پایان آرمان بر ۴۰۰ دقیقه ناکامی مهاجمان

ایران ورزشی: تا قبل از گلی که آرمان رمضانی در دقیقه ۵+۹۰ به ثمر برساند، استقلال بیش از ۴۰۰ دقیقه بود که در لیگ برتر موفق به گلزنی نشده بود. بعد از گلی که ارسلان مطهری در دقیقه ۴۲ بازی با ماشین‌سازی وارد دروازه این تیم کرد، دیگر هیچ‌یک از بازیکنان استقلال موفق به گلزنی در لیگ برتر نشده بودند.

استقلال بعد از بازی با ماشین‌سازی مقابل پیکان، ذوب آهن و پرسپولیس گلی به ثمر نرسانده بود و طلسم گل نزدن نیز بعد از پایان ۹۰ دقیقه بازی با صنعت نفت آبادان شکسته شد و استقلال عملاً در وقت‌های قانونی نیز موفق به گلزنی نشده بود. مجموع دقایقی که از آخرین گل استقلال در بازی با ماشین‌سازی می‌گذشت عدد ۴۰۸ را نشان می‌دهد اما به واقع اگر بخواهیم وقت‌های اضافه دیگر بازی‌ها را نیز محاسبه کنیم عددی فراتر از اینها به دست می‌آید.

استقلال در واقع دچار نوعی سردرگمی یا شاید بی‌انگیزگی مفرط در جریان بازی‌های داخلی شده وگرنه همین بازیکنان در لیگ قهرمانان آسیا چنان دروازه حریفان را آماج حملات خود قرار دادند که به عنوان برترین تیم گروه C در فاز گلزنی معرفی شدند. در واقع استقلالی که در چهار بازی اخیر لیگ برتر برابرمان تصویر شده تیمی ناتوان در گلزنی بوده است.

حال شاید بتوان با اشتباه‌های داوری که در دربی یا همین بازی با صنعت نفت رخ داد بخشی از این روند نزولی را توجیه کرد اما به واقع اتفاقاتی که برای خط آتش استقلال رخ داده باید از سوی مجیدی و همکارانش به دقت مورد کنکاش قرار گرفته و راه حلی مناسب برای برون رفت از آن اندیشیده شود.

استقلال تیم باظرفیتی است اما یکی از دلایلی که حامیان مجیدی در توجیه برخی نتایج نامطلوب او بیان می‌کنند فقدان بدنسازی مناسب در زمان مربیگری محمود فکری است. اگر این دلیل را صادق بدانیم استقلال فرهاد بعد از تعطیلات پیش رو که نزدیک به یک ماه است، همان تیمی باید باشد که هم به لحاظ بدنی با تفکرات سرمربی‌اش عجین شده و هم تیمی که از لحاظ تاکتیکی با تحولات بسیاری مواجه شده است. در واقع این یک ماه زمانی ایده‌آل در اختیار مجیدی است تا استقلال را از نو بسازد و کیفیت لازم را به این تیم بازگرداند.

حال شاید بازگشت خط حمله استقلال به روزهای اوج چندان در بازی‌های لیگ برتر به کار آبی‌ها نیاید چون پرواضح است که دستیابی به سپاهان و پرسپولیس عملی دشوار و حتی غیرممکن است اما ساختن استقلال برای ادامه حیات در جام حذفی و ایضاً رسیدن به قهرمانی در این جام می‌تواند یک برنامه مهم باشد و فرهاد مجیدی و همکارانش نباید از فرصت پدید آمده پیش رو به سادگی عبور کرده و تیم را به حال خود رها کنند.

استقلال نیازمند داشتن تیمی با برنامه‌تر بخصوص در فاز هجومی است. تیمی که قادر باشد از بازی‌های سخت داخلی نیز سربلند بیرون آید.

آنچه اکنون از استقلال می‌بینیم در بخش تاکتیکی تیمی در حال افتادن و سقوط است. وگرنه بازی با صنعت نفت هم ممکن بود در نهایت بدون اینکه گلی از سوی بازیکنان به ثمر برسد خاتمه یابد که گل دقایق پایانی آرمان رمضانی که حاصل اشتباه مدافعان حریف در جاگیری هم بود، تا حد زیادی استقلال را از رخوت گل نزدن در لیگ خارج کرد.

فرهاد مجیدی اگر مربی واقع‌بینی باشد باید این آمار را جدی بگیرد و به سمت اصلاح ساختار هجومی تیمش پیش برود. چه بسا مردان خط حمله استقلال نیاز به تمرینات اختصاصی و بدنی داشته باشند. خود فرهاد در راه بازگرداندن مهاجمان تیمش به جاده گلزنی یک راه حل مناسب است. او سال‌ها در خط حمله تیم‌های بزرگ ایفای نقش کرده و حتی سابقه قهرمانی با العین در آسیا را هم دارد. فرهاد مجیدی چنانچه خود آستین همت بالا بزند می‌تواند در همین یک ماه باقی مانده خط حمله تیمش را از نو بسازد و تیمی را وارد ادامه بازی‌ها کند که مانند لیگ قهرمانان آسیا حریفی را بدون باز کردن دروازه‌اش بدرقه نکند.