روایت دین محمدی از تماس تلفنی یورگن کلوپ

خبرورزشی: یکی از اتفاقات جالب روزهای اخیر فوتبال ایران تماس تلفنی یورگن کلوپ سرمربی مشهور لیورپول با سیروس دین محمدی بود.

بازیکن سابق استقلال زمانی در دهه ۷۰ در تیم ماینتس آلمان همبازی یورگن کلوپ بود در حالی که اصلا فکرش را نمی کرد همبازی اش بهترین مربی دنیا شود.

سیروس دین محمدی شاید هرگز تصور نمی کرد یورگن کلوپ این همه مشهور شده و به جایی برسد که همه او را به عنوان نابغه مربیگری بشناسند و حالا به عنوان سرمربی لیورپول هنوز همبازی قدیمی خودش در ماینتس را به خاطر داشته باشد و...

آقا سیروس چه خبرها؟ شنیدیم با سرمربی لیورپول صحبت کردید؟

راستش را بخواهید مدتی می شد دنبال شماره تلفن همبازی قدیمی خودم می گشتم تا اینکه یکی از دوستان کمک کرد و شماره این مربی بزرگ را به من داد.

می توانید بگویید چه کسی؟

راستش را بخواهید مدیربرنامه های سردار آزمون شماره تلفن یورگن کلوپ را در اختیارم گذاشت.

با خودتان نگفتید ممکن است شما را فراموش کرده باشد؟

نه چون یک بار در ترکیه و نشست خبری یک ایرانی اسم من را آورده بود و یورگن کلوپ هم لطف کرده و از من تعریف کرده بود.

شما تماس گرفتید یا اینکه...؟

اول من از طریق واتس آپ به او پیام دادم.

به زبان آلمانی؟

نه، به زبان انگلیسی سلام کرده و خودم را معرفی کردم. گفتم سیروس دین محمدی هستم و دوست داشتم ارتباطی با شما دوست خوبم بگیرم.

و پیام را ارسال کردید؟

همراه با یک عکس قدیمی از خودم کنار لوتار ماتیوس!

همان عکس معروف شما در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه؟

نه، بازی بایرن مونیخ و ماینتس در جام حذفی کشور آلمان بود.

بلافاصله سرمربی لیورپول تماس گرفت؟

نه، من چهارشنبه پیام دادم و پنج شنبه با مهدی پاشازاده و برخی بچه های دیگر در یک بازی خیریه حضور داشتیم که دیدم تلفنم زنگ خورد و یورگن کلوپ است!

چه حسی داشتید؟

اول که باور نمی کردم و شوکه شده بودم! زبان آلمانی من خوب نیست ولی مهدی پاشازاده آنجا بود و گوشی را به مهدی دادم و صحبت های ما را ترجمه کرد. یک مقدار صحبت کردیم و تشکر کردم که تماس گرفته و هنوز به یادم است.

الان چه حسی دارید؟

واقعا افتخار می کنم که همبازی ام بهترین مربی جهان است و از آن مهم تر اینکه چقدر این بشر خاکی و متواضع است. اینکه هنوز آن دوران بازی در ماینتس آلمان را به خاطر دارد و این می تواند درس بزرگی برای خیلی از فوتبالیست ها باشد که وقتی به جایی می رسند دوستان و نزدیکان خود را فراموش می کنند.