پالت؛ دنیای خوش رنگ موسیقی

روزنامه تماشا: در این آشفته بازار موسیقی که هر روز یک نفر علم خوانندگی به دست می گیرد و سودای شهرت از این طریق را در سر می پروراند، هستند گروه هایی که با موسیقی شان حال انسان را خوب می کنند.

در روزگاری که گروه های پاپ و رپ با هم رقابتی پر سر و صدا دارند، گروه هایی هم هستند که فاروق از این تقسیم بندی ها کارشان را با علاقه و بی حاشیه دنبال می کنند تا اولا خودشان از کارشان لذت ببرند و در وهله بعدی، این لذت را به مخاطبینشان منتقل کنند. در سال های اخیر گروه های جدیدی در مختصات موسیقی کشور ظهور کرده اند که فعالیت متفاوتی نسبت به دیگران دارند. یکی از این گروه ها، گروه با نشاط «پالت» است.

گروهی که در تقسیم بندی ژانرهای موسیقی، در دسته گروه های تلفیقی قرار می گیرد. «آقای بنفش» عنوان اولین آلبوم رسمی این گروه جوان است که سال گذشته وارد بازار موسیقی شد واتفاقا سروصدای زیادی هم به پا کرد. اخیرا کلیپ جالبی هم از این گروه منتشر شده که باعث شده این گروه و اعضایش یک بار دیگر سر زبان ها بیفتند.

مهیار طهماسبی یکی از اعضای «پالت» است که اتفاقا خیلی هم خوش صحبت و دوست داشتنی است. مهیار ماجرای تشکیل گروه الت را اینگونه برای تماشا تعریف می کند: «هر کدام از ما به طور جداگانه ساز می زدیم و گاهی هم دور هم جمع می شدیم و با هم موسیقی کار می کردیم. سال ۸۹ بود که موسسه خیریه محک برای جشن سالانه خود برای کودکان سرطانی از ما کمک خواست که این موضوع باعث شد ما به صورت منسجم تر کار کنیم. قطعات ساخته شده برای محک برای خودمان خیلی جالب و دلپذیر بود و تصمیم گرفتیم کارمان را در قالب گروه پالت ادامه دهیم.»

پالت نام عجیبی است برای یک گروه موسیقی! مهیار در مورد دلیل انتخاب این اسم برای گروهشان می گوید: «پالت ابزاری است که رنگ های مورد نیاز برای نقاشی را در آن با هم ترکیب می کنند. هر کدام از ما یک رنگ خاص از موسیقی را پیگیری می کردیم و با حضور در پالت فرصت ترکیب شدن با یکدیگر برایمان به وجود آمد تا بتوانیم در این قالب آثار جدیدی را خلق کنیم. البته برخی افراد این نام را به نوع موسیقی ما که تلفیقی است هم ارتباط می دهند اما فلسفه ما برای انتخاب این نام همان چیزی بود که برایت گفتم.»

به مهیار می گویم در روزهایی که مردم دنبال موسیقی های پاپ هستند، چی شد که سراغ موسیقی تلفیقی رفتید، با توجه به اینکه جوان هستید و جویای نام چرا به دنبال موسیقی پاپ نرفتید، او جوابم را اینطور می دهد: «نمی توانم بگویم ما دیده شدن و شهرت را دوست نداشتیم اما واقعیتش این است که هدف اصلی ما موسیقی بود و می خواستیم کارهایی را انجام دهیم که به آن اعتقاد داریم. موسیقی پاپی که امروز رواج دارد، اعتقاد و ایده آل ما نبود و به همین دلیل سراغ کاری رفتیم که از آن لذت ببریم. اولویت ما در موسیقی این است که چیزی تولید کنیم که در وهله اول خودمان را راضی کند.»

آقای بنفش عنوان اولین آلبوم «پالت» است، آلبومی که به شدت مورد توجه علاقمندان به موسیقی قرار گرفت. مهیار راجع به «آقای بنفش» هم می گوید: «استقبالی که از این آلبوم شد برای خودمان هم شگفت انگیز بود. البته ما ۳-۲ سال روی این آلبوم کار کرده بودیم و مدام در حال تمرین و تولید بودیم،" در نهایت موفقیت این آلبوم باعث شد مسئولیت ما در ادامه راه بیشتر شود.»

به او می گویم چقدر به خاطره بازی و نوستالژی در آهنگ هایتان توجه می کنید که در جواب می گوید: «راستش این موضوع زیاد برایمان جدی نیست. چیزی که برای خودمان نوستالژی محسوب می شود را وارد کارهایمان می کنیم اما مراقب هستیم که ا زآن طرف بام هم نیفتیم. ما فقط در تراک «هزارتا قصه» خیلی جدی به نوستالژی پرداختیم و در بقیه قطعات به خاطرات دوران کودکی اشاره ای خیلی کوتاه داشته ایم.»

مهیار طهماسبی در مورد اینکه چرا دیر سراغ ساخت کلیپ آمدید هم به تماشا می گوید: «قبول دارم که در این زمینه یک مقدار تنبلی کردیم اما مسائل دیگری هم در این میان وجود داشت که باعث شد ما دیر به سراغ ساخت کلیپ برویم. به هر حال ساخت کلیپ هزینه های زیادی دارد که این هزینه ها باید از یک منبع مشخص تامین می شد. در هر صورت اولین کلیپ خودمان را چند وقت پیش منتشر کردیم و تصمیم داریم در آینده ای نزدیک کلیپ های بعدی را هم تولید و منتشر کنیم.»

نوازنده ویولن سل گروه پالت در مورد برنامه های کنسرت گروه می گوید: «اواخر پاییز سال گذشته یک کنسرت در سالن برج آزادی تهران برگزار کردیم که به عنوان اولین تجربه ما روی استیج، کنسرت موفقی بود. الان هم که داریم با هم صحبت می کنیم مشغول برنامه ریزی برای برگزاری کنسرت های آینده هستیم اما هنوز تاریخ و مکان آن مشخص نشده است.»