«جشن رمضان» شبکه های عربی با فیلم های ایرانی

شبکه عربی «ام بی سی پرشیا» که با دوبله و زیرنویس فارسی اقدام به پخش فیلم و سریال برای فارسی زبان های دنیا می کند، ماه رمضان را با نمایش فیلم های ایرانی جشن می گیرد.

این شبکه از ابتدای ماه رمضان با شعار «بهترین فیلم های سینمای ایران، مخاطبان خود را تماشای فیلم های سینمایی دعوت می کند. «کافه ترانزیت»،«توفیق اجباری»،«لیلا»،«دایره زنگی»،«پسر مریم» و... برخی از فیلم هایی است که در این ایام هر شب از این شبکه پخش می شود.


نکته جالب توجه این است که فیلم های مذکور از سوی تهیه کنندگان و پخش کنندگان بین المللی ایرانی به این شبکه و به شکلی کاملا قانونی فروخته شده است. رایت پرداختی از سوی این شبکه به فیلم های ایرانی نیز طبق اطلاعات خبرنگار ما بین ۲ تا ۴ هزار دلار است که بسته به مدت زمان پخش، کیفیت اثر، تعداد دفعه های پخش و... متفاوت است. البته پیش از این سازمان صدا و سیما دو سریال «میوه ممنوعه» و «اغماء» را به یکی از شبکه های «ام بی سی» که صرفا به زبان عربی برنامه پخش می کند فروخته بود اما نمایش فیلم های ایرانی از شبکه ای فارسی زبان امری کم سابقه محسوب می شود.

شبکه «من و تو» هم که مدتی است فیلم های ایرانی همچون: رقص در غبار، مجموعه آثار تهمینه میلانی، مجموعه آثار رخشان بنی اعتماد و... را پخش می کند، این آثار را دو سال پیش و با تاسیس دفتری در تهران به قیمت حدود ۳۰۰۰ پوند برای هر فیلم ( یعنی تقریبا فیلمی ۶۰ میلیون تومان) خریداری کرد. پیش از این نیز شبکه «بی بی سی فارسی» فارسی برای برنامه «آپارات» که به پخش فیلم های کوتاه و مستند ایرانی اختصاص دارد، هر فیلم را به قیمت هزار تا دو هزار پوند خریداری می کند که در مقیاس فیلم سازی ایران،می توان با این پول دو فیلم مستند و کوتاه ساخت!


تمامی این اتفاق ها در شرایطی رخ می دهد که در اثر کم کاری سازمان صدا و سیما در خرید و نمایش فیلم های ایرانی، مخاطبان از تماشای بسیاری از آثار خوب و جذاب سینمای ایران از شبکه های صدا و سیما محروم شده اند و در عوض شبکه های خارجی با بهره برداری از این امکان، مخاطبان خود را روز به روز افزایش می دهند.

سازمان صدا و سیما در سال های اخیر قواعد سخت و پیچیده ای را در زمینه خرید فیلم های ایرانی در پیش گرفته است. در برخی موارد این سازمان از پرداخت رقم های پایین برای خرید فیلم های ایرانی خودداری کرده و در برخی موارد رقم های ۶۰ ، ۷۰ و گاه ۱۰۰ میلیون تومانی را برای خرید فیلم های برخی کارگردان های خاص پرداخته است. البته برخی فیلم ها نیز با وجود دریافت مجوز از معاونت سینمایی، طبق قواعد سخت و پیچیده سازمان صدا و سیما به هیچ وجه قابل پخش نیست که این فیلم ها عمدتا همان فیلم هایی است که شبکه های ماهواری از نوع ام بی سی پرشیا از پخش آن استتقبال می کنند و مخاطبان نیز به آنها علاقه نشان می دهند.

در چنین شرایطی صدا و سیما نیز برای تامین فیلم ایرانی خود به سراغ بازار فیلم های ضعیف ایرانی می رود و ترجیح می دهد آثاری همچون:«ول کن دستمو»، «لیمو ترش»،«داماد خوش قدم» و... را که از نظر کیفی سطح بسیار پایینی دارد را پخش کند که همواره با انتقاد رسانه ها همراه بوده است.

منبع: سینما پرس

باز نشر: مجله اینترنتی Bartarinha.ir