قوچان‌نژاد: حضور در لیگ ایران چالش قشنگی است

طرفداری: رضا قوچان نژاد که این روزها دوباره به فرم خوب خود برگشته و دوباره برای تیمش زووله گلزنی می کند، مصاحبه مفصلی را با محمد زارعی (خبرنگار همشهری آنلاین) انجام داده که بدون کم و کاست آن را می خوانید:

صحبت‌هایمان با گوچی از بحث کم بازی کردنش در فصل جاری لیگ هلند استارت خورد. او در این خصوص می‌گوید:

این دیگر به نظر مربی برمی‌گردد که چقدر به من زمان دهد تا بازی کنم. اگر زمان بیشتری در اختیارم قرار بگیرد، صد در صد بیشتر گل می‌زنم و می‌توانم موفق‌تر باشم. البته همین که جمعه گذشته توانستم در ۱۲‌دقیقه ۳‌گل بزنم و این هفته هم گل تساوی تیمم را زدم تا نشان دهم کارم گلزنی است و آن را خوب بلدم، برایم بس است. ضمن اینکه حالا یک‌رکورد جدید هم ثبت کرده‌ام و به تنها بازیکنی تبدیل شده‌ام که دوبار به عنوان بازیکن جانشین در لیگ هلند به زمین می‌آید و هت تریک می‌کند. دفعه قبل ۴‌گل و اینبار ۳‌گل زدم. برای همین خیلی راضی‌ام و امیدوارم بازهم اتفاقات خوبی برایم بیفتد.

تا همین چند هفته پیش به نظر می‌رسید قوچان‌نژاد یکی از جدا شده‌های قطعی زووله در نقل‌ و انتقالات زمستانی باشد و از همین‌رو شایعه حضور او در تیم‌هایی مثل پرسپولیس، سپاهان و تراکتورسازی مطرح شد اما زدن ۴‌گل در ۲‌بازی اخیر اوضاع را تغییر داده است. خود رضا در این خصوص می‌گوید:

راستش را بخواهید الان با این وضعیت شرایط عوض شده چراکه در ۲‌بازی اخیر ۴‌گل زده‌ام و آقای گل تیم‌مان هستم. واقعا نمی‌دانم در ماه‌های آینده چه اتفاقاتی می‌خواهد بیفتد اما من باید آماده باشم تا هر وقت برای تیمم به میدان رفتم گلزنی کنم.

گوچی در ادامه اشاره‌ای هم به احتمال حضورش در لیگ ایران داشته و گفت:

قبلا گفته‌ام و الان هم می‌گویم که احتمال حضورم در لیگ ایران وجود دارد و نمی‌توانم بگویم هیچ‌گاه این اتفاق رخ نخواهد داد. اگر موقعیت، زمان‌بندی و شرایط درست باشد، صددرصد این شانس را خواهم داشت تا روزی در لیگ ایران بازی کنم. در گذشته برای تیم ملی در ایران بازی کرده‌ام و از این بابت حس خوبی دارم و دوستانی هم داشته‌ام که در لیگ ایران بازی می‌کردند، از همین‌رو حضور در لیگ ایران چالش قشنگی برای من خواهد بود اما خدا می‌داند در آینده چه اتفاقی رخ خواهد داد. الان قرارداد و سرنوشت من در اروپا است.

با توجه به حضور کاپیتان‌های تیم ملی در تراکتور، همیشه از این تیم تبریزی به عنوان مقصد احتمالی رضا گوچی نام برده شده است. او در واکنش به این موضوع می‌گوید:

من با شجاعی، دژاگه و حاج‌صفی چندین سال در تیم ملی حضور داشتم و جدا از آن هنوز هم خیلی با هم در تماس هستیم. با شجاعی و مخصوصا دژاگه خیلی تماس دارم. یعنی آن رفاقتی که با هم داشتیم هیچ‌وقت عوض نشده است. با توجه به همین موضوع برایم قابل درک است که چرا مردم و رسانه‌ها چنین احتمالی را مطرح می‌کنند اما این فقط رفاقت است که همیشه با هم داشته‌ایم و خواهیم داشت حالا اینکه در آینده چه اتفاقاتی رخ می‌دهد دست من نیست.

بازیکنانی مثل جواد نکونام و مسعود شجاعی که در تیم‌ملی همبازی قوچان‌نژاد بودند، این روزها وارد عرصه مربیگری شده‌اند اما گوچی ۳۳‌ساله فقط به بازی بعدی تیمش فکر می‌کند. او در این خصوص بیشتر توضیح می‌دهد:

من اول از همه می‌خواهم سلامت باشم چراکه این در زندگی و فوتبال از همه چیز مهم‌تر است. جدا از آن هدفم همیشه بازی بعدی است که بهترین عملکرد را داشته باشم، بعد از آن بازی بعد و این رویه همین طور ادامه خواهد داشت تا در نهایت آدم ببیند به کجا رسیده است. الان نمی‌شود در مورد آینده خیلی صحبت کرد.

در ادامه با گوچی در خصوص نکونام و شجاعی بیشتر صحبت کردیم. او اعتقاد دارد هر دو نفر می‌توانند در آینده مربیان موفقی باشند:

من خودم شخصا عاشق جواد نکونام هستم. آن زمانی هم که فوتبال بازی می‌کردیم برای من مثل یک مربی بود. جواد داخل زمین واقعا هیچ چیزی کمتر از مربی نداشت. همان موقع هم تیم را چه در داخل زمین و چه بیرون از زمین جمع می‌کرد. حالا هم مطمئنم پله به پله در مربیگری موفق خواهد بود چراکه آن دیسیپلینی که متاسفانه در فوتبال ایران وجود ندارد با نکونام به وجود می‌آید.

جواد به واسطه حضورش در اروپا و کاراکتر و شخصیتش، نظم را با خودش به همراه می‌آورد و این باعث شده مطمئن باشم مربی موفقی است و در آینده از این هم موفق‌تر می‌شود. برای مسعود هم خوشحال هستم و برای همین بعد از اولین بردی که به دست آورد با او تماس گرفتم و کلی تبریک گفتم. مسعود هم با اینکه خیلی فوتبال می‌فهمد اما سبک و مدل متفاوتی با جواد دارد اما معتقدم او هم می‌تواند مربی موفقی باشد.

او با کاریزمای خودش می‌تواند یک‌تیم را به راحتی جمع‌وجور کند. روی هم رفته برای هر ۲‌نفر روزهای خوبی را در مربیگری پیش‌بینی می‌کنم.

رضا از اینکه امسال نتوانسته به خاطر کرونا به ایران هم سفر کند حسابی ناراحت است و در این خصوص می‌گوید:

در گذشته سالی یک یا ۲‌بار به ایران می‌آمدیم، یعنی هر وقت زمان داشتیم و فرصت دست می‌داد به ایران می‌آمدیم اما متاسفانه امسال شرایط دنیا به خاطر کرونا عوض شده و اصلا اجازه نداریم سفر کنیم. این اتفاق خوبی برای من نبوده است.

درخشش طارمی در پرتغال این روزها سروصدای فراوانی به راه انداخته است. گوچی در خصوص عملکرد او و سایر لژیونرها بیشتر توضیح می‌دهد:

از طریق فضای مجازی اخبار اکثر لژیونرهایمان را دنبال می‌کنم و موفقیت هایشان را می‌بینم. این خیلی خوب است چراکه هر چقدر بازیکنان ایرانی به اروپا بیایند و موفق باشند، دستاورد بزرگی هم برای خودشان و هم برای فوتبال ایران به دست می‌آورند. این موضوع خودش انگیزه خوبی برای بازیکنان جوان ایرانی است. نسل جدید و جوان فوتبالیست‌های امروزی می‌توانند با الگو قرارداد لژیونرهای موفق حسابی پیشرفت کنند و خوشبختانه این روزهای الگوهای خوبی برای آنها وجود دارد.

برای مثال بازیکنی مثل طارمی که هم از لحاظ اخلاقی و هم از لحاظ فنی بازیکن خوبی است و الان هم نشان داده از بازیکنان اروپایی چیزی کم ندارد. او تا الان با تلاش خودش به این جایگاه رسیده و نشان داده سایر بازیکنان هم می‌توانند با تلاش به همه‌چیز برسند. طارمی حتی می‌تواند از جایگاه فعلی‌اش هم بالاتر برود. فراموش نکنیم طارمی با بازی در الغرافه قطر به پورتو رسید و اگر به تلاشش ادامه دهد می‌تواند خودش را به سطح تیم‌های بزرگتر هم برساند.

پس از طارمی بحث به علیرضا جهانبخش کشید، بازیکنی که این روزها در لیگ انگلیس به نیمکت پیچ شده است. گوچی در خصوص وضعیت این بازیکن هم می‌گوید:

او در سال‌های اخیر مصدومیت‌های زیادی داشته و به خاطر همین موضوع در برایتون برایش هیچ‌وقت شرایط برایش آسان نبوده است. امیدوارم او برای آینده فوتبالی‌اش تصمیم درستی بگیرد چراکه هنوز جوان است و حداقل ۲ تا ۳‌سال دیگر می‌تواند در اوج بازی کند. او الان در دوراهی مهمی در فوتبالش قرار گرفته و باید تصمیم درستی بگیرد. مهم این است که او در حال‌حاضر به جایی برود که دوباره بازی‌کند و به سطح گذشته‌اش برگردد.

حالا که گوچی روی دور گلزنی افتاده شاید بحث بازگشت او به تیم ملی بار دیگر مطرح شود. او در واکنش به این موضوع می‌گوید:

راستش من هیچ‌وقت با آقای اسکوچیچ صحبتی نداشته‌ام و زمانی که خداحافظی کردم، خداحافظی‌ام الکی نبود. فکرهایم را برای گرفتن این تصمیم کرده بودم و آن زمان بهترین تصمیم به نظرم خداحافظی بود. حقیقت را بخواهید الان چیزی برایم فرقی نکرده که بگویم اینطور نیست و یا کاش آن تصمیم را نگرفته بودم. هنوز روی تصمیمم هستم.