش آتیه سینما باشد اما از یک جایی به بعد سر و کله اش حتی در فیلم هایی مثل «رفیق فابریک»، «الاکلنگ» یا حتی «عطسه های نحس» محسن افشانی هم پیدا شد. بعد از ۱۰ سال حضور در سینما شاید بشود از همان فیلم اولش یعنی «پارک وی» به عنوان بهترین اثرش نام برد و دیگر هیچ.


شیلا خداداد

با سریال «مسافری از هند» به شهرتی فراوان دست یافت. این محبوبیت و چهره شیلا خداداد باعث شد برخی او را از ستاره های آینده سینما بدانند اما اینگونه نشد و حضور او محدود به فیلم های گیشه پسند و نقش های بعضا مشابه می شود.

نگاهی به مهمترین فیلم های اخیر این بازیگر بیندازید: «زنان ونوسی، مردان مریخی»، «سن پترزبورگ»، «اخراجی ها»، «پاتو زمین نذار» و «پسر آدم، دختر حوا».

در این میان دو فیلم خوب «سن پترزبورگ» و «پسر آدم، دختر حوا» دیده می شود اما در کارنامه خداداد اتفاقی رقم نزده اند. دلیل چیست؟


علی صادقی

همچنان بازیگر محبوب بخشی از مخاطبان سینما و تلویزیون است اما نه خودش قدر این موهبت را می داند و نه فیلمسازها به فکر ایجاد تغییر مدل او هستند.

علی صادقی همچنان تاکید روی چند ویژگی ظاهری اش که پیش مردم آشنا است دارد و با همین حرکات صورت و چشم و ذهن و تغییر در بیان از آنها خنده می گیرد.

تمرکزش روی فیلم های ویدئویی است و تهیه کنندگان از قابلیتش برای شبکه خانگی استفاده می کنند؛ برای همین حضورش در سینما کمرنگ شده. علی صادقی تا کی می تواند از این مشخصاتش استفاده کند و تا کی جواب می دهد، معلوم نیست.


نیوشا ضیغمی

او هم از بازیگرانی بود که خیلی ها فکر می کردند به زودی ستاره سینمای ما می شود به ویژه آنکه فیلم های متفاوتی مثل «شوریده» و «مواجهه» جزو انتخاب های اولش بودند. به مرور اما در یک دایره مشخص ماند و هیچ کدام نتوانستند شمایل سوپراستار بر تنش کنند.

ضیغمی روشی بینابین پیش گرفته؛ نه در فیلم های صرفا گیشه ای (آبکی!) بازی می کند نه مورد توجه فیلم های خاص است. نگاهی به این فهرست بیندازید: اخراجی ها، گشت ارشاد، پرتقال خونی، توفیق اجباری، قرنطینه، پارک وی.

امسال هم که دریا و ماهی پرنده و ایران برگر را در جشنواره داشت و چارسو به تازگی وارد شبکه نمایش خانگی شده.


شاهرخ استخری

با سریال هایی مثل «دلنوازان» و «فاصله ها» محبوبیت فراوانی پیش مخاطبان تلویزیون به دست آورد. خیلی ها گمان می کردند شاهرخ استخری با اتکا به این محبوبیت مسیرش را در سینما معقول طی خواهد کرد اما او قدر این موقعیت را ندانست و از یک حد مشخص فراتر نرفت.

استخری پس از ناکامی در سینما با فیلم هایی چون «پس کوچه های شمرون»، «چک» و «ساعت شلوغی» تمرکزش را بر تلویزیون و شبکه خانگی گذاشت. فیلم های ویدئویی مثل «کبریت سوخته» و «یک دو سه» تنها از اعتبارش کاستند و اعتباری برای این بازیگر به همراه نداشتند.