بازگشت یک ژنرال به فوتبال ایران

خبرورزشی: می‌دانید تفاوت بزرگ کریم باقری با خیلی از آدم‌های این فوتبال در چیست؟ در این که وقتی خبر مربیگری همزمان او در پرسپولیس و تیم‌ ملی منتشر می‌شود، اغلب استقلالی‌ها یا هواداران سایر تیم‌ها اعتراضی ندارند. مثلا فرض کنید افشین پیروانی یا فرزاد مجیدی با حفظ سمت در پرسپولیس و استقلال، به کادر فنی تیم‌ ملی اضافه می‌شدند؛ در این صورت حتما بسیاری از هواداران تیم مقابل گارد می‌گرفتند و مدعی می‌شدند بی‌طرفی تیم‌ ملی مخدوش شده، اما در مورد کریم هرگز چنین فضایی وجود نداشت.

وقتی خبر همراهی او با تیم‌ ملی در مسابقات انتخابی جام‌ جهانی منتشر شد، پرسپولیسی‌ها خوشحال شدند و بقیه هم «احترام» گذاشتند.

باقری این حرمت را به بهایی گزاف برای خودش خریده است؛ به قیمت سال‌ها خویشتن‌داری و بزرگی‌کردن از ابتدای جوانی. او هرگز کری نخواند، بی‌ادبی نکرد و به تحقیر و تخریب رقبا نپرداخت. کریم احترام گذاشت و احترام دید. گاهی حتی او در این مشی دچار زیاده‌روی می‌شد؛ از جمله زمانی که بهمن ۸۸ در واپسین دقایق داربی تهران گل برتری پرسپولیس را زد و بعد خیلی صمیمی و عجیب در میکس‌زون ورزشگاه آزادی گفت: «هواداران استقلال مرا ببخشند. به هر حال امروز قسمت ما بود ببریم و امیدوارم دفعات بعدی آنها هم برنده باشند.»

کدام رقیبی را دیده‌اید که برای حریف سنتی‌اش آرزوی موفقیت کند؟ خب اما جنس کریم فرق داشت و همین تفاوت هم او را به چنین جایگاهی در فوتبال ایران رساند. به هر جهت باقری حالا به مدت ۲۰ روز مهمان تیم‌ ملی ایران شده و با این کاروان به منامه بحرین سفر خواهد کرد.

همه امیدواریم حضور او کنار ملی‌پوشان باعث استیلای نظم در اردوگاه تیم‌ ملی شود و روحیه و نشاط بازیکنان را هم در این میدان حیاتی افزایش بدهد.

اگر یک نفر می‌توانست در این شرایط با حضور گرمش به شوق و نشاط کاروان تیم‌ ملی اضافه کند، او همین کریم باقری بود و چه خوب که فدراسیون فوتبال در بین ده‌ها تصمیم اشتباهش در این مدت، حداقل در این یک مورد کار درست را انجام داد!