عمود خیمه استقلال و پرسپولیس لرزان است
باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس در شرایطی همچنان بدون ثبات مدیریتی لازم به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهند که وزارت ورزش و جوانان نشان داده تمایل چندانی برای انتخاب مدیرعامل قطعی و بلندمدت ندارد!
خبرگزاری مهر: بدوی‌ترین پرسش هواداران فوتبال از وزارتخانه ورزش و مسئولان آن این است که آیا عزم و کفایتی برای سرو سامان دادن به سرخابی‌ها در آن ساختمان سئول وجود دارد یا ندارد؟
شواهد مردم را مایوس می‌کند. مسیر خوب نیست و هر سال هم بدتر از سال قبل می‌شود. صرف نظر از اینکه استقلال و پرسپولیس تنها تیم‌های این آب و خاک هستند که هیچ‌کس اجازه ندارد آنها را پوشش بدهد و صرف نظر از اینکه همه رقبا از صنعت و کارخانه بگیرید تا برسید به نظامی‌گری همه تحت پوشش هستند و بی‌دغدغه و این دو حتی توسط خود وزارت ورزش هم حق گرفتن پول را ندارند، باید تاکید کرد مسیری را که وزیر دولت تدبیر و امید در پیش گرفته، امید‌ها را به خیل میلیونی هواداران این دو تیم ارائه نکرده است.
به انتخاب‌ها و استراتژی‌ها و تعیین و تکلیف‌ها دقت کنید و به یاد بیاورید که استقلال و پرسپولیس دو سال است جتی مدیرعامل کامل هم ندارند.
به سال گذشته رجوع کنید، رحیمی مدیرعامل شد و یکی دو ماهی کار کرد و استعفا داد و گفت وزارت و یک بساز و بفروش در کار من دخالت می‌کنند، پس از آن منتقمی و طاهری و نژاد فلاح و دوباره منتقمی و باز هم طاهری سرپرست و قائم مقام شدند و البته هرگز به عنوان مدیرعامل کامل حکم نگرفتند تا بازیکنان و مربیان و حتی هواداران بدانند که آنها ماندنی نیستند و خود اینها هم به همین دلیل ساده نتوانند قدم از قدم بردارند و برنامه ای بلند مدت بچینند.
همین حالا هم طاهری سرپرست باشگاه پرسپولیس است و نه مدیر عامل با ثبات.
در استقلال اوضاع کمی بهتر بود، این باشگاه مدیر عامل داشت اما مدیر عاملی که در دفتر وزیربا نظر معاون وزیر تصمیم می گیرد و البته همین حالا او یک مدیر عامل نیمه وقت و البته موقت است. یعنی هم دو شغله است و هم می‌گوید نمی‌مانم و بعد از نقل و انتقالات می‌روم!
با چنین القاب و سمت‌هایی نمی توان این دو باشگاه را سرو سامان داد، با چنین رویکردهایی نمی‌توان این دو تیم را مستقل و محکم کرد و البته تبعات این نوع مدیریت که بیشتر به «شتر سواری دولا دولا» شبیه است، آن است که هیچ بازیکنی نمی‌تواند به آینده خود و قراردادی که می‌بندد مطمئن باشد چرا که معلوم نیست چند هفته بعد چه کسی مدیر باشد و آیا به توافق‌های شفاهی و کتبی مدیر قبلی پایبند خواهد بود یا نه؟
این موضوع مانع از قرارداد‌های بلند مدت‌تر و محکم‌تر و البته مورد اعتماد‌تر است.
دلیل عدم انتخاب مدیر عامل را با تمامی اصول و برای مدت بلند توسط وزارت ورزش نمی‌دانیم اما این را می‌دانیم که این کار به استقلال و پرسپولیسی که چون فرزندان طلاق، بیرون از دایره دولت باید دست گدایی به سوی پولدارها دراز کنند، سمی مهلک است برای دور شدن از ثبات.
شواهد مردم را مایوس می‌کند. مسیر خوب نیست و هر سال هم بدتر از سال قبل می‌شود. صرف نظر از اینکه استقلال و پرسپولیس تنها تیم‌های این آب و خاک هستند که هیچ‌کس اجازه ندارد آنها را پوشش بدهد و صرف نظر از اینکه همه رقبا از صنعت و کارخانه بگیرید تا برسید به نظامی‌گری همه تحت پوشش هستند و بی‌دغدغه و این دو حتی توسط خود وزارت ورزش هم حق گرفتن پول را ندارند، باید تاکید کرد مسیری را که وزیر دولت تدبیر و امید در پیش گرفته، امید‌ها را به خیل میلیونی هواداران این دو تیم ارائه نکرده است.
به انتخاب‌ها و استراتژی‌ها و تعیین و تکلیف‌ها دقت کنید و به یاد بیاورید که استقلال و پرسپولیس دو سال است جتی مدیرعامل کامل هم ندارند.
به سال گذشته رجوع کنید، رحیمی مدیرعامل شد و یکی دو ماهی کار کرد و استعفا داد و گفت وزارت و یک بساز و بفروش در کار من دخالت می‌کنند، پس از آن منتقمی و طاهری و نژاد فلاح و دوباره منتقمی و باز هم طاهری سرپرست و قائم مقام شدند و البته هرگز به عنوان مدیرعامل کامل حکم نگرفتند تا بازیکنان و مربیان و حتی هواداران بدانند که آنها ماندنی نیستند و خود اینها هم به همین دلیل ساده نتوانند قدم از قدم بردارند و برنامه ای بلند مدت بچینند.
همین حالا هم طاهری سرپرست باشگاه پرسپولیس است و نه مدیر عامل با ثبات.
در استقلال اوضاع کمی بهتر بود، این باشگاه مدیر عامل داشت اما مدیر عاملی که در دفتر وزیربا نظر معاون وزیر تصمیم می گیرد و البته همین حالا او یک مدیر عامل نیمه وقت و البته موقت است. یعنی هم دو شغله است و هم می‌گوید نمی‌مانم و بعد از نقل و انتقالات می‌روم!
با چنین القاب و سمت‌هایی نمی توان این دو باشگاه را سرو سامان داد، با چنین رویکردهایی نمی‌توان این دو تیم را مستقل و محکم کرد و البته تبعات این نوع مدیریت که بیشتر به «شتر سواری دولا دولا» شبیه است، آن است که هیچ بازیکنی نمی‌تواند به آینده خود و قراردادی که می‌بندد مطمئن باشد چرا که معلوم نیست چند هفته بعد چه کسی مدیر باشد و آیا به توافق‌های شفاهی و کتبی مدیر قبلی پایبند خواهد بود یا نه؟
این موضوع مانع از قرارداد‌های بلند مدت‌تر و محکم‌تر و البته مورد اعتماد‌تر است.
دلیل عدم انتخاب مدیر عامل را با تمامی اصول و برای مدت بلند توسط وزارت ورزش نمی‌دانیم اما این را می‌دانیم که این کار به استقلال و پرسپولیسی که چون فرزندان طلاق، بیرون از دایره دولت باید دست گدایی به سوی پولدارها دراز کنند، سمی مهلک است برای دور شدن از ثبات.
ارسال نظر