چرا اسکوچیچ را دوست نداریم؟

مشت گرده کرده جلوی لبنان، ۱۵ بازی بدون باخت، ۱۴ برد، صعود بدون حرص و جوش به جام جهانی، اسم خارجی و ... دراگان اسکوچیچ همه این ها را دارد اما چرا هنوز میزان محبوبیت او میان ایرانی ها پایین تر از نتایجی و عملکردی است که او کسب کرده؟! بی شک آن طرفی که از حضور اسکوچیچ در تیم ملی ایران سود کرد مرد کروات بود یک تصمیم برد-برد؛ اما کم لطفی است که زحمات و البته انگیزه قابل تحسینش برای اثبات توانایی هایش را نادیده بگیریم.

شاید اتفاقاتی که در زمان حضور کی روش و رفتن او رخ داد،انتقادات و هجمه های بی اساس به او، پرونده عجیب و افسانه ای ویلموتس، شکاف عمیق بین مردم، رسانه با فدراسیون به خاطر بی کفایتی مسئولان و البته شیوه انتخاب اسکوچیچ یکی از مهم ترین عللی است که باعث شده سرمربی تیم ملی هنوز جایی در میان قلب ها نداشته باشد. گویا همه اسکوچیچ و موافقانش را مخالف کی روش می پندارند چرا که همان ها بسیاری از خدمات، نظم و انضباط و کلاس کاری کارلوس را به راحتی نادیده گرفتند و بارها به او لقب دلال هم دادند؛ که در ادامه خدا ویلموتس را در دامان فوتبال ایران گذاشت تا بدانیم کی روش و برانکو که بودند!

حتی اگر سری به صفحات مجازی هم بزنیم کم پیش می آید فن پیج یا همان صفحه هواداری اسکوچیچ را ببینیم؛ در حالی که بازیکنان و مربیان خارجی نیامده به استقلال و پرسپولیس صاحب ده ها صفحه طرفداری می شوند. حتی همین الان هم طرفداران مجازی کی روش و برانکو به فعالیت خود ادامه می دهند!

کمتر کارشناسی است که کارنامه و شرایط فنی کی روش را حتی همطراز اسکوچیچ بداند اما موضوع اینجاست که یک جا، از یک زمان و از یک روزی باید همه به مقایسه اسکوچیچ و کی روش و برانکو پایان بدهند؛ اصلا همین مقایسه ها فوتبال ایران را به اینجا رساند. زمانی که برانکو و کی روش همزمان در ایران بودند بسیاری از اطرافیان این دو هیزم به آتش اختلافات ریختند و کاری کردند که نصف فوتبال ایران صرف بیانیه های این دو شود؛ یک روز بیانیه کی روش و نیمه شب بیانیه برانکو! این اتفاقات در حالی رخ داد که با حضور این مربیان که هردو تاثیر انکارنشدنی در کیفیت فنی فوتبال ایران داشتند، می توانست شرایط بهتری حتی برای تیم ملی هم رقم بخورد اما امان از این اخلاق عجیب فوتبال ایران که آن ها را هم عوض کرد!

حالا اما اسکوچیچ که نه مخالف برانکو بود، نه مخالف کی روش و نه آن ها را برکنار کرد و نه حتی ویلموتس را به ایران آورد و آن قرارداد ننگین را بست هرچه می کند محبوب نمی شود که نمی شود.

مردم تحسینش می کنند، رسانه ها تمجیدش می کنند، خارجی ها تعجب می کنند که چرا از او ایراد می گیریم، خودش تلاش می کند، آرام است، هیاهو ندارد، پروازی نیست، انگیزه دارد؛ اما این مرد کروات گویا برخلاف هموطنش برانکو یا حتی کی روش، کاریزمایی برای محبوب شدن ندارد!

شاید اگر بماند، شاید اگر شانس بیاورد و در جام جهانی تیمش دست به کار بزرگی بزند یک روز او هم فن پیج داشته باشد؛ شاید هم این اتفاق بیفتد اما بازهم اسکوچیچ برخلاف تیمش خوش شانس نباشد و محبوب نشود!