همنوازی در سوگ از دست دادن استاد «همایون خرم»

"همایون خرم" مردی باهوش، دانا و فهمیده بود که رفتار درستی با همه داشت. دل کسی را نیازرد هرچند که ممکن است دل او را آزرده باشند...

فرهاد فخرالدینی در شرق برای زنده یاد «همایون خرم» نوشت: وقتی خبر درگذشت همایون خرم را شنیدم بسیار شوکه شدم؛ چون او تا همین اواخر هم سرحال بود و در جلسات شورایعالی موسیقی که در خانه موسیقی برگزار می‌شد، حضوری فعال داشت. ما ۵۰ سال با یکدیگر دوست بودیم و علاوه بر دوستی و همسفری، روابط خانوادگی هم داشتیم، برای همین هرچند وقت یک بار با هم تلفنی صحبت می‌کردیم و اتفاقا ۲، ۳ هفته قبل تلفنی با او صحبت کردم.

او موسیقیدانی صاحب نظر بود که همه اهالی موسیقی از تجربیات‌اش استفاده کرده‌اند. اما متاسفم که کارش متوقف شد. وقتی هنرمندی سال‌ها کارهای درخشانی انجام می‌دهد و بعد دیگر اثری از او نمی‌بینیم باید نگاه کنیم و ببینیم چه اتفاقی افتاده که دست از خلق آثار خوب برداشته؟ اصلا مساله اینجاست که چرا آن هنرمند دلسرد شده و سالیان دراز کار نکرده است؟ یکی از آن هنرمندان، همایون خرم بود که سال‌ها آثار خوب و درخشانی ساخت و تاثیرگذار بود، اما برای مدت‌ها کار نکرد.

متاسفانه این مساله، درد مشترک خیلی از اهالی موسیقی است. موسیقی آینه جامعه است و یکدفعه خلق نمی شود. باید شرایطی وجود داشته باشد تا آثار خوب ساخته شود. کسانی که روحیه حساس و لطیفی دارند و خلق شده‌اند تا آثار ظریفی خلق کنند، وقتی شرایط جامعه برای پرداختن به موسیقی مهیا نمی‌شود، روحیه‌ای برای انجام کار ندارند. به نظرم الان همه یک موسیقی لطیف می‌خواهند که به آنها آرامش دهد و این شرایط دشوار برای ساخت آهنگ، موضوعی است که برای همه ما اتفاق افتاده.

نگاه به هنر باید تغییر کند تا افرادی مانند خرم که جزو هنرمندان خوب معاصر محسوب می‌شوند، بتوانند به فعالیت خود ادامه دهند. به هر حال رفتن او یک ضایعه و جای او بسیار خالی است. شنیدن درگذشت او برای من بسیار غم‌انگیز بود. الان که به دوران فعالیت این هنرمند نگاه می‌کنم، باید بگویم یکی از مهم‌ترین تاثیرهای او در عرصه موسیقی ساخت تصانیف زیباست که به یادگار مانده و مردم هنوز هم آنها را زمزمه می‌کنند.

سه سال قبل وقتی رهبر ارکستر ملی بودم، بسیاری از کارهای او را اجرا می‌کردیم که مورد استقبال مردم قرار گرفت. خرم یک هنرمند خوش ذوق بود و علاوه بر رشته‌ای که در آن فعالیت می‌کرد، اهل شعر و ادب نیز بود. او مردی باهوش، دانا و فهمیده بود که رفتار درستی با همه داشت. دل کسی را نیازرد هرچند که ممکن است دل او را آزرده باشند.

البته این آزردگی را در این مدت از سوی دوست و دشمن بسیار شاهد هستیم. خوشبختانه خرم شاگردانی تربیت کرد که همان راه را ادامه می‌دهند اما باز هم متاسفم که خرم سال‌ها کار نکرد، شرایطی فراهم نشد که دل به کار بدهد و مسیری را که آغاز کرده بود، در میانه منحرف شد. درگذشت او را به تمامی جامعه موسیقی تسلیت می گویم و امیدوارم قدر زحمات او شناخته شود.