پیشنهادات فرهنگی آخر هفته

برترین ها - ایمان عبدلی:

آلبوم: «من عاشق چشمت شدم» با صدای علیرضا قربانی و اشعار افشین یداللهی در کنار موسیقی فردین خلعتبری. آلبومی که به تازگی منتشر شده است و مطمئنا اتفاق خوبی برای علاقه مندان به موسیقی سنتی خواهد بود.


علیرضا قربانی جزو چند چهره ی مقبول موسیقی سنتی است که کیفیت کارهایش هیچوقت از سطح خاصی پایینتر نیامده، در ضمن او نوگرا هم هست و دست به تجربیات خلاقانه ای نظیر «ارغوان» زده، البته عموم مردم او رابیشتر با تیتراژهایی که خوانده می شناسند. کارهایی نظیر؛ شب دهم و کیمیا و شهرزاد، حال باید دید آلبومی که فضای عاشقانه دارد چه بازخوردی خواهد گرفت.


کنسرت: زمستان است، اما کنسرت فراوان است! یکشنبه ی آینده در سالن میلاد جناب بنیامین را می توانید ملاقات کنید. دو روزبعد مازیار فلاحی در همان سالن اجرا دارد و البته همان روز و همزمان در تالار وحدت «حامی» پس از سال ها اجرای زنده خواهد داشت، خواننده ای که با بابک بیات چهره شد و متعلق به نسل اول پاپ خوان ها است.


مطمئنا قطعه «دلم گرفت» او از یادها نخواهد رفت، در ضمن همین امروز و فردا هم محمد علیزاده در سالن میلاد اجرا دارد، محسن یگانه هم که پیش فروش بلیط هایش تمام شده و نیامده تمدید می شود مطابق معمول.


تماشاخانه: «سه گانه پاریسی» به کارگردانی ایوب آقاخانی و هنرنمایی بهنام تشکر و فریدون محرابی. داستان نمایش در مورد یک مدیرمسئول سویالیست پر ادعاست که در تقابل با یک جوان عاشق قرار می گیرد، نمایش را می توان دردسته رئال و اجتماعی قرار داد.


داستان در روزهای سرد کریمس می گذرد و از یک قصه ی فرانسوی اقتباس شده، البته آن طور که کارگردان اثر در مصاحبه هایش اعلام داشته کمی فرم کار تغییر پیدا کرده، نمایش حدود یک ساعت است و برخلاف بسیاری از نمایش های این سال ها به درازا نمی کشد و البته افراط در کوتاه بودن زمان نمایش حسی از سرهم بندی را در انتهای کار القا می کند. در مجموع تم عاشقانه و اجتماعی اثر قدرت ارتباط گیری با مخاطب را دارد. این نمایش روزهای اخرش را می گذراند.


نمایش خانگی: «من دیه گو مارادونا هستم» کاری از بهرام توکلی در شبکه نمایش خانگی عرضه شده است. یک کمدی متفاوت خلاف عادت های تماشاچی ایرانی، پرتره ای از عدم تعادل آدم های ایران امروز با تعدد شخصیت و میزانسن هایی پر از جزئیات و نگاهی که غالبا ابزورد و هجوآمیز است، به کاراکتر جمشید هاشم پور به عنوان مثال توجه کنید یا صابر ابر، داستان فیلم از سرقت یک اثر ادبی شروع می شود و به قیاس خانواده ی دو خواهر می پردازد یکی بالای شهر دیگری پایین شهر.


«من دیه گو مارادوونا هستم» یک کمدی خلاقانه است که اگر تلاش کنیم عادت هایی مثل لودگی دیدن در آثار کمدی را کنار بگذاریم اتفاقا اثری قابل تفکر و درعین حال مفرح است.


کیوسک: «جامعه پویا» در این شماره با تصویر روجلدی از خانواده هاشمی که با زمینه ای سبز همراه شده است، پرونده ای ویژه در مورد اکت سیاسی این خانواده دارد. اندیشه جامعه شناسی و نگاه به تمام قضایا از این زاویه در «جامعه پویا» غالب است. از همین رو پرونده ای که راجع به نسل سوم و چهارم انقلاب در این شماره ترتیب داده اند، خواندنی از آب در آمده، بررسی تروریسم در اروپا و پرونده ای راجع به مصرف، از دکان ها تا مارکت ها از دیگر خواندنی های این ماهنامه است.


صفحات انتهایی هم که اختصاص به فرهنگ دارد؛ میزگردی راجع به ادبیات داستانی، مصاحبه با علی رفیعی در مورد نمایشی که بر روی صحنه دارد، یادداشت ها و مصاحبه هایی در مورد؛ ناهید و ارغوان و خواب تلخ و مطالبی در مورد هنرهای تجسمی «جامعه پویا» را ارزشمند و خواندنی کرده است.


اکران: «در مدت معلوم» کاری از وحید امیرخانی شروع کوبنده ای داشته و به نظر می رسد که فروش فوق العاده ای خواهد داشت، فیلمی طنز در مورد روابط دختران و پسران که با اتکا بر دیالوگ ها و مضمون درگیر کننده اش موفق شده با تماشاچیان ارتباط برقرار کند، مطمئنا فیلم نه در روایت نه در فرم واجد استانداردهای لازم نیست، اما به سوژه ای و از دیدگاهی پرداخته که گیشه را مال خود می کند.


البته بازیگران چهره ای چون: هومن سیدی، ویشکا آسایش و یا اکبر علبدی و جواد عزتی هم به این موفقیت کمک می کنند، در هر صورت اگر قرار باشد به مسائلی نظیر: خرده روایت های سر درگم و... توجه نکنیم و فکر یک آخرهفته شاد باشیم، انتخاب خوب و مناسبی است .


گالری: «کاریکاتورهای پوشیدنی» آثار تجسمی و زیور آلات آیدین محبوبی کیا با الهام از کاریکاتورهای پرویز شاپور در گالری کاوه. نقاشی های فلزی که بکر و تازه و دیدنی اند.


نمایشگاه البته می تواند بیشتر مورد پسند خانم ها باشد آثاری که در غالب انگشتر و دستنبند و گردنبند و سنجاق سینه عرضه شده آن هم با تاسی از کاریکلماتور مشهوری چون: پرویز شاپور کارهایی تازه بکری هستند، خیابان شریعتی، خیابان ظفر، گالری کاوه انتخاب بدی نخواهد بود.


کتاب: «خاطرات» اثر دیوید فوئنکینوس با ترجمه ساناز فلاح فرد. نشر هیرمند


«زندگی عاشقانه ام همچون فیلم های کسل کننده ی سوئدی بدون زیرنویس بود. یک مسافر روس در هتل بود. زیبایی اش روسی بود و نگاهش رمانی هشتصد صفحه ای رقم می زد. هرگاه به پاریس می آمد اتاق خاصی رزرو می کرد. نمی دانستم شغلش چیست و برایم مهم هم نبود.در زیبایی مصنوعی ظاهرش غرق می شدم. شاید قاتل زنجیره ای بود و یا حتی همتای روسی یک ژورنالیست مجله ی فرهنگی که من با حماقت نگاهش می کردم.»