برای حمیدرضا سیاسی؛ زندون مال مَرده!
این جمله که فلان اتفاق فقط در فوتبال ایران میافتد را زیاد شنیدهایم. این یکی اما بدون هیچشکی، قطعا فقط در فوتبالی با مشخصات فوتبال ایران شدنی است.
اولین کلمات، اولین تصمیمها، اولین واکنشها و همه اولین کارهایی که سیاسی در مقام رئیس هیاتمدیره پرسپولیس (یا هر چیز دیگری که واقعا بود) انجام داد، خیلی خوب نشان میداد که استاد این کاره نیست. خیلیها از همان روزی که مشخص شد سیاسی و اقوامش پشت استیلی درآمدهاند که راهآهن را بخرد و به استقلال کمک کردند، بوی پیچیده شدن طومار پرسپولیس مدل خادم را حس کرده بودند.
اوضاع روزی عجیب و غریب شد که خبر دستگیری سیاسی تایید شد. بعد از سفر پرماجرا به اسپانیا و عکس یادگاری کنار آن بنده خدایی که عالم و آدم میدانست یک جای کارش میلنگد و سرش در آخور اسرائیل است، همه منتظر اتفاق این شکلی بودند. سیاسی که رفت پرسپولیس ریخت. رفت و آمدها شروع شد، تیم سقوط کرد و رسید به این جا که باید برای ماندن خدا خدا کند. بعد از چند ماه، استاد از زندان آزاد شد. هنوز ساکش را زمین نگذاشته بود که مصاحبههای رنگ و وارنگش به تیتر یک خبرگزاریها و رسانهها تبدیل شد. از آن جایی که مشخص بود جرمش امنیتیست کسی دربارهاش حرفی نمیزد، خودش هم که نه خانی آمده نه خانی رفته.
استاد بعد از چند روز سرش را بالا گرفت و گفت من مدیرعامل، استعفا هم نمیدهم. هرچند بعدا فیتیله را پایین کشید و استعفا داد اما تا همین امروز هم بی بروبرگرد، هر روز تیتر یک رسانهها بوده و هست. این اواخر درباره جرمش هم صحبت کرده که عنوانش یک چیزی تو مایههای "انتقال مال غیر" است. خدا میداند این چطور جرمیست اما از تعداد صفرهای وثیقه استاد میشود فهمید کدام تپه را آباد کرده. اینکه وضعیت سیاسی چه میشود؟ کی از پرسپولیس و فوتبال میرود و سئوالهایی شکل این، پاسخشان جای دیگر است. اگر از اینکه یک "مجرم امنیتی" با پروندهای که خدا میداند چه چیزهایی را شامل میشود، هر روز تیتر یک رسانههاست و مثل شیر جواب همه خبرنگارها را میدهد تعجب کردهاید، شما را ارجاع میدهم به این جمله مشهور فیلم شاهکار اعتراض: زندون مال مَرده!
ارسال نظر