کوئنتین تارانتینو: هنوز به فكر خودكشي نيفتاده ام!

وب‌سایت بانی فیلم: كوئنيتن تارانتينو در مصاحبه با نيويورك مگزين حرف هاي جالبي زده است. اين كارگردان مشهور از آن آدم هايي است كه هيچ وقت از حرف خودش كوتاه نمي آيد و حالا نظراتش را يك بار ديگر تكرار كرده است.

اين كارگردان و نويسنده در اين گفتگو هم از ادامه «بيل را بكش» حرف زده هم از فيلم جديدش «هشت نفرت انگيز» و البته چيزهايي كه مثل هميشه خواندني است. مهمترين نكاتي كه در اين گفتگوي مفصل و مبسوط تارانتينو بر آنها تاكيد كرده اينها هستند.


درباره اين كه هنوز امكان ساخت ادامه‌اي بر «بيل را بكش» وجود دارد يا نه گفته است: نه، از روي ميز برداشته نشده، بايد ببينم چي پيش مي آید.

تارنتنو عاشق سريال «آشنايي با مادر» است و از سريال «كارآگاه واقعي» متنفر است. او در اين باره گفته است: آخرين سريال هايي كه ديدم «منصف»و «آشنايي با مادر» بودند. از ديدن اپيزود اول فصل اول «كارآگاه واقعي» خسته شدم و ديگر بقيه اش را نگاه نكردم. واقعا خسته كننده بود. فصل دومش كه ديگر وحشتناك بود. يك چنين فيلمي- اين همه بازيگران عالي، همه دارند سعي مي كنند تا سرحال به نظر نيايند و فقط اين دور و بر مي چرخند و مثل اين است كه همه وزن دنيا دارد روي شانه هايشان سنگيني مي كند. زيادي جدي است و انگار دارد آدم را شكنجه مي دهد. سيبيل‌ها و لباس هاي شان كه ديگر هيچي.

اما از برنامه هاي اچ‌بي‌او چيزي كه عاشقش بودم «اتاق خبر» ايرون سروكين بود. تنها نمايشي بود كه سه بار تماشايش كردم. بايد هر قسمت جديدش را ساعت هفت روز يكشنبه مي ديدم. بعد وقتي تمام مي‌شد دوباره از اول تماشا مي‌كردم. و بعد در طي هفته يك بار ديگر تماشا مي كردم. انقدر كه حالا ديگر مي‌توانم ديالوگ هايش را در ذهنم مرورو كنم.

درباره استيون اسپيلبرگ، جورج لوكاس و اين كه نبايد دليلي براي نااميد بودن درباره آينده فيلم داشته باشند، گفته است: من درباره ساخت ادامه‌ها در صنعت فيلمسازي منفي‌باف نيست. اين از زماني كه من به دنيا آمدم وجود داشت. حالا مي‌تواني درباره «تبديل شوندگان» حرف بزني، اما مي‌تواني درباره «سياه ميمون ها» هم حرف بزني و جيمز باند... اما وقتي من كوچك بودم، نمي توانستي منتظر بنشيني تا اينها را ببيني. در عمل من مي روم و «مردي از آنكل» گاي ريچي را مي‌بينم و نمي‌فهمم چرا اسپيلبرگ و لوكاس بايد از فيلم هايي مثل اين شكايت داشته باشند. آنها مجبور نيستند چنين فيلم هايي را كارگرداني كنند.

درباره فيلم هاي كيت بلانشت و اسكاري بودنشان گفته است: فيلم هايي كه به درد مي خورند فيلم هاي مستقل هستند، شبيه فيلم هاي دهه ۹۰ جشنواره ساندنس- اين فيلم‌ها به درد گرفتن اسكار مي‌خورند. فيلم هايي مثل «بچه‌ها همه خوب‌اند» و «بوكس باز». فيلم‌هايي با بودجه متوسط هستند كه با بازيگران بزرگ و بودجه بزرگتر ساخته مي‌شوند. آنها هم خوب‌اند، اما نمي‌دانم كه آيا قدرت فيلم هاي خوب دهه ۹۰ و ۷۰ را براي باقي ماندن دارند يا نه. نمي دانم آيا ۲۰ يا ۳۰ سال ديكر كسي درباره فيلم‌هايي چون «بچه ها همه خوب‌اند» يا «شهر» يا «يك آموزش» حرف مي زند يا نه. «يادداشت‌هايي بر يك رسوايي» هم از جمله همين هاست.


«فيلومنا» هم همين‌طور. نصف فيلم‌هايي كمه كيت بلانشت بازي مي كند، انگار متظاهرانه سعي مي‌كنند هنرمندانه باشند. نمي گم اينها فيلم هاي بدي هستند، اما فكر نمي كنم بيشترشان عمر مفيدي داشته باشند. اما «بوكس باز» يا «كلاهبرداري آمريكايي» ۳۰ سال بعد هم تماشا خواهند شد.

درباره «مبارز» و اينكه بهتر از فيلم «شهر» است گفته: من واقعا از «شهر» خوشم آمد كه آن هم سال ۲۰۱۰ منتشر شده بود. فيلم جنايي خوبي بود. اما در مقايسه با «بوكس باز» نمي‌توانست كاري كند چون همه در اين فيلم خيلي زيبا هستند. بن افلك از زير اين قضيه قسر در مي‌رود چون لهجه بوستوني‌اش خوب است. اما دزد فيلم زيباست. متصدي بانك زيباست. مامور اف‌بي‌آي زيباست. جرمي رنر از همه‌شان كم‌تر خوش‌تيپ است و او هم براي خودش يكي از زيباترين‌هاست. اما بعد وقتي به «بوكس باز» نگاه كنيد و‌ شخصيت خواهر را ببينيد، متوجه مي‌شويد كه خارق‌العاده هستند. وقتي مي‌بينيد ديويد او. راسل از آن بازيگران براي نقش خواهرها استفاده مي‌كند و بن افلك هم از بليك لايولي استفاده مي‌كند، نمي‌توانيد اين دو فيلم را مقايسه كنيد. يكي نشان مي‌دهد كه ديگري چقدر مصنوعي است.

او درباره رضايتش از پيشرفت «هشت منفور» مي‌گويد: هنوز به فكر خودكشي نيفتادم. وضعيت همين است كه هست. داريم عجله مي‌كنيم و سعي مي‌كنيم آن را به پايان برسانيم. بعد آن را انجام مي‌دهي و حتي بهترش هم مي‌كني. اما اول، تنها داري سعي مي‌كني به پايانش برسي.

درباره باراك اوباما و اينكه او رييس‌جمهور محبوبش است گفت: «به نظر من او فوق‌العاده است. او بدون شك رييس‌جمهور محبوب من در تمام طول عمرم است. سال گذشته عالي بوده. مخصوصا با همان جنبه سريع و يكي پس از ديگري كارهايش. اين رفتار اهميت ندادنش به بعضي چيزها خيلي جالب است. همه هميشه درباره رييس‌جمهورهاي حوصله سر بر صحبت مي‌كنند. تا حالا نديده بودم كسي اينطوري كار خود را به پايان برساند. تمام آن افرادي كه در طي مسير از او حمايت مي‌كردند اما تمام تصميم‌هايش را هم زير سوال مي‌بردند؟ حالا دارند پاسخ تمام سوال‌هاي‌شان را مي‌گيرند».