بلایی که تلویزیون سر آهنگ مان آورد!

روزنامه هفت صبح - محمدرضا کاظمی: بروبچه های «دنگ شو» در این چند ماه بعد از انتشار آلبوم شان «اتاق گوشواره»، خیلی روی بورس بوده و هر از چندگاهی توجه همه را به خودشان جلب کرده اند.

آخرین اتفاق خوب مربوط به این گروه هم خواندن تیتراژ سریال «شمعدونی» است؛ سریالی که این شب ها یک تنه بار کل تلویزیون را به دوش می کشد و برنامه محبوب خیلی ها شده. با اینحال، سعید آتانی، خواننده این قطعه که اولین تجربه تیتراژ خوانی اش بود، از کیفیت کاری که پخش شده راضی نیست و فکر می کند تلویزیون باعث شده کار آنطور که باید و شاید شنیده نشود.

با آقای خواننده در روزهایی که سخت مشغول تمرین برای کنسرت های تهران و شهرستان هستند دقایقی همکلام شدیم.


تیتراژ «شمعدونی» چندمین کاری بود که گروه تان برای سروش صحت ساخت؟ کلا چند تیتراژ ساخته اید؟

- بعد از «پژمان»، این دومین کاری است که برای آقای صحت ساخته ایم. تیتراژ «دزد و پلیس» هم کار گروه ماست که کارگردان آن سعید آقاخانی بود. البته برای سریال «شمعدونی» فقط تیتراژ نساختیم و موسیقی متن هم تماما کار بچه های خودمان است.

چقدر پروسه ساخت آن طول کشید؟

- ما این کار را تقریبا پارسال جمع کردیم و مجوز آن را هم سال قبل گرفتیم. اگر در جریان باشید این سریال چند ماه پیش از این قرار بود پخش شود ولی چون مسئولان تعویض شدند، پروسه پخش آن به عقب افتاد. بخشی از عقب افتادن به خاطر این بود که مسئولان پخش جلویش را می گرفتند، بخش دیگر هم به خاطر این بود که سریال هنوز تمام نشده بود.

ما سال قبل یکی دو ماهی داشتیم فکر می کردیم که چه کار باید کنیم، چون چندین مورد هم پیش آمد که تیتراژ کم و زیاد شد و بالاخره به این نتیجه رسیدیم که این نرمال ترین چیزی است که باید برای پخش برود.


چندمین تجربه خوانندگی خودتان در تیتراژ بود؟

- این اولین تجربه من بود که تیتراژ خواندم. در سریال های گذشته یک جورهایی در موسیقی متن کار دخیل بودم ولی این اولین باری بود که خودم می خواندم.

چطور بود این تجربه جدید؟

- تجربه بدی نبود، حس خوبی داشت و من هم با کار ارتباط برقرار کردم و سعی کردم برای مردم خوب بخوانم.

استقبال هم از کار خوب بوده و خیلی ها آن را دوست دارند.

- بله، کار خوب بود ولی متاسفانه داستان پخش این قطعه مقداری مشکل دارد. کیفیت کار را از سایت های مختلف گوش بدهید می بینید اثری که از تلویزیون پخش شد خیلی بد و بی کیفیت استع.

چرا دقیقا؟

- نمی دانم دلیل این اتفاق چیست ولی کاری که از تلویزیون پخش شد اصلا کیفیت ندارد. ما با هر فرمتی و در هر ورژنی که کار را ارائه دادیم، دوباره هیچ اتفاقی نیفتاد و کیفیت چیزی که پخش می شود، اصلا بهتر نشده. این اتفاق ضعفی است که فکر می کنم باعث شده این قطعه آنطور که باید شنیده نشود. هر کس که کار را از تلویزیون شنیده بعد از اینکه مرا دیده، گفته چرا این کار آنقدر کم کیفیت است؟ شما اگر سری به سایت های مجاز که این آهنگ را آنجا گذاشته اند بزنید و کار را با کیفیت خوب گوش کنید، تفاوت شان را متوجه می شوید. اتفاقا این آهنگ در سایت ها بازخورد خیلی خوبی داشته.


برای کارهای قبلی هم این اتفاق افتاده که کیفیت پخش اثر کم شده باشد؟

- بله ولی کارهای قبلی تا این حد بی کیفیت نبود. طبیعتا مقداری کیفیت کم می شود (آن را هم نمی دانم دقیقا به چه علت) ولی این بار خیلی اثر بد کیفیت است و یک جورهایی اگزجره شده است، با وجود این، هنوز هم مثلا به ما می گویند صدا زیاد است. ما واقعا نمی دانیم دیگر باید چه کار کنیم؟

پس یک جورهایی توی ذوق تان خورده.

- زیاد توی ذوقم نخورده چون مردم اینقدر استقبال کردند و انرژی مثبت دادند که من خوشحالم ولی واقعیتش این است آنهایی که می گویند کار خوبی شده، با توجه به اینکه صدای من را در آهنگ های باکیفیت دیگر یا به صورت زنده شنیده اند، بیشتر توی ذوق شان خورده.

خودتان از کلیت کار، از انرژی و وقتی که گذاشتید راضی بودید؟

- خوشبختانه این قطعه بازخوردهای خوبی داشته. بیشتر از دو هفته است که این اثر پخش می شود و خیلی ها کار را شنیده اند و دوستش دارند. حتی من شنیدم که آهنگ پیشواز آن را هم درست کرده اند و در یکی دو روز اول بیشتر از ۳۰ هزار نفر کار را به عنوان آهنگ پیشواز موبایل شان گذاشته اند.

شما هم جزوشان هستید؟

- (می خندد) نه من خودم کد آن را نداشتم که بگذارم. این روزها به شدت درگیرم و خیلی به این کارها نمی رسم.

درگیر کنسرت هستید؟

- بله. ما در این روزها اول تهرانه، بعد رشت و مجددا تهران پشت سر هم اجرا داریم. به جز آن هم درگیری دانشگاه و آموزشگاه و ... هم هست که خیلی سرم را شلوغ کرده و وقت آزاد خیلی کم دارم.


خواننده «دنگ شو» از رویایی می گوید که به حقیقت پیوست

از بچگی با استعداد بودم

یکی از خصوصیات بروبچه های گروه «دنگ شو» این است که کل اعضای آن جزو دارودسته دهه شصتی ها محسوب می شوند و خصوصیات شخصی شان هم شبیه هم نسلی های پرشورشان است. بچه هایی که دغدغه های یکسانی داشتند و کودکی اکثرشان در روزهای جنگ سپری شده.

سعید آتانی، یکی از خواننده های اصلی این گروه هم نزدیک به چهار سال است با این تیم خوش ذوق و خلاق همکاری می کند و این روزها صدایش را هر شب از شبکه سه می شنویم، از همان روزهای جنگ رویای خواننده شدن را در سر داشته و به رویایش جامه عمل پوشانده است.
سعید متولد سال 60 است و جرقه های خوانندگی از همان کودکی دنیایش را تحت تاثیر قرار داده. با این خواننده جوان کمی هم در رابطه با زندگی شخصی و داستان وارد شدنش به عرصه هنر صحبت کردیم.


چطور شد که شما به سمت خوانندگی رفتید؟

- من از دوران بچگی پی به این بردم که در این زمینه استعدادهایی دارم. یادم می آید موزیک هایی که پخش می شد را تقلید می کردم و مثل همان ها می خواندم.

یعنی از همان روزهای زمان جنگ و ... شما در فکر خواننده شدن بودید؟

- بله، روزهای ۶-۵ سالگی ام همان زمانی بود که با همین تقلید کردن رویای خوانندگی را در سر پروراندم. آن دوران زمان جنگ بود، بعد از گذشتن از آن روزها ابتدا به صورت آماتور و بعد هم حرفه ای خوانندگی را ادامه دادم و رسیدم به اینجا که در حال حاضر در لیست ارکستر ملی و سنتی صدا و سیما هستم.


شما به صورت آکادمیک هم موسیقی را دنبال کردید یا بیشتر تجربی و دلی بوده؟

- مخن جدا از علاقه و استعدادی که داشتم دنبال تحصیل در این زمینه هم بودم و در حال حاضر دانشجوی موسیقی هستم، گرایش نوازندگی تار.

خودتان به فکر این نیفتادید که آلبومی را به صورت شخصی (جدا از نام «دنگ شو») به بازار بفرستید؟ کلا کارهای جداگانه داشتید که به این گروه مربوط نباشد؟

- خودم جداگانه و آلبومی سوای «دنگ شو» نداشتم ولی اخیرا با مسعود سخاوت دوست (آهنگساز فیلم های سینمایی «شیار ۱۴۳» و «بدرود بغداد») چند پروژه ای را با هم کار کردیم و بیشتر کارهایم را هم برای صدا و سیما به صورت نماهنگ و ... انجام دادم. البته همکاری ام با آقای سخاوت دوست شاید به انتشار آلبوم جداگانه هم برسد. فعلا داریم همین کارها را ادامه می دهیم.