توس: بین مواد مخدر و قتل بزرگ شدم
کارلوس توس، ستاره آرژانتینی در گفت‌وگو با «فیفا» یک بار از دوران کودکی‌‌اش حرف زد.
خبر ورزشی: کارلوس توس، ستاره آرژانتینی در گفت‌وگو با «فیفا» یک بار از دوران کودکی‌‌اش حرف زده. دورانی که در یکی از مناطق فقیرنشین حومه بوینس‌آیرس بین قاچاقچی‌ها و آدم‌کش‌ها گذشته و او با انتخاب فوتبال در واقع جان خودش را نجات داده: «کودکی سختی داشتم، نه اینکه خودم مشکل داشته باشم، من در جایی زندگی می‌کردم که برای مردمش مواد مخدر و قتل بخشی از زندگی روزمره بود.
وقتي با سن و سال كم، سختي را تجربه مي‌كني، زود بزرگ مي‌شوي اما هر كس حق انتخاب دارد و مجبور نيست راهي كه گذشتگانش رفته‌اند را پيش بگيرد. من هم راه خودم را رفتم. من هيچ‌‌وقت از مواد مخدر و آدم‌كشي خوشم نمي‌آمد و خوشبختانه اين توانايي را داشتم كه خودم تصميم بگيرم... درك اين موضوع البته براي كساني كه زندگي شبيه من و آنهايي كه در آن محل زندگي مي‌كردند را تجربه نكرده‌اند، سخت است. به همين خاطر هم من مي‌گذارم مردم هر تصوري كه دل‌شان مي‌خواهد را در موردم داشته باشند. هيچ‌‌وقت نمي‌توانم اين موضوع را به زور به مغز مردم وارد كنم و به آنها بفهمانم كه زندگي در كوچه چه چيزهايي به من آموخته است.»
داريو، دوست و هم‌محله‌اي قديمي
مهاجم يوونتوس در اين مصاحبه در مورد يكي از دوستان دوران كودكي‌‌اش هم حرف زده. «داريو كورونل» هم‌محله‌اي آپاچي بود و آنها هميشه با هم در كوچه فوتبال بازي مي‌كردند. داريو هم مثل توس استعداد زيادي در فوتبال داشت و آنهايي كه بازي اين دو را ديده بودند مي‌گفتند كنار هم مثل «ديناميت» مي‌مانند. داريو اما به عكس كارلوس فوتبال را آن‌طور كه بايد، جدي دنبال نكرد و به جايش به يكي از باندهاي خلاف منطقه به نام «كوچه پشتي‌ها» پيوست و دست آخر هم در ۱۷ سالگي خودكشي كرد و از دنيا رفت، درست زماني كه توس به تيم بزرگسالان بوكاجونيوز پيوست. توس در مورد دوست قديمي‌‌اش گفت: «فكر نكنم بشود گفت كه او به اندازه كافي خوش‌شانس نبوده كه بتواند براي خودش تصميم بگيرد.
همان‌طور كه گفتم هركسي خودش، راهش را انتخاب مي‌كند. او همه آن چيزي كه براي موفق شدن لازم است را داشت اما راهي متفاوت - بزهكاري و مواد مخدر- را در پيش گرفت و اين دست آخر او را به جايي رساند كه به خاطرش الان بين ما نيست. من فكر مي‌كنم هركس براساس زندگي خودش راهش را انتخاب مي‌كند و اين ربطي به شانس ندارد. او راه آسان‌تر را انتخاب كرد.» توس در ادامه از علاقه‌اي كه هنوز به داريو دارد حرف زد: «او بهترين دوست من بوده و هست. ما ۲۴ ساعت روز را با هم مي‌گذرانديم حتي وقتي راه‌مان از هم جدا شد و هركدام به باشگاهي متفاوت رفتيم و اتفاقات ديگري كه افتاد باز هم هميشه كنار هم بوديم.»
كوپا آمه‌ريكا ۲۰۱۵
وقتي صحبت از رقابت‌هاي كوپا‌آمه‌ريكاي ۲۰۱۵ به ميان آمد، با اشاره به ناكام ماندن آرژانتين در فينال‌هاي ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷ و همين‌طور حذف در مرحله يك‌چهارم نهايي دور قبل اين مسابقات بعد از باخت مقابل اروگوئه در ضربات پنالتي، گفت: «اين اتفاقي است كه هنوز دل اين نسل از بازيكنان تيم را به درد مي‌آورد. رسيدن به قهرماني با تيم‌ملي براي هر بازيكني بهترين اتفاق است. اتفاقي كه سال‌ها براي ما نيفتاده و براي‌مان حكم تكليفي ناتمام را دارد. تا شروع مسابقات اين دوره از كوپاآمه‌ريكا زمان زيادي نمانده و ما بايد براي ارائه بهترين نمايش ممكن خودمان را آماده كنيم.»
پيراهن شماره ۱۰ يووه
توس پيراهن شماره ۱۰ يوونتوس را مي‌پوشد، پيراهني كه پيش از او بزرگاني مثل ميشل پلاتيني و آلساندرو دل‌پيرو به تن مي‌كردند. وقتي از او سؤال شد كه اين شماره و اين پيراهن باري روي دوشش گذاشته‌اند، گفت: «من شخصاً اين‌طور فكر نمي‌كنم. البته برايم خيلي مهم است اما با پوشيدن پيراهني كه عده‌اي از اسطوره‌هاي يووه قبل از من به تن كرده‌اند، فشار بيشتري روي خودم حس نمي‌كنم.»
وقتي با سن و سال كم، سختي را تجربه مي‌كني، زود بزرگ مي‌شوي اما هر كس حق انتخاب دارد و مجبور نيست راهي كه گذشتگانش رفته‌اند را پيش بگيرد. من هم راه خودم را رفتم. من هيچ‌‌وقت از مواد مخدر و آدم‌كشي خوشم نمي‌آمد و خوشبختانه اين توانايي را داشتم كه خودم تصميم بگيرم... درك اين موضوع البته براي كساني كه زندگي شبيه من و آنهايي كه در آن محل زندگي مي‌كردند را تجربه نكرده‌اند، سخت است. به همين خاطر هم من مي‌گذارم مردم هر تصوري كه دل‌شان مي‌خواهد را در موردم داشته باشند. هيچ‌‌وقت نمي‌توانم اين موضوع را به زور به مغز مردم وارد كنم و به آنها بفهمانم كه زندگي در كوچه چه چيزهايي به من آموخته است.»
داريو، دوست و هم‌محله‌اي قديمي
مهاجم يوونتوس در اين مصاحبه در مورد يكي از دوستان دوران كودكي‌‌اش هم حرف زده. «داريو كورونل» هم‌محله‌اي آپاچي بود و آنها هميشه با هم در كوچه فوتبال بازي مي‌كردند. داريو هم مثل توس استعداد زيادي در فوتبال داشت و آنهايي كه بازي اين دو را ديده بودند مي‌گفتند كنار هم مثل «ديناميت» مي‌مانند. داريو اما به عكس كارلوس فوتبال را آن‌طور كه بايد، جدي دنبال نكرد و به جايش به يكي از باندهاي خلاف منطقه به نام «كوچه پشتي‌ها» پيوست و دست آخر هم در ۱۷ سالگي خودكشي كرد و از دنيا رفت، درست زماني كه توس به تيم بزرگسالان بوكاجونيوز پيوست. توس در مورد دوست قديمي‌‌اش گفت: «فكر نكنم بشود گفت كه او به اندازه كافي خوش‌شانس نبوده كه بتواند براي خودش تصميم بگيرد.
همان‌طور كه گفتم هركسي خودش، راهش را انتخاب مي‌كند. او همه آن چيزي كه براي موفق شدن لازم است را داشت اما راهي متفاوت - بزهكاري و مواد مخدر- را در پيش گرفت و اين دست آخر او را به جايي رساند كه به خاطرش الان بين ما نيست. من فكر مي‌كنم هركس براساس زندگي خودش راهش را انتخاب مي‌كند و اين ربطي به شانس ندارد. او راه آسان‌تر را انتخاب كرد.» توس در ادامه از علاقه‌اي كه هنوز به داريو دارد حرف زد: «او بهترين دوست من بوده و هست. ما ۲۴ ساعت روز را با هم مي‌گذرانديم حتي وقتي راه‌مان از هم جدا شد و هركدام به باشگاهي متفاوت رفتيم و اتفاقات ديگري كه افتاد باز هم هميشه كنار هم بوديم.»
كوپا آمه‌ريكا ۲۰۱۵
وقتي صحبت از رقابت‌هاي كوپا‌آمه‌ريكاي ۲۰۱۵ به ميان آمد، با اشاره به ناكام ماندن آرژانتين در فينال‌هاي ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷ و همين‌طور حذف در مرحله يك‌چهارم نهايي دور قبل اين مسابقات بعد از باخت مقابل اروگوئه در ضربات پنالتي، گفت: «اين اتفاقي است كه هنوز دل اين نسل از بازيكنان تيم را به درد مي‌آورد. رسيدن به قهرماني با تيم‌ملي براي هر بازيكني بهترين اتفاق است. اتفاقي كه سال‌ها براي ما نيفتاده و براي‌مان حكم تكليفي ناتمام را دارد. تا شروع مسابقات اين دوره از كوپاآمه‌ريكا زمان زيادي نمانده و ما بايد براي ارائه بهترين نمايش ممكن خودمان را آماده كنيم.»
پيراهن شماره ۱۰ يووه
توس پيراهن شماره ۱۰ يوونتوس را مي‌پوشد، پيراهني كه پيش از او بزرگاني مثل ميشل پلاتيني و آلساندرو دل‌پيرو به تن مي‌كردند. وقتي از او سؤال شد كه اين شماره و اين پيراهن باري روي دوشش گذاشته‌اند، گفت: «من شخصاً اين‌طور فكر نمي‌كنم. البته برايم خيلي مهم است اما با پوشيدن پيراهني كه عده‌اي از اسطوره‌هاي يووه قبل از من به تن كرده‌اند، فشار بيشتري روي خودم حس نمي‌كنم.»
ارسال نظر