دومین محک پس از فینال؛ راه برو، شنا نکن!

روزنامه توسعه ایرانی: درست بعد از فینال لیگ قهرمانان آسیا، پرسپولیس در زمینی به میدان رفت که کوچک‌ترین شباهتی به زمین فوتبال نداشت. اوضاع در این زمین حتی از شرایط دیدار با اولسان هیوندای به مراتب دشوارتر به نظر می‌رسید. به هر حال یحیی و تیمش در آن نبرد از شکست گریختند و حالا برای یک دیدار خانگی برابر ذوب‌آهن آماده می‌شوند. مسابقه‌ای که اساسا قرار بود قبل از فینال لیگ قهرمانان انجام بگیرد اما به شکل عجیب و بحث‌برانگیزی لغو و به این هفته موکول شد.

آیا دوران طلایی پرسپولیس دیگر تمام شده است؟ این سوال در چند فصل گذشته، بارها و بارها تکرار شده است. وقتی برانکو و تیمش اولین قهرمانی لیگ را به دست آوردند، خیلی‌ها معتقد بودند این تیم دیگر عطش رسیدن به موفقیت‌های بعدی را از دست می‌دهد و سر بلند نمی‌کند. همان تیم اما حالا چهار قهرمانی پیاپی را در لیگ برتر تجربه کرده است. یک بار دیگر وقتی پنجره نقل و انتقالات باشگاه بسته شد و شکست سنگین برابر عمر خریبین و رفقا از راه رسید، تصور می‌شد عصر طلایی پرسپولیس دیگر تمام شده اما همان تیم ظرف سه سال، دو بار به فینال لیگ قهرمانان آسیا راه پیدا کرد.

این جمله تکراری، حالا دوباره در اطراف پرسپولیس به گوش می‌رسد اما ستاره‌های این تیم، چنین چیزی را باور ندارند. پرسپولیس حالا دیگر باید گذشته را فراموش کند و همه تمرکز و انرژی‌اش را روی لیگ برتر بگذارد. آنها هنوز این شانس را دارند که با پیروزی در دیدارهای معوقه، خودشان را به صدر جدول لیگ برسانند و به حضور تکراری در این رده از جدول، ادامه بدهند. این سومین دیدار فصل سرخ‌ها در استادیوم آزادی خواهد بود. مسابقه‌ای که می‌تواند جذابیت‌های بسیار زیادی به دنبال داشته باشد.

چراکه ذوب‌آهن نیز در چند دیدار گذشته، تیمی بسیار جذاب با فوتبالی هجومی بوده و حالا انگیزه‌های زیادی برای ایستادن روبه‌روی فینالیست آسیا دارد. موفقیت‌های بزرگ تیم یحیی، انگیزه مضاعفی برای برخورد با این تیم به رقبا بخشیده است. آنها همچنان غیبت عیسی آل‌کثیر را در ترکیب‌شان احساس می‌کنند اما با حضور دوباره وحید امیری و احسان پهلوان در ترکیب اصلی، قدرتمندتر از فینال آسیا شده‌اند. پهلوان در این مسابقه، روبه‌روی تیم سابقش در فوتبال ایران قرار می‌گیرد. در سمت مقابل هم گلر ذوبی‌ها یعنی شهاب گردان، سابقه حضور در پرسپولیس را داشته است.

لغو بازی پرسپولیس و ذوب‌آهن قبل از فینال لیگ قهرمانان آسیا، زمزمه‌های زیادی به همراه داشت. خیلی‌ها در آن مقطع، تیم یحیی را متهم به خراب کردن برنامه‌ریزی لیگ برتر کردند اما خود پرسپولیسی‌ها معتقد بودند که این بازی برای‌شان مفید بوده و لغو آن، به این تیم ضربه زده است. مدیران باشگاه حتی از حریف شکایت داشتند و معتقد بودند که ذوب برای به هم زدن مسابقه، حقایق را از سازمان لیگ پنهان کرده است. آنها تا همین اواخر هم پیگیر «سه بر صفر» شدن بازی در کمیته انضباطی بودند اما هنوز هم نتوانسته‌اند به نتیجه مطلوب‌شان در این خصوص دست پیدا کنند.

پرسپولیس یحیی در این فصل، هیچ امتیازی را در استادیوم آزادی از دست نداده‌ است. این تیم البته در هیچ‌کدام از دیدارهای خارج از خانه لیگ برتر برنده نبوده است. پرسپولیس در پنج دیدار گذشته فقط یک گل دریافت کرده و صاحب بهترین خط دفاعی لیگ برتر است. در مقابل، ذوب‌آهن در هفت بازی گذشته‌اش در لیگ برتر فقط به پنج امتیاز رسیده است. آنها هنوز هم هیچ بردی را در لیگ تجربه نکرده‌اند اما در دو بازی گذشته، دو امتیاز از تیم‌های مدعی استقلال و گل گهر گرفته‌اند و به لحاظ فرم بازی، حرف‌های زیادی برای گفتن داشته‌اند.

«تیم خاص». این عبارتی است که رقبا برای توصیف پرسپولیس از آن استفاده می‌کنند. عبارتی که البته هرگز به معنای تعریف و تمجید از این تیم نیست و در حقیقت به شکل کنایه‌آمیزی به «برابرتر» بودن این باشگاه نسبت به سایر تیم‌ها برابر قانون اشاره دارد. بازیکنان و مدیران پرسپولیس البته این عبارت را یک تعریف بزرگ برای خودشان به حساب می‌آورند. چراکه جملاتی از این دست در حقیقت با «تفاوت» آنها در نتیجه ‌گرفتن رابطه مستقیمی دارد. آنها می‌خواهند به هر قیمتی ثابت کنند که یک تیم خاص هستند و برای این کار، باید در جست‌وجوی پنجمین قهرمانی متوالی‌شان در لیگ برتر باشند.

در تاریخ فوتبال ایران، هرگز تیمی به جز پرسپولیس نتوانسته در چهار فصل متوالی جام قهرمانی را به دست بیاورد. در حقیقت قرمزها تا همین امروز هم یک کار دست‌نیافتی انجام داده‌اند اما از حالا به بعد، کار برای این تیم سخت‌تر نیز خواهد. چراکه آنها بعد از این باید از «خودشان» جلو بزنند و این کار، همیشه یک چالش بزرگ پیش روی تیم‌های فوتبال قرار می‌دهد. بزرگ‌ترین رقیب پرسپولیس از این مرحله به بعد، «گذشته» خود این باشگاه است. آنها باید به اندازه‌ای خوب باشند که مقابل این گذشته طلایی، کم نیاورند و به دیگران اجازه ندهند تا از «پایان» دوران درخشان‌شان حرف بزنند.