منصوریان، مرد روزهای بارانی استقلال

خبرورزشی: یازدهم آذرماه سال ۵۰ کودکی در جنوب تهران متولد و سال‌ها بعد به یکی از مطرح‌ترین چهره‌های فوتبال ایران مبدل شد.

بدون شک همبازیان علیرضا منصوریان در اوایل دهه ۶۰ هرگز فکر نمی‌کردند بچه‌محل آنها در آینده‌ای نه‌چندان دور مرد شماره یک خط هافبک استقلال شده و پیراهن تیم ملی را نیز بر تن کند. دیروز تولد منصوریان بود و به همین بهانه بد ندیدیم سایه‌روشن زندگی ورزشی او را با محوریت استقلال به اتفاق همدیگر مرور کنیم.

گلزنی در بحران

منصوریان اسفند ماه سال ۷۳ در تیررس استقلال قرار گرفت و نصرالله عبداللهی، سرمربی وقت آبی‌پوشان پایتخت با سفارش امیر قلعه‌نویی که آن زمان کاپیتان تیم بود، اجازه حضور هافبک جوان پارس‌خودرو در تمرینات استقلال را صادر کرد. او خیلی زود در تمرینات توجه مربیان را جلب کرد، عبداللهی پس از برگزاری هفته اول فصل ۷۴ از سمت خود استعفا داد. استقلال در هفته دوم آن فصل در حالی مقابل کشاورز قرار گرفت که عبداللهی رفته و منصور پورحیدری فقید نیز هنوز نیامده بود، به همین خاطر هدایت تیم در آن بازی برعهده حمید ملک‌احمدی قرار گرفت. در همان مسابقه علیرضا منصوریان گل زیبایی وارد دروازه کشاورز کرد تا در روز بحرانی استقلال خبر از شکفتن خود بدهد.

جوان اول ایران

استقلال در لیگ سال ۷۴ نایب‌قهرمان شد ولی منصوریان عنوان جوان اول فوتبال کشورمان را به خود اختصاص داده و توسط محمد مایلی‌کهن به تیم ملی دعوت شد. هافبک تکنیکی داستان ما در جام ملت‌های ۹۶ امارات یکی از بازیکنان فیکس تیم ملی و در واقع تنها استقلالی حاضر در جمع ملی‌پوشان بود. نمایش مطلوب منصوریان در آن مسابقات موجب شد تا دست‌اندرکاران لیگ حرفه‌ای سنگاپور زمینه برای جذب این بازیکن را فراهم کنند و او در دی ماه سال ۷۵ راهی جنوب‌شرق آسیا شود.

داستان تلخ جام جهانی‌

جام جهانی‌ ۹۸ فرانسه اما برای منصوریان تلخ بود. این بازیکن تا یک ماه قبل از آغاز مسابقات چهره ثابت تیم ملی محسوب می‌شد ولی پس از روی کار آمدن جلال طالبی، دوران نیمکت‌نشینی منصوریان هم آغاز شد. علیرضا در جام جهانی‌ مهره ذخیره ایران بود و در جدال برابر یوگسلاوی و آمریکا از اواسط نیمه دوم به میدان آمد. اگر منصوریان در فرانسه فیکس بازی می‌کرد قطعاً دوران ورزشی‌ او متفاوت می‌شد.

ماجرای حجازی

استقلال پاییز سال ۷۷ در حالی با وجود انبوه ستارگان مغلوب پرسپولیس شد که علیرضا منصوریان نیز یکی از بازیکنان ثابت آن مسابقه بود ولی ناصر حجازی فقید در بین دو نیمه دستور تعویض او را صادر کرده و سیروس دین‌محمدی را به‌جای این بازیکن به میدان فرستاد. برخی از آبی‌پوشان هنوز معتقدند منصوریان از آن اتفاق خیلی ناراحت شد و دقیقاً یک ماه پس از آن مسابقه، استقلال را به مقصد لیگ یونان ترک کرد. ادعایی که البته خود این بازیکن آن را تکذیب می‌کند.

دوران اروپانشینی

مرد تکنیکی فوتبال ایران اوایل زمستان سال ۷۷ به یونان رفت تا دوران زندگی خود در اروپا را آغاز کند. او پس از پیوستن به تیم «اسکودا» در سرزمین فلاسفه، بازی در آلمان را نیز تجربه کرده و پیراهن سن پائولی را بر تن کرد. در نهایت تابستان سال ۸۱ شاهد بازگشت این بازیکن به جمع آبی‌پوشان پایتخت بودیم.

خداحافظی شیرین و تلخ

روز خداحافظی علیرضا منصوریان از فوتبال فرا رسید و اتفاقاً بسیار هم خبرساز شد. پیروزی سه- صفر استقلال در جدال برگشت فینال جام‌حذفی مقابل پگاه گیلان در روزهای پایانی بهار سال ۸۷ باعث شد تا این چهره محبوب در میان هیاهو و شادی هواداران استقلال کفش‌هایش را برای همیشه آویزان کند. البته دقایقی قبل از آغاز فینال، پدر مجتبی جباری به رحمت خدا رفت و کادر فنی استقلال مأموریت گفتن این خبر تلخ را روی دوش علیرضا منصوریان گذاشتند تا چهره محبوب آبی‌پوشان دقایقی پس از پایان جشن، همراه جباری راه منزل او را در پیش بگیرد و قضیه را آرام‌آرام به هشت شاکی، حالی کند.

ماجراهای آکادمی

مدت کوتاهی پس از خداحافظی، حکم ریاست آکادمی باشگاه استقلال به‌نام منصوریان زده شد و بسیاری از کارشناسان معتقد بودند این اتفاق در واقع استارت رسیدن او به نیمکت تیم بزرگسالان است ولی زمستان سال ۸۷ ماجراهایی در آکادمی رخ داد که موجب برکناری علی‌منصور شد و رسیدنش به نیمکت بزرگسالان را نیز به تأخیر انداخت.

تحقق آرزو

در تابستان سال ۹۵ یکی از مهم‌ترین آرزوهای ورزشی منصوریان به حقیقت پیوست و حکم سرمربیگری استقلال را به نام او صادر کردند تا چیزی حدود ۱۵ ماه این سمت را در اختیار داشته باشد. منصوریان در آن مقطع با استقلال جام نگرفت ولی حاصل رویارویی‌هایش مقابل پرسپولیس، یک پیروزی و یک تساوی بود. بدون شک ناکامی سنگین مقابل العین امارات در لیگ قهرمانان آسیا بدترین اتفاق دوران مربیگری این استقلالی محسوب می‌شود.

کنفرانس تاریخی

سرانجام در شهریور سال ۹۶ پس از مساوی کردن برابر ذوب‌آهن، منصوریان که به شدت زیر تیغ انتقادات هواداران قرار داشت، ترجیح داد قبل از اینکه اخراجش کنند، استعفا بدهد. او کناره گرفتن از هدایت استقلال را در کنفرانس مطبوعاتی پایان همان بازی اعلام کرد و چیزی حدود ۹۰ دقیقه با خبرنگاران صحبت کرد تا رکوردی دست نیافتنی بابت کنفرانس‌های مطبوعاتی پس از بازی بر جا بگذارد!