رویارویی با تیم مرموز محروس!

فرهیختگان: تیم ملی فوتبال ایران فردا در نخستین دیدار خود در مرحله سوم انتخابی رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۲ قطر میزبان تیم ملی سوریه خواهد بود؛ رقیبی که شناخت نسبتا خوبی از این تیم دارد و دو تیم بارها در چارچوب رقابت‌های مختلف به‌مصاف هم رفته‌اند. ملی‌پوشان ایران پس از عبور از مرحله سخت قبل که در مصاف با عراق و بحرین درنهایت توانستند صدرنشینی گروه را در روز آخر کسب کنند، حالا برای رسیدن به جام جهانی پیش رو باید در گروهی که چندان دشوار به نظر نمی‌رسد در یکی از دو رده اول یا دوم قرار گیرند.

شاگردان اسکوچیچ بدون برگزاری دیدار دوستانه و تدارکاتی باید نخستین دیدار خود در این مرحله را فردا برگزار کنند و این درحالی است که سوری‌ها باوجود آنکه پس از سال‌ها جنگ و تنش در این کشور وضعیت ایده‌آلی ندارند پیش از این مسابقه به‌مصاف الجزایر رفته‌اند تا حداقل در این زمینه تدارک بهتری نسبت به ملی‌پوشان ایران داشته باشند.

سورپرایز برای مربیان ایران و امارات

سوریه که پس از پایان دیدارهای مرحله دوم و قرار گرفتن در صدر جدول گروهی که چین هم در آن حضور داشت دیگر مسابقه‌ای برگزار نکرده بود، پنجشنبه گذشته در قطر رودرروی الجزایر قرار گرفت و در این مسابقه با نتیجه ۲ بر یک شکست خورد. تیم آسیایی در این دیدار در همان نیمه نخست ۲ گل دریافت کرد تا مشخص شود که در فرم مطلوبی قرار ندارد و البته خوش‌شانس بود که پنالتی دقیقه ۳۵ حریف هم به گل تبدیل نشد.

درنهایت این دیدار با برتری تیم آفریقایی به پایان رسید و سوریه نیز پس ‌از این مسابقه راهی تهران شد تا مهیای مصاف دشوار خود با ایران شود. شاگردان نزار محروس بعد ‌از این مسابقه باید راهی عمان شوند تا دومین مسابقه خود در این مرحله را مقابل امارات انجام دهند.

این مربی ۵۸‌ساله سوری برای این دیدار اجازه فیلمبرداری از بازی تیمش را نداد و به همین دلیل مسابقه تدارکاتی تیمش از هیچ شبکه تلویزیونی پخش نشد تا احتمالا تاکتیک‌ها و استراتژی‌اش برای رویارویی با ایران و امارات مخفی بماند و سرمربیان این دو تیم را سورپرایز کند. البته دیدارهای سوریه در دور قبلی این رقابت‌ها می‌تواند ملاک خوبی برای بررسی شرایط سوری‌ها باشد اما سرمربی این تیم با ممنوع کردن هرگونه فیلمبرداری از مسابقه تیمش برابر الجزایر تلاش کرده که فعلا دستش را برابر رقبای خود رو نکند.

سوریه را می‌توان یکی از تیم‌های شگفتی‌ساز دور قبل دانست. در گروهی که چین به‌عنوان مدعی نخست صعود حضور داشت، این تیم با آماری فوق‌العاده راهی مرحله بعد شد و با ۷ برد و تنها یک شکست و ۲۲ گل زده و فقط ۷ گل خورده بااقتدار صدرنشین گروه شد تا در بین ۱۲ تیم برتر آسیا برای رسیدن به جام‌جهانی قرار گیرد. البته تنها شکست سوریه در دیدار آخر برابر چین و با نتیجه ۳ بر یک رقم خورد که این مسابقه برای آنها تشریفاتی بود و صدرنشینی آنها پیش از این دیدار مسجل شده بود.

آنها از همان شروع مسابقات خود را به‌عنوان تیمی جنگنده و مدعی مطرح کردند. وقتی در گام نخست با یک گل از فیلیپین عقب افتادند و درنهایت ۵ بر ۲ پیروز شدند و در ادامه و پیش از تعطیلی مسابقات به‌دلیل کرونا با برتری برابر چین و همچنین برد یک بر صفر در بازی برگشت برابر فیلیپین صدرنشین شدند، مشخص بود که نتایج این تیم اتفاقی نیست و آنها شایستگی صعود به مرحله بعد را دارند.

در دیدارهای پایانی این گروه که در سال جاری میلادی برگزار شد نبیل معلول، سرمربی باتجربه تونسی روی نیمکت این تیم نشست و توانست موفقیت‌های قبلی تیم را ادامه داده و با برتری برابر دو تیم ضعیف گوام و مالدیو صدرنشینی خود را قطعی کند. حالا سوری‌ها به دور بعد راه یافته بودند و باید با قدرت برای رقابت با ۵ تیم مدعی گروه خود آماده می‌شدند.

معلول با وجود اینکه توانست تیمش را به مرحله بعدی برساند اما برخی اختلافات و مشکلات او با فدراسیون این کشور سبب شد از سمتش کنار برود و این فدراسیون نیز درحالی‌که فاصله چندانی با شروع مرحله جدید نبود، تصمیم گرفت سراغ یک گزینه داخلی برود؛ نزار محروس که در فوتبال سوریه چهره‌ای شناخته‌شده است برای دور سوم انتخابی روی نیمکت این تیم خواهد نشست تا شاید بتواند این تیم را برای نخستین‌بار در تاریخ خود به جام‌جهانی برساند.

ناکامی در یک قدمی جام‌جهانی

سوریه یکی از نخستین تیم‌های آسیایی بود که برای حضور در جام‌جهانی به رقابت پرداخت اما نتوانست جواز حضور در دو جام‌جهانی ۱۹۵۰ و ۱۹۵۸ را کسب کند. نخستین تلاش جدی آنها برای رسیدن به این مسابقات در سال ۱۹۸۶ بود که فاصله زیادی تا رسیدن به این رقابت‌ها نداشتند. آنها پس از برتری برابر کویت و یمن شمالی در دور گروهی به دیدارهای پلی‌آف رسیدند. از بین ۴ تیم حاضر در این مرحله تنها یک کشور جواز حضور در جام‌جهانی مکزیک را دریافت می‌کرد. سوری‌ها پس از برتری برابر بحرین به فینال رسیدند و درحالی‌که دیدار نهایی را در دمشق و برابر عراق برگزار می‌کردند درنهایت ۳ بر یک شکست خوردند تا در یک قدمی جام‌جهانی از رسیدن به این رقابت‌ها محروم شوند.

آنها در مرحله انتخابی رقابت‌های جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل هم به‌دلیل استفاده از بازیکن غیرمجاز از دور مسابقات کنار گذاشته شدند. تنها جام مهم این تیم در دسامبر ۲۰۱۲ به‌دست آمد؛ جایی‌ که آنها در فینال رقابت‌های غرب آسیا توانستند عراق را مغلوب کرده و تنها قهرمانی خود در یک تورنمنت را به ثبت برسانند. این تیم در ۶ دوره رقابت‌های جام ملت‌های آسیا هم حاضر بوده که هیچ‌گاه موفق به صعود از مرحله گروهی نشده است.

شروع جنگ داخلی در این کشور سبب شد این کشور از میزبانی رقابت‌های ملی محروم شود و این محرومیت همچنان ادامه دارد. در مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۱۸ نیز سوری‌ها تا آستانه حذف از این مسابقات به‌دلیل مشکلات ناشی از این جنگ داخلی و همچنین میزبانی از تیم‌های هم‌گروه خود پیش رفتند اما در آخرین روزها مالزی پذیرفت که میزبان دیدارهای این تیم در رقابت‌های انتخابی جام‌جهانی باشد. آنها در آن دوره توانستند از مرحله دوم گروهی و پشت سر ژاپن صعود کنند و در دور بعد همانند امسال با ایران و کره‌جنوبی هم‌گروه بودند. تساوی برابر این دو تیم مدعی و عملکرد خوب مقابل چین، قطر و ازبکستان باعث شد که آنها با قرار گرفتن در رتبه سوم به دیدار پلی‌‌آف صعود کنند.

استرالیا حرف بعدی این تیم در راه رسیدن به جام‌جهانی بود که در دیدار رفت با گلزنی عمر سوما دو تیم به تساوی یک - یک رسیدند و در مسابقه برگشت هم این مهاجم دوباره گلزنی کرد تا سوریه در آستان تحقق یک رویای دیرینه قرار گیرد. بااین‌حال تیم کیهیل با دو گل خود باعث برتری استرالیا درمجموع شد و سوریه بازهم در حسرت حضور در معتبرترین تورنمنت فوتبال دنیا باقی ماند.

این تیم در رقابت‌های المپیک هم سابقه حضور دارد که البته تنها در یک دوره توانست مجوز شرکت در این مسابقات را کسب کند. آنها در المپیک ۱۹۸۰ مسکو در همان مرحله گروهی با یک تساوی و دو شکست از دور مسابقات حذف شدند و پس ‌از آن نتوانستند راهی این مسابقات شوند.

ماهر السید، هافبک سال‌های گذشته سوریه با انجام ۱۰۹ بازی ملی باسابقه‌ترین ملی‌پوش تاریخ این کشور محسوب می‌شود که در سال ۲۰۱۳ بازنشسته شد. در جدول بهترین گلزنان تیم ملی این کشور فراس محمد الخطیب بیشترین گل ملی را به‌خود اختصاص داده و در تاریخ این کشور با ۳۶ گل ملی در صدر قرار دارد. در بین بازیکنان کنونی این کشور عمر خریبین، مهاجم شناخته‌شده ۱۸ گله است و فرصت رسیدن به رکورد الخطیب را دارد.

در دیدار فردا برابر ایران هدایت تیم ملی این کشور را نزار محروس برعهده دارد. او که سابقه پوشیدن پیراهن تیم ملی را دارد در دوران بازی به‌عنوان مهاجم فعالیت می‌کرد و در ۷۶ بازی ملی خود موفق شد ۱۲ گل به‌ثمر برساند. محروس پس از بازنشستگی وارد دنیای مربیگری شده و هدایت تیم‌های زیادی در لیگ این کشور را برعهده گرفته است. او همچنین پیش از این در دو مقطع دیگر در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۱ نیز روی نیمکت تیم ملی این کشور نشسته بود. محروس در سال‌های اخیر در باشگاه‌های مختلفی در کشورهای اردن، لبنان، عراق و امارات مربیگری کرد و پیش از قبول سرمربیگری تیم ملی کشور، هدایت تیم لبنانی الانصار را برعهده داشت.

بازگشت مهاجم گلزن با سرمربی جدید

دو ستاره سوری‌ها در سال‌های اخیر مهاجمان زهردار این تیم یعنی عمر خربین و عمر سوما هستند که در این سال‌ها با ترکیب تیم‌های مختلف باشگاهی برابر نمایندگان ایران به‌میدان رفته و چندین‌بار موفق به گلزنی هم شده‌اند. خربین که سابقه بازی در ترکیب تیم‌های الهلال عربستان، الظفره امارات و پیرامیدز مصر را در کارنامه دارد، هم‌اکنون در باشگاه الوحده امارات بازی می‌کند و پس از مدتی غیبت در ترکیب تیم ملی این کشور دوباره نامش در فهرست نفرات دعوت‌شده به اردوی این تیم دیده می‌شود.

او که نه در زمان فجر ابراهیم و نه توسط نبیل معلول به تیم ملی این کشور دعوت نمی‌شد و توسط آنها بایکوت شده بود با حضور محروس دوباره در لیست تیم ملی کشورش قرار گرفت و احتمالا در دیدار فردا نخستین حضورش با پیراهن سوریه پس از اکتبر ۲۰۱۹ را تجربه خواهد کرد. در شرایطی که هنوز وضعیت مصدومیت عمر سوما مشخص نیست، حضور خربین در این دیدار می‌تواند قدرت خط حمله این تیم را افزایش دهد.عمر سوما دیگر ستاره خط حمله سوریه است که در مرحله قبل یکی از بهترین گلزنان مسابقات بود و با ۷ گل زده در رده پنجم بهترین گلزنان این مرحله قرار داشت. این مهاجم اما در جریان دیدار هفته دوم الاهلی عربستان برابر الهزم در لیگ این کشور دچار مصدومیت شد و به‌گفته پزشکان حداقل دو هفته نیاز به درمان دارد.

به‌این‌ترتیب گفته می‌شد که او قرار نیست در دیدارهای تیم ملی کشورش حاضر باشد و حتی فدراسیون فوتبال سوریه هفته گذشته در بیانیه‌ای این موضوع را تایید کرد. به گفته این فدراسیون، پزشکان تیم ملی پس از بررسی مصدومیت سوما به این نتیجه رسیده‌اند که او نمی‌تواند تیم ملی را در دیدار برابر ایران و امارات همراهی کند. بااین‌حال محروس نام او را برای این دو مسابقه در فهرست تیمش قرار داده که شاید در آخرین لحظات بتواند مهاجم باتجربه‌اش را راهی میدان و حتی برای دقایقی از او استفاده کند.

آمار کاملا به‌نفع ایران

سوریه در تاریخ دیدارهای ملی خود بیشترین دیدار ملی را برابر ایران برگزار کرده و با هیچ‌رقیبی به‌اندازه ملی‌پوشان ما مسابقه نداده است. دو تیم پیش از این ۲۱ بار در رقابت‌های مختلف رودرروی هم قرار گرفته‌اند که حاصل آن ۱۱ برد برای ایران، ۹ تساوی و تنها یک پیروزی برای این کشور بوده است. نخستین رویارویی دو تیم به سال ۱۹۷۳ برمی‌گردد که دو تیم در مرحله انتخابی رقابت‌های جام جهانی ۱۹۷۴ هم‌گروه بودند و در مسابقه رفت ایران با تک‌گل اکبر کارگرجم موفق شد حریف خود را شکست دهد. در دومین مسابقه که بازی برگشت دو تیم در همین مرحله محسوب می‌شد تنها برد تاریخ سوریه برابر ایران حاصل شد که این دیدار هم با برد یک بر صفر آنها همراه بود.

بهترین برد ایران در جریان رویارویی‌های دو تیم نیز به سال ۲۰۱۹ برمی‌گردد که ملی‌پوشان ایران در دیداری دوستانه و تدارکاتی در ورزشگاه آزادی با ۵ گل رقیب خود را شکست دادند. دو تیم در ابتدای سال جاری نیز در مسابقه‌ای دوستانه دوباره برابر هم صف‌آرایی کردند که این بار هم شاگردان اسکوچیچ با ۳ گل مهمان خود را شکست دادند تا برای دیدارهای مهم خود در دور دوم انتخابی آماده شوند. در جریان دیدارهای دو تیم سردار آزمون و مهدی طارمی هر یک با سه گل بهترین گلزنان این مسابقات محسوب می‌شوند و درمجموع مسابقات دو تیم ملی‌پوشان ایران ۳۱ بار توانسته‌اند دروازه حریف را باز کنند و سوری‌ها تنها ۱۱ گل در این مسابقات به‌ثمر رسانده‌اند.

تغییرات سیستم با تعویض سرمربی

تیم ملی سوریه در سال‌های اخیر با تاکتیک‌های مختلفی به‌مصاف رقبا رفته و برای مدت‌ها از سیستم دفاع ۴ نفره استفاده کرده است، به‌خصوص در دوران حضور فجر ابراهیم روی نیمکت این تیم با سیستم ۱-۳-۲-۴ برابر رقبا حاضر می‌شد. حاصل استفاده از این شیوه موفقیت در دیدارهای مقدماتی جام‌جهانی و برتری در ۵ بازی ابتدایی برابر رقبای شرق آسیا بود. البته سوریه با همین سیستم در رقابت‌های جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ نیز حاضر شد که در آن مسابقات نتوانست عملکرد خوبی داشته باشد و با دو شکست برابر اردن و استرالیا و توقف مقابل فلسطین از دور مسابقات حذف شد.

پاندمی کرونا باعث تعطیلی تقریبا یک‌سال رقابت‌های ملی شد و در این مدت سوری‌ها سراغ سرمربی جدید و تونسی خود رفتند و با او خود را برای سه دیدار پیش رو مقابل مالدیو، گوام و چین آماده کردند.

معلول تصمیم به تغییر سیستم در ترکیب تیم ملی این کشور گرفت و ترجیحش استفاده از دفاع ۳ نفره بود. این شیوه او در ۲ بازی راحت ابتدایی جواب داد و آنها بدون دریافت گل خورده و با استفاده از مدافعانی چون کروما، المیدانی، آرناوت و یوسف محمد توانستند به‌خوبی خواسته‌های سرمربی خود را در زمین پیاده کنند.

در دیدار برابر چین اما این استراتژی موفق نبود و این تیم که البته با قطعی شدن صعودش انگیزه لازم برای برتری در این مسابقه را نداشت درنهایت ۳ بر یک شکست خورد. معمول در این مسابقه تقریبا از همان تیم اصلی خود استفاده کرد اما نتوانست برابر چین -که برای رسیدن به دور بعد به برد و کسب ۳ امتیاز این دیدار نیاز داشت- مقاومت کند. با حضور محروس روی نیمکت این تیم برای دیدارهای مرحله سوم، باید دید او چه تاکتیکی را درپیش خواهد گرفت و آیا مانند فجر ابراهیم سراغ دفاع ۴ نفره خواهد رفت یا همان استراتژی معلول را ادامه خواهد داد.

البته محروس در بیشتر دوران مربیگری خود از سیستم ۱-۳-۲-۴ در تیم‌های خود استفاده کرده و بعید است در تیم ملی کشورش شیوه جدیدی را آزمایش کند. از طرف دیگر با توجه به اینکه سوری‌ها در این مرحله رقبای سرسخت و قدرتمندی را پیش رو دارند و این تیم در بیشتر دیدارهای تحت‌فشار حریف خواهد بود، احتمالا او ترجیح می‌دهد با همان سیستم معروفش و استفاده از ۴ مدافع و دو هافبک دفاعی خط دفاعی تیمش را مستحکم کند تا گل نخورند و سپس به‌دنبال حمله به دروازه حریف و گلزنی باشند.