مربیان بزرگ فوتبال که هرگز بازی نکردند

باشگاه خبرنگاران: به نقل از فرانس پرس مریان صاحب نامی مانند آرسن ونگر ژوزه مورینیو دوران درخشانی به هنگام بازی نداشتند و از آنان به عنوان فوتبالیست‌های بااستعداد یاد نمی‌شد اما حداقل در عضویت باشگاههای بزرگی بودند.

در مقابل مربیانی مانند آندره ویلاس بواش سرمربی سابق چلسی هم هستند که در زمان بازی بسیار ضعیف بوده و حتی در عضویت باشگاه بزرگ و یا تیم فوتبال حرفه‌ای نبودند ویلاس براش پس از چلسی هدایت تیم تاتنهام را هم پذیرفت و اخیرا از او به عنوان گزینه اصلی هدایت تیم لیورپول در صورت برکناری برندن راجرز صحبت می‌شود.

گروه سومی از مربیان هم هستند که هرگز و هرگز فوتبال بازی نکردند و معلوم نیست از کجا متوجه استعداد خود در مربیگری شدند. جالب آنکه برخی از آنان به افتخارات چشمگیری از جمله قهرمانی در بازیهای جام جهانی هم رسیدند.

در ادامه به ۵ مربی فوتبال موفقی که هیچ وقت دوران بازیکنی را تجربه نکرده‌اند اشاره شده‌:

۱-کارلوس آلبرتو پریرا:

پریرا متولد سال ۱۹۴۳ و اهل برزیل است. او در سال ۱۹۹۴ تیم ملی فوتبال برزیل را به قهرمانی جهان رساند و در حال حاضر بازنشسته است. پریرا آخرین مربی خارجی تیم ملی آفریقا جنوبی بود و کار خود را از مربیگری تیم های باشگاهی آغاز کرده از جمله فعالیت‌های او در عرصه ملی‌ می‌توان به مربیگری تیمهای فوتبال کویت، امارات متحده، عربستان، برزیل و آفریقای جنوبی اشاره کرد. پریرا در مورد موفقیتهای خود بدون آنکه هرگز بازیکن فوتبال بوده باشد گفت: من کارم را با عنوان مربی بدنساز آغاز کردم اما زندگی‌ام به شکل‌ دیگری رقم خورده بود و در کویت برای اولین باز ازمن خواسته شد مربیگری تیم جوانان را برعهده بگیرم همان پیشنهاد ساده موجب شد ۹ مرتبه همراه با تیمهای ملی مختلف در بازی‌های جام جهانی حضور یابم و در سال ۱۹۹۴ برزیل را به قهرمانی برسانم.


۲- آریگو ساچی:

این مربی ایتالیایی در سال ۱۹۴۶ متولد شده و مربیگری از سالهای نخست ۲۰ سالگی آغاز کرد. او در ۲ دوره زمانی متفاوت هدایت تیم آث میلان را بر عهده داشت و همراه آن به قهرمانی در سری آ ایتالیا و لیگ اروپا هم دست یافت. ساچی در جام جهانی ۱۹۹۴ تیم ملی ایتالیا را به بازی فینال رساند اما در ضربات پنالتی مغلوب تیم ملی برزیل شده و به عنوان نایب قهرمانی بسنده کرد. ساچی شغل اصلی خود را کفش فروشی می‌دانست و حتی تا به امروز هم این تجارت را با علاقه بسیار ادامه داده است. مربیگری ساچی در آث میلان با شروع مالکیت سیلیویو برلوسکنی در این باشگاه همزمان شد و پس از آنکه تیمی جدید و قدرتمند از میلان ساخت مورد حمایت ویژه برلوسکنی قرار گرفت.


۳-بیل استروث:

او را به عنوان موفق‌ترین مربی در انگلیس و کشور کوچک اسکاتلند می شناسند. استروث در سال ۱۸۷۶ به دنیا آمد و در ۱۹۵۶ درگذشت. اویک دونده بود و فروشگاه ورزشی بزرگ خود را اداره می‌کرد اما سرنوشت چیز دیگری برای استروث رقم زده بود. این مربی اسکاتلندی در سال ۱۹۱۴ هدایت تیم رنجرز را بر عهده گرفت و ۲۵ سال در این سمت باقی ماند. او دارای رکورد ۱۸ عنوان قهرمانی در لیگ برتراسکاتلند بود و مجموع افتخارات داخلی و اروپایی‌اش به ۳۷ قهرمانی مختلف رسید. استروث قهرمان ملی کشورش لقب گرفت.

۴-برایان کر:

این مربی ایرلندی در سال ۱۹۵۳ چشم به جهان گشود و از دوران نوجوانی در دوره‌ها و کلاس‌های مربیگری فوتبال شرکت کرد. برایان کر در حالی که فقط ۲۱ سال سن داشت توانست هدایت تیم دوم شمروک روورز که آن زمان در لیگ برتر فوتبال ایرلند حضور داشت را بر عهده بگیرد. برایان کر خیلی سریع در مسیر پیشرفت قارر گرفته و مربیگری تیم ملی فوتبال ایرلند را بر عهده گرفت. هر چند کسب برخی نتایج ضعیف موجب شد او در سال ۲۰۰۵ از این سمت برکنار شود اما در حال حاضر مربی تیم ملی جزایر فارو است.


۵-لس پری:

پری متولد ۱۹۵۷ انگلیس بوده و در اصل فیزیوتراپ تیم فوتبال بوده است. تیم باشگاهی ترانمر روورز در انگلیس دارای قدمتی ۱۲۰ ساله است زیرا در سال ۱۸۸۴ تاسیس شد. هر چند این تیم در قرن حاضر موفق به کسب افتخاری در فوتبال انگلیس نشده اما قدمت تاریخی‌اش در سراسر این کشور اروپایی مورد احترام است. لس پری از سال ۱۹۹۱ وارد باشگاه ترانمر روورز شد و سرانجام در سال ۲۰۰۹ شغل خود از فیزیوتراپی تیم را به مربیگری آن تغییر داد. او تا سال ۲۰۱۲ در همین سمت باقی ماند. لس پری دارای مدرک دکتری در رشته آسیب‌های ورزشی و تاثیر تمرینات غلط حرفه ای است.