فولاد - استقلال؛ چشمه‌ای از فوتبال آینده

خبرورزشی: درباره فوتبال، وقتى که به موارد استراتژیک و بحث‌هاى راهبردى مى‌رسیم، مى‌نویسیم:
... این رشته سر دراز دارد! یعنى که ما کوتاه نخواهیم آمد!

در مورد نبایدهاى حضور آقاى کفاشیان در فوتبال-، چون آدم عاقل از یک سوراخ دو بار گزیده نمى‌شود- مى‌گوییم: باید کسانى بروند که نتیجه همفکرى‌شان، نتیجه «زورورزى» دانش و تجربه‌شان مى‌شود آقاى کفاشیان!

در واقع، حق انتخاب باید از آن کسانى باشد که به معنای واقعی کلمه انتخاب داشته باشند! نه مثل حالا، نه مثل الان که کاملاً بر عکس است! انتخاب به کسانى احاله شده که خود ملاک ندارند!

ایرانى‌هاى اروپایى

تکرار باید کرد که این رشته و این رشته‌ها، سر دراز دارند! ولى اولویت امروز را باید به لیگ دوباره آغازشونده اختصاص داد! به مربیانى که چه بخواهند یا نخواهند و چه بدانند یا حتى اگر ندانند، وظیفه تغییر و مأموریت عبور بر دوش آنهاست! تغییر ماهیت مربیگرى! عبور از گردنه‌هایى که از تک، تک آن‌ها باید گذشت! با نوآورى و با پدیدآورى عادات نو!
این برنامه یا این وظیفه، توسط على دایى شروع شد که فوتبالش، ایرانى- اروپایى به نظر مى‌رسد و بعد از او دیگرانى هستند و همین خصلت را دارند! ایرانى- اروپایى که یحیى، جواد، وحید و فرهاد فعلاً بارزترند! تا آینده و مادر پیر فلک چگونه فرزندى بزاید!

فولاد- استقلال؛ چشمه‌اى از فوتبال آینده

شروع مسابقه‌هاى لیگ برتر، اتفاق خوبى است که همه آن را انتظار مى‌کشند! به ویژه آنکه استقلال در اهواز با فولاد دیدار مى‌کند! طلیعه‌داران آینده! دو تیمى که همیشه برخوردشان دیدنى و تماشایى بوده است! هم فولاد و هم استقلال از سردمداران بازى زیبایند که یک بعدى، توپ را به گردش درنمى‌آورند! بازى آغازین مسابقه‌هاى لیگ نوزدهم، یک ویژگى دیگر دارد:

... توسط دو مربى گرامى فوتبال ایرانى، کارگردانى و راهبرى مى‌شود! نکونام فولاد را با تغییراتى حرکتى مواجه کرده است و مجیدى، استقلال دیگرى را شکل مى‌دهد! نمایشى شبیه فوتبال هم شفر و هم استراماچونى! پیکار این دو تیم به ویژه با مبارزه مشترکى که با «کرونا» دارند، نکته‌هاى نامکشوف زیادى دارد، ولى...

ولى معلوم نیست که چرا باید این دیدار و سایر مقابله‌هاى پیچیده‌تر از هر وقت دیگر را باید دیروقت برگزار کرد؟ ساعت ٢١ و چرا؟ ساعت ٢٠، ساعت ٢١ و ساعت ٢٢، چه لطفى دارند براى شروع هر مسابقه‌اى؟

حالا که تماشاگر هم نیست، پس بیم چه دارید و ملاحظه کدام مهم را می‌کنید؟ چه قصد و چه عمدى وجود دارد که باید دیرهنگام روز به میدان مسابقه رفت؟ اینکه بازى‌ها تماشاگرى در ورزشگاه ندارند، چه الزامى ایجاد مى‌کند، به اینکه در زیر چراغ‌هاى کم‌نور برگزار شود؟ آیا لج‌بازى با رسانه‌ها مد نظر بود؟