یعنی سیدجلال، از این جوان‌ها بهتر نیست؟
بازی‌های اخیر پرسپولیس و بخصوص دیدار پنجشنبه گذشته با تیم هوادار در ورزشگاه آزادی تهران تأکید تازه‌ای بر این نکته بود که نه تنها حمله‌وران سرخ‌های تهرانی همچنان اساتید فرصت‌سوزی‌اند بلکه مدافعان این تیم نیز هر چیزی هستند الا دیوارهای آهنینی که مدافعان سابق پرسپولیس مقابل دروازه خودی ایجاد می‌کردند.
ایران ورزشی: بازی‌های اخیر پرسپولیس و بخصوص دیدار پنجشنبه گذشته با تیم هوادار در ورزشگاه آزادی تهران تأکید تازه‌ای بر این نکته بود که نه تنها حمله‌وران سرخ‌های تهرانی همچنان اساتید فرصت‌سوزی‌اند بلکه مدافعان این تیم نیز هر چیزی هستند الا دیوارهای آهنینی که مدافعان سابق پرسپولیس مقابل دروازه خودی ایجاد می‌کردند. آیا سیدجلال حسینی حلال هر دو مشکل فوق نیست؟ این قطعاً یک سؤال عجیب جلوه می‌کند زیرا چگونه می‌توان انتظار داشت که یک بازیکن ولو بسیار خوش‌سابقه در ۴۰ سالگی‌اش هم حلال مشکلاتی باشد که باید از بازیکنان حداکثر ۲۷ تا ۳۰ ساله آن را طلب کرد.
از شروع حضور حسینی در بالاترین سطوح لیگ‌های کشور قدری کمتر از یک ربع قرن می‌گذرد و او طی این مدت در اردوهای ملوان، سایپا، سپاهان و پرسپولیس حضوری بسیار محسوس داشته و رکورددار قهرمانی در لیگ برتر با ۹ مورد است. وقتی او سکاندار اصلی دفاع پرسپولیس در لیگ‌های پانزدهم تا بیستم به شمار می‌آمد، دلیل اصلی کم گل خوردن‌هایی بود که این تیم را به اولین پنجگانه پیاپی قهرمانی در تاریخ فوتبال باشگاهی ایران نائل کرد. وقتی می‌گوییم او حتی در زمینه گلزنی هم می‌تواند حلال مشکلات سرخ‌ها حداقل در کوتاه مدت باشد، به سبب تک‌گل‌های ۳ امتیازی بسیار حساسی است که در لیگ‌های نوزدهم و بیستم زد و جور مهاجمان تنبل و گل‌نزن تیمش را به شکل احسن کشید. مهاجمانی که امسال عیسی آل کثیر و مهدی عبدی نمادهای روشن و سرآمدان آن بوده‌اند و انگار هر وظیفه‌ای دارند جز گلزنی.
آل کثیر در خط میانی چه می‌کند؟
زمانی که می‌گوییم سیدجلال حسینی حتی می‌تواند روند معیوب گلزنی پرسپولیس را قدری ترمیم کند، به واقع اشاره‌ای طعنه‌وار به همه کم‌کاری‌ها و کم اثر بودن‌هایی است که در لیگ امسال در نحوه کار عناصر اصلی و واقعی تهاجمی تیم رؤیت شده است. رضا اسدی و حامد پاکدل در این زمینه آنقدر ناموفق و فاقد استمرار بوده‌اند که حتی خود یحیی گل‌محمدی آنها را به صف ذخیره‌ها رانده و با نخ ضخیم و سوزن بزرگ به نیمکت تیم دوخته تا مبادا به زمین بروند و اوضاع را خراب‌تر کنند. عبدی که فقط در دو، سه بازی اول فصل خوب بوده، از آن پس آرش برهانی‌وار عمل کرده و مثل مقاطعی از یکی، دو فصل گذشته به سلطان گل‌نزن‌ها تبدیل شده و آل کثیر آنقدر به سمت عقب بازی می‌کند و با رجوع به خط هافبک به دنبال تصاحب توپ و مشارکت در ارسال آن به سمت دروازه رقیب است که انگار تصور می‌کند یک هافبک است و اگر هم مربیان پرسپولیس از او خواسته‌اند که چنین کند، به شهادت وقایع و نتایج دیدارهای اخیر این تیم اشتباه کرده و مأموریت ناصحیحی را به وی سپرده‌اند.
14 گل خورده در 30 مسابقه و حالا 7 گل خورده در 9 دیدار
در مورد خط دفاعی پرسپولیس چه بگوییم که به اعضای آن بر نخورد؟! روی گل اول تیم هوادار، مدافعان مرکزی این تیم به جای دفع ارسال بلند مردان هوادار در پی یک ضربه ایستگاهی توپ را با سر به پشت سر خود و به جلوی پای مهاجم رقیب انداختند تا او به راحتی دروازه تقریباً خالی را باز کند و روی گل دوم هوادار اگرچه گفته می‌شود که مهاجم این تیم با ضربه دست دروازه سرخ‌ها را گشوده است اما دفع ضربه کرنری که آن گل در پی آن زده شد، بدیهی‌ترین و ساده‌ترین کاری بود که مدافعان تیم قرمزپوش و حامد لک باید انجام می‌دادند و از این کار عاجز ماندند. خط دفاعی‌ای که در کل فصل پیش در ۳۰ بازی فقط ۱۴ گل خورد، حالا در ۹ دیدار اول این فصل ۷ بار فرو ریخته و با این اوصاف معلوم نیست در ۲۱ هفته باقی مانده پیکارها چندین و چند گل دیگر را در دروازه خود خواهد دید.
گلزنی پیشکش‌تان
اگر پرسپولیس در فصول قبلی آنقدر کم گل می‌خورد و با همین سلاح نیز پایه اصلی قهرمانی‌های متعدد خود را می‌گذاشت، با استفاده از تجربه و مهارت‌های مردانی مثل سیدجلال حسینی، حسین کنعانی‌زادگان، شجاع خلیل‌زاده و حضورهای کمکی و گاه به گاه محسن ربیع‌خواه و کمال کامیابی‌نیا در این خط دفاعی بود و با همین مردانی در این اندازه‌های بالا پرسپولیس در چهار فصل از پنج فصل گذشته صاحب عنوان بهترین خط دفاعی شد.
امروز از نفرات فوق، شجاع، کنعانی و ربیع‌خواه به تیم‌های دیگر رفته‌اند، کامیابی‌نیا پس از رهایی از مصدومیت شش ماهه‌اش به جای اصلی خود (در مرکزخط میانی) رجعت داده شده و مربیان پرسپولیس در تعاریف و دلجویی از سیدجلال مانده‌اند و مردد هستند که بگویند عدم استفاده مستمر از وی به سبب اعتماد نداشتن به اوست یا مصدومیتی که به وی نسبت می‌دهند و برخی می‌گویند اصلاً وجود خارجی ندارد! حقیقت امر هر چه باشد، این یک نکته اصلی و رهنمود ضروری است که فرشاد فرجی با وجود زدن گل اول پرسپولیس مقابل تیم هوادار و همچنین زوج این روزهای او علی نعمتی به جای رفتن به سمت جلو و اندیشیدن به گلزنی باید ابتدا به فکر تشکیل خط دفاعی‌ای باشند که این همه بدون شباهت به خطوط دفاعی قبلی این تیم جلوه نکند و تماشاگران را وادار نکند که بگویند؛ گلزنی پیشکش‌تان.
تلخ‌ترین قسمت ماجرا
اگر گفته شود که سیدجلال حتی حالا هم می‌تواند حجم قابل توجهی از مشکلات پرسپولیس را حل و نیازهای این تیم را تأمین کند، این نه فقط طعنه‌ای نیشدار به بازیکنان کاهل و کم‌اثر تیمش بلکه واقعیت تلخی است که شکل و نما و کیفیت پرسپولیس در فصل جاری را به نمایش می‌گذارد. تیمی که جوان‌ترهایش گاهی آنقدر پرت و پلا بازی می‌کنند و فرصت هدر می‌دهند که اگر بازیکنی با ۱۰ و حتی ۱۵ سال سن بیشتر از آنها به میدان آید، بعید است که بیلان بهتری را برجای نگذارد و شاید چنین کاری از مسن‌ترهایی به جز سیدجلال هم برآید و تلخ‌ترین قسمت ماجرا همین بخش از ماجرا است.
نظر کاربران
سلام. شیر. مردان. پرسپولیس. ازجان. مایه. می گذارند. درزمین. کمی. هم. برای. حقوقشان. تلاش. شود. آقای. حسینی. سیدجلال. هنوز. جوان. است. وبازی. می. کنند. هوادار. پرسپولیس.