نقدی بر فیلم «بیگانه: پیمان» ساخته ریدلی اسکات

در مرحله بعد هنگامی که سکان هدایت ساخت «بیگانه۳» به دیوید فینچر داده شد؛ با فیلمی پر از درونمایه‌های فلسفی در کنار روایت ترسناک و وهم آمیز روبه‌رو بودیم. در آخر ژان پی‌یر ژونه ساخت فیلم چهارم را برعهده گرفت و سعی کرد با ترکیب المان‌ها و عناصر آثار قبلی بیگانه‌ای جدید را بسازد که نتیجه متاسفانه آن‌طور که باید و شاید خوب از آب در نیامد. کاراکتر بیگانه جدا از فیلم‌های اصلی این سری در آثاری فرعی مقابل هیولای دیگر محبوب هالیوود یعنی «غارتگر» قرار گرفت. این مبارزه بین دو هیولا در دو فیلم مجزا ساخته شد و هر دو فیلم شکست نسبتا شدیدی هم در گیشه و هم در بین منتقدان خوردند. بازی‌ها کامپیوتری و داستان‌های مصور گوناگونی نیز از شخصیت بیگانه ساخته شد که بعضی از آن‌ها موفق و بعضی ناموفق بودند اما تاثیرات آن‌ها در فیلم جدید به چشم می‌خورد که در ادامه بدان اشاره خواهد شد.

«پرومته» فیلمی که ریدلی اسکات، کارگردان نسخه اول این سری، در سال ۲۰۱۲ ساخت پیش‌درآمدی بر داستان اصلی مجموعه فیلم‌های «بیگانه» به حساب می‌آمد. ماجرای فیلم به سال‌ها قبل از «بیگانه۱» برمی‌گشت و مربوط به چگونگی خلق انسان‌ها و بیگانگان می‌شد. سبک روایی فیلم با آثار قبلی بیگانه تفاوت زیادی داشت و خبری از خون و خونریزی و وحشت و کشتار و تاریکی و... نبود. بعد از ساخت «پرومته» و موفقیت نسبی آن استودیو و خالق اصلی «بیگانه» تصمیم به ساخت فیلم جدیدی با حال‌و‌هوای آثار اولیه گرفتند. «بیگانه: پیمان» نام اثر سینمایی جدیدی است که در حقیقت فیلم ششم از این سری آثار محسوب می‌شود.

کارگردان فیلمی ساخته که هم طرفداران را راضی نگه‌دارد و هم بتواند مخاطبان جدید را به سمت خود جذب کند. سوال این‌جاست که آیا از عهده این کار برآمده است یا خیر؟ داستان بعد از وقایع فیلم قبلی یعنی «پرومته» شروع می‌شود. سفینه‌ای بزرگ به سمت سیاره‌ای به نام ارویگا۶ در حال حرکت است. این سفینه شامل چندین خدمه و بیش از ۲۰۰۰ مسافر است که همگی به خوابی عمیق فرو رفته‌اند و تا زمان رسیدن به مقصد در این سفر طولانی، قرار نیست از خواب مصنوعی خود بیدار شوند. آندرویدی (روبات انسان‌نما) به نام والتر(با بازی مایکل فسبندر) در این سال‌ها وظیفه هدایت سفینه را بر عهده‌دارد و «مادر»، هوش مصنوعی سفینه در این راه به او کمک می‌کند. با برخورد موج شدیدی از امواج فضایی نقص شدیدی در سفینه پیش می‌آید و والتر خدمه را زودتر از موعد بیدار می‌کند. کاپیتان اصلی با بازی افتخاری جیمز فرانکو در همان دقایق اولیه فیلم آتش می‌گیرد و از همین جا بی‌رحمی فیلمنامه به مخاطب ثابت می‌شود.

خدمه به همراه کاپیتان جدید با نام اورام با نقش‌آفرینی بیلی کرودوپ و همسر فرمانده سابق با نام دنیلز (کاترین واترستون) به سمت اوریگا۶ حرکت می‌کنند و در بین راه با دریافت سیگنالی جدید از سیاره‌ای نزدیک‌تر تصمیم به تغییر مسیر می‌گیرند. بعد از نشست در این سیاره تازه معلوم می‌شود که این‌جا جایی‌ است که خدمه پرومته در انتهای فیلم قبلی در آن گیر کرده بودند و دیوید (اندرویدی دیگر و باز هم با بازی مایکل فسبندر) تنها بازمانده آنان است.

دیوید که در فیلم قبلی نقش منفی را برعهده داشت در «بیگانه: پیمان» نقش بسیار پررنگ‌تری دارد. شخصیت او بیشتر برای مخاطب کنکاش می‌شود و می‌فهمیم که او در پی کشتار تمام خالقان خود یعنی انسان‌هاست. زوایا و لایه‌های روانشناسی شخصیت دیوید بسیار پیچیده و خارج از حوصله این مطلب است ولی به‌طور مختصر باید بدانید او به‌صورت علمی روی بیگانگان تحقیقاتی انجام داده و در حقیقت آن‌ها را رام خود کرده است. توانایی ارتباط با بیگانگان را دارد و به‌نوعی رهبر آن‌ها محسوب می‌شود.