روایت نگار عابدی از مریمِ «آبنبات چوبی»

هفته نامه جهان سینما - محمد منصوری: نگار عابدی بازیگر با سابقه و موفق در سینما و تلویزیون، دوران پر کاری را تجربه می کند و نزدیک به یک دهه است در سطح اول تئاتر و سینما و تلویزیون به نقش آفرینی در قالب های مختلف رئالیستی، فانتزی و فرمیک می پردازد و با اغلب کارگردان های مهم سینمایی، تلویزیونی و تئاتری سابقه همکاری دارد.

با محمد رحمانیان در نمایش مجلس نامه، با اصغر دشتی در دن کیشوت و ملانصرالدین، با محمد عاقبتی در آسمان روزهای برفی، با نادر برهانی مرند در تیغ کهنه و غیره با فریدون جیرانی در مرگ تدریجی یک رویا، با بهروز شعیبی در دهلیز و با محمد حسین لطیفی در دودکش و پادری.

عابدی در بازی صحنه جوایزی زیادی مثل: دریافت جایزه دوم بازیگری چراغ ها را خاموش نکنید، از جشنواره یازدهم تئاتر دفاع مقدس،برگزیده بازیگری سال از جشن بازیگر تئاتر به خاطر دن کیشوت به دست آورده است. عابدی این روزها نمایش تریو بدون هارمونی و نمایش یرما را در تالار حافظ را در حال اجرا دارد و فیلم آبنبات چوبی هم با بازیش روانه اکران شده است. با نگار عابدی درباره حضورش در فیلم سینمایی آبنبات چوبی، نقشش و همکاری با محمد حسین فرحبخش گفت و گویی انجام داده ایم.

بر اساس چه ویژگی نقش مریم را در فیلم سینمایی آبنبات چوبی بازی کردید؟

- دوست داشتم در سینما هم حضور موفقی را تجربه کنم. در فیلم آبنبات چوبی پارتنرهای خوبی با من همبازی بودند و این مسئله عامل انگیزشی بسیار خوبی برای قبول پیشنهاد بازی در فیلم بود. از دوستانی که قبلا با محمد حسین فرحبخش همکاری کرده بودن این مسئله را شنیده بودم که ایشان انسان حرفه ای، درستکار، شریف و کار بلدی هستند و در طول کار با تیم سازنده فیلم برخورد درستی دارند.

از نظر تکنیکی محمد حسین فرح بخش چقدر در کارش تبحر دارد؟

- در ژانر و گونه ای که در سینما به آن علاقه دارد، موفق هستند.

فیلم آبنبات چوبی فیلم دستان گو و متعلق به سینمایی بدنه است. این ژانر چقدر برایتان جذابیت دارد؟

- به عنوان بازیگر دوست دارم در هر ژانر سینمایی تجربه بازی کردن داشته باشم. بنابراین از بازی در انواع و اقسام ژانرها استقبال می کنم. به هر حال ممکن است من به ژانری علاقه بیشتری داشته باشم. اما این باعث نمی شود از تجربه کردن ابایی داشته باشم.

مریم فیلم آبنبات چوبی به نظر می رسد در جامعه ما به ازای زیادی داشته باشد. زنانی که سرشان به خانه داری گرم است و از فاجعه هایی که در بیخ گوششان رخ می دهد بی اطلاع هستند؟

- بله، متاسفانه این جنس زنان در جامعه زیاد وجود دارند. مریم زن مرفهی است که از نظر پوشش و روابط با دیگران با اعتماد به نفس عمل می کند. اما در روابط عاطفی اش دچار کمبود و مشکل است.

آیا متوجه سردی و بی اعتنایی همسرش می شود؟

- شاید خودش هم چنین ویژگی داشته باشد و چند جایی در فیلم می بینیم که قرص آرام بخش مصرف می کند و گیج و منگ است و به نظر می رسد تحت تاثیر القائات کاذب شوهرش قرار گرفته که تلاش می کند به او بقبولاند که بیمار است.

به نوعی تحت تاثیر کاریزمای شوهرش قرار دارد؟

- بله، اینگونه است.

همبازی شدن با رضا عطاران چگونه بود؟

- رضا عطاران پارتنر درجه یکی است و در ضمن انسان باهوشی است و به بازیگر مقابلش کمک می کند و انرژی منتقل می کند.

آیا در دهه سوم بازیگریتان بیشتر علاقه دارید در سینما بازی کنید یا در تئاتر؟

- اولویت اصلی ام تئاتر است و تئاتر محلی است برای اندیشه ورزی و کسب تجربیات جدید و می توانم به صورت پیوسته ای از میزان توانایی هایم اطلاع پیدا کنم. اما در این مقطع سینما برایم به عنوان یک رسانه جذاب مطرح است و امیدوارم فقط نقش های خوب در سینما منحصر تجربه کردن چنین نقش هایی را به دست بیاورم.

نسلی که این روزها در تلویزیون حضور تعیین کننده و موفقی دارد پیشینه تئاتری دارند. این تجربیات حضور در صحنه چقدر به شما کمک کرد تا بهتر بتوانید بازی ارائه کنید؟

- بازیگران تئاتر با توجه به تجاربی که در صحنه به دست آورده اند و سال ها برای حضور موفق زحمت کشیده اند و چون با سختی به این جایگاه رسیده اند در حضور جلوی دوربین همواره موفق بوده اند. البته سایر بازیگران هم شایستگی های خاص خودشان را دارند.

الان دوست دارید بیشتر چه نقش های را بازی کنید؟

- من بازیگرم و باید بتوانم هر نوع نقشی با هر ویژگی اجتماعی و شخصیتی را بازی کنم و تصور می کنم ایفای این نوع نقش ها که اوج و فرود چندانی ندارند به مراتب دشوارتر از ایفای نقش های خاکستری است. در فیلم خانه ای کنار ابرها نقش زن ساده و خانه داری را بازی کردم که در موقعیت خاصی قرار می گیرد و برایم بازی در این نقش خیلی پر چالش بود. در هر حال میزان موفقیتم در این نوع نقش ها بسته به قضاوت مخاطب دارد.

معمولا برای مخاطبان ایرانی نقش های برون گرایانه جذابیت بیشتری دارد؟

- طبیعی است چون بازیگر در نوع بازیش جلب توجه بیشتری می کند مخاطب هم جذب نقش می شود. نقشی که بازیگر مجبور است کم حرف و کم اکت باشد جلوه و رنگ و لعاب زیادی برای مخاطب ندارد.

نکته حائز اهمیت در کارنامه کاری شما تنوع نقشی است. بر خلاف اغلب بازیگران که بیشتر تمایل دارند در یک قالب به خصوص بازی کنند؟

- همیشه دعا می کنم در کار بازیگریم به یکنواختی نیفتم. البته ظاهر شدن در یک قالب نام آشنا و تکراری به خودی خود چیز بدی نیست. شکر خدا دوستان کارگردان چون بک گراند من را می دانند لطف دارند و پیشنهادات متنوعی به من ارائه می کنند که قدرت انتخاب داشته باشم. برای من خیلی خوب بود که در سریال شمعدونی آن نقش معرکه زنی را بازی کردم که مدام به رفتارهای شوهرش نظارت و رصد دارد.

نقش مادران با خاستگاه مختلف را هم خوب بازی می کنید؟

- بله، اینطور است. شاید در سریال شمعدونی مادر بودن مهم بوده است. اما در سایر کارهایم تاکید بر زنیت شخصیت مورد توجه بوده است. در سریال گاهی به پشت سرت نگاه کن وجوه مادر بودن شخصیتی که بازی کردم تاثیر گذار بود. برای اینکه کینه انتقام جویی را در پسرش روشن کرده بود.

مادری که خاکستری به نظر می رسید؟

- بله، خاکستری بود و ویژگی های توأمان و خوب و بد را داشت. اما کینه ای که به پسرش انتقال داد باعث شد پسرش تبدیل به شخصیت منفی بشود.

در تلویزیون چه کارگردان هایی معمولا در مورد زنان در کارهایشان شخصیت پردازی درستی انجام می دهند؟

- به نظرم سروش صحت نمونه خوبی برای این نوع کارگردان ها است. فریدون جیرانی هم نگاهش به شخصیت زنان درست و منطقی است.

در نمایش تریو بدون هارمونی که این روزها در تماشاخانه باران روی صحنه است. در کنار حمید رضا نعیمی و ایوب آقا خانی یک مثلث جذاب عاشقانه بازی می کنید؟

- بله، نمایش تریو بدون هارمونی به کنکاش بین روابط یک گروه تئاتری سه نفره می پردازد و نقش تنها زن گروه ویژگی هایی خاصی دارد و او به واسطه اتفاقاتی که بین دو شخصیت مرد رخ می دهد باید انتخاب کند. نمایش، فضای نمایش در نمایش دارد و در بخشی از نمایش نامه هملت در قالب افلیا نیز بازی می کنم و این نمایش و شخصیت زن فوق العاده جذاب و چند لایه است و روابط انسانی به خوبی در آن روایت می شود.

در نمایش یرما هم حضور تاثیری دارید؟

- بله، در نقش محوری این نمایش زنانه بازی می کنم و درام کار بسیار جذاب و تاثیر گذار است.