فیلم «شیر»؛ داستان دیگری از فقر و حسرت و آرزو

روزنامه بانی فیلم : «شیر» داستان واقعی زندگی فردی است که در ۵ سالگی اش در نقطه ای در قلب کشور هند از اعضای خانواده اش دور می افتد و ۲۵ سال بعد آنها را باز می یابد. بازی عالی «دو پاتل» هندی از نقاط قوت اصلی این فیلم است ولی در این درام انسانی نیکول کیدمن و رونی مارا هم بازی کرده اند.

فرد مورد بحث که اتفاق فوق واقعاً برایش روی داده و فیلم «شیر» که گارت دیویس آن را کارگردانی کرده شرحی بر آن به شمار می آید سارو بریرلی نام دارد و فیلم کاملاً متمرکز بر تلاش عظیم او برای بازیابی خانواده اش بعد از یک ربع قرن دوری آنها از یکدیگر است.

البته سونی پاوار هم که ایفاگر رل بریرلی در ایام خردسالی وی در این فیلم است، بازی خوبی را در «شیر» ارائه می دهد و از همه جالب تر و عجیب تر این که گارت دیویس برای اولین بار است که یک فیلم بلند داستانی را کارگردانی می کند و شغل اصلی و قبلی اش ساخت تیزرهای کوتاه تبلیغاتی بوده است و او البته از دستیاران اصلی جین کمپیون نیوزیلندی در ساخت سریال تلویزیونی دراماتیک «بالای دریاچه» هم بوده و لابد تجربه آن مجموعه نیز بسیار به کار وی آمده است.

بزرگ شدن در نداری

شکی نیست که بین کاراکتر اول این فیلم و آنچه بر سرش آمده، با آنچه در زندگی واقعی دو پاتل روی داده، قیاس های متعدد و متنوعی صورت خواهد گرفت زیرا دو پاتل همانی است که ۹ سال پیش در فیلم مشهور و اسکاری «میلیونر زاغه نشین» که ساخته دنی بویل بریتانیایی ولی متمرکز بر زندگی در هند است، نقش پسرکی را بازی می کرد که بر اثر شهامت ریسک و فرصت شناسی طی یک مسابقه تلویزیونی از هیچ به همه چیز می رسد و خود پاتل نیز در زندگی واقعی و هنری اش با همان فیلم از هیچ به اوج ارتقا یافت.

بخش های اولیه «شیر» هم که نشان دهنده شرایط دشوار زندگی در هند و کمبودهای زندگی کودکان در این کشور است،‌ یادآور فضایی مشابه در فیلم مشهور و احساس برانگیز سال ۲۰۰۸ دنی بویل است و هر دو بوی فقر و درماندگی نسل هایی را می دهند که در نداری بزرگ می شوند و همیشه حسرت به دل هستند. با این حال تفاوت ها هم بین دو فیلم فراوان است و هر چقدر که «میلیونر زاغه نشین» به رغم فضای فقیرانه زندگی مردم اش سرشار از امید و میل به زندگی و اوجگیری بود، «شیر» داستانی محزون و فیلمی آرام و توام با حس افسوس و آرزو و بازنگری ها است و در این فیلم با بحث هایی اساسی تر و عمقی تر از آنچه در فیلم دنی بویل دیدیم، مواجه هستیم.

آوارگان هر ساله

در این میان سناریوی حساب شده لوک دیویس هم از نقاط قوت «شیر» به حساب می آید و البته باید به غنای کتاب خاطرات بریرلی هم که کار دیویس بر پایه آن شکل گرفته است، به عنوان یکی از دلایل توانمندی «شیر» اشاره کرد. کتاب رُمان بریرلی که «راه طولانی تا خانه» نام دارد، نگاه خیره و توام با بی گناهی یک کودک را به مصائب زندگی به خوبی تشریح کرده و سپس با سفر به سالها بعد همین فرد را در هیئت جوانی معرفی می کند که هر چند مدیون همه چیزها و کمک هایی است که به وی ارزانی شده اما همچنان در بلاتکلیفی بسر می برد و مشخص نیست که چه خواهد کرد.

آمار می گویند هر ساله به طور متوسط ۸۰ هزار کودک در هند گم و آواره و از خانواده خود رها می شوند و با این حساب سارو بریرلی باید شاکر باشد که فرجام کارش بعد از ۲۵ سال دوری از خانواده خود، بازگشت به کانون گرم آنها و پیدا کردن کسانی است که مدتها آنها را جستجو می کرده است.

زیبایی در عین فقر

چه در صحنه هایی که در هند روی می دهند و چه در سکانس هایی که تاسمانیا جزیره ای متعلق به کشور استرالیا محل شکل گیری اتفاقات است، کار گریگ فریزیر در مقام مدیر فیلمبرداری عالی نشان می دهد و او توانسته است تمامی زیبایی های بصری این مناطق را به رغم فقر حاکم بر آن به تصویر بکشد. این ماجرایی است که تا هند و زندگی در آن جاری است، پایانی بر آن و نظایر آن متصور نیست.

مشخصات فیلم

عنوان: «شیر»

محصول : کمپانی های سیسا فیلمز و اکواریوس فیلمز

تهیه کنندگان :‌ امیلی شرمن، ایان کائینگ، انجی فیلدر، باب وین اشتاین و هاروی وین اشتاین

سناریست:‌ لوک دیویس

کارگردان: گارت دیویس

مدیر فیلمبرداری : گریگ فریزیر

تدوینگر: الکساندر دو فرانچسکی

موسیقی متن: داستین او هالوران و هاسکها

طول مدت: ۱۲۰ دقیقه

بازیگران: دو پاتل، رونی مارا، نیکول کیدمن، دیوید وفهام، سونی پاوار، آبیشک بهاراتی، نوازالدین صدیقی، پریانکا بوسی، تانیش تها چاترجی، ویپ تی ناوال، دیویان لادوا، ساچین جواب، پالاوی شاروا و آرکا داس.