کار بزرگ برانکو، قهرمان نگه‌داشتن پرسپولیس بود

روزنامه همشهری: قهرمان‎‌‎ها، روزی از بین می‎‌‎روند که به عادی بودن عادت کنند. پرسپولیس، چیزی تا عادی شدن فاصله نداشت که برانکو ایوانکوویچ به تیم آمد. پرسپولیس، ۹سال بود که رنگ قهرمانی را ندیده بود و با برانکو، دوباره همان تیمی شد که قهرمانی برازنده‎‌‎اش بود. پرسپولیس و برانکو، رساترین فریاد در ورزش ایران در سال‎‌‎های انتهای قرن بودند. آنها از ظرف فوتبال ایران فراتر رفتند و در آسیا به‎‌‎دنبال افتخار می‎‌‎گشتند.

برانکو شروعی نه چندان امیدوارکننده در پرسپولیس داشت اما هواداران، به وجد آمده از شخصیت قهرمان تیم، تیم‌شان را بعد از شکست‎‌‎ها ایستاده تشویق می‎‌‎کردند. برای آنها، مشخص شده بود که قهرمانی با برانکو، تنها مسئله زمان است. آنها در اردیبهشت۹۵، با تفاضل گل، قهرمانی را از دست دادند اما باز هم به تیم‌شان افتخار می‎‌‎کردند. فصل بعد، فصل بعدش و فصل بعدترش، آنها سه بار دیدند که برانکو جام قهرمانی را بالای سرش برد. آنها در همین سه سال، دو بار تیم‌شان را در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آسیا و یک‎‌‎بار در فینال این بازی‎‌‎ها دیدند.

برانکو، شخصیت قهرمان پرسپولیس را بیدار کرده بود. مردی که در تجربه پیشینش در تیم ملی ایران در جام جهانی، در برابر اعتراض بازیکنان مردد و در برابر حاشیه‎‌‎ها ناتوان بود، با نظم پولادین و اصول خلل‎‌‎ناپذیرش، تیم را همیشه یکدست نگه‌داشت. عادات خلل‎‌‎ناپذیر او مثل تعویض نکردن و دست نزدن به ترکیب تیم، بارها داد هواداران را درآورده بود اما گله‎‌‎ها از تیم قهرمان، عمر کوتاهی دارند. کار بزرگ برانکو، نه قهرمان کردن پرسپولیس که قهرمان نگه‌داشتن آن بود. او با پافشاری بدون عقب‎‌‎نشینی بر اصولش، در پیش گرفتن‎‌‎ تاکتیک‎‌‎های واقع‎‌‎بینانه و درک شرایط فوتبال ایران پرسپولیس را قهرمان نگه‌داشت. و البته معجزه. چه‎‌‎کسی با پنجره بسته، لشکر مصدومان، جای خالی ستاره‎‌‎ها و تیمی که فقط ۱۲بازیکن اصلی دارد قهرمان لیگ می‎‌‎شود و به فینال لیگ قهرمانان آسیا می‎‌‎رود؟

روزی که برانکو از پرسپولیس رفت، این تیم دوباره به قهرمانی عادت کرده بود. این بزرگ‎‌‎ترین دستاورد او در پرسپولیس بود. عادت به قهرمانی، در سال بعد هم حفظ شد و یحیی گل‎‌‎محمدی، بعد از آنکه تیم را از گابریل کالدرون گرفت، سرخ‎‌‎ها را دوباره قهرمان کرد. چهار قهرمانی متوالی، کاری است که تنها پرسپولیس در تاریخ فوتبال ایران کرده است. این تیم، در سال۹۹، دوباره با بضاعت کم و ستاره‎‌‎های از دست رفته به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسید و به نخستین قربانی وی‎‌‎ای‎‌‎آر در فینال این رقابت‎‌‎ها تبدیل شد. در این سال‎‌‎ها، هیچ تیمی نتوانست پرسپولیس را از عادت قدیمی‎‌‎اش که دوباره احیا شده بود دور نگه‌دارد. پرسپولیس در این سال‎‌‎ها، قهرمان بی‎‌‎رقیبی بود که تاریخ فوتبال ایران، ‎‌‎احتمالا هرگز دوباره مانندش را نخواهد دید.