تصمیم وقیحانه کمیته اخلاق علیه استیلی

وب سایت آی اسپورت درباره تصمیم کمیته اخلاق نوشت: آدم هایی که همه تعریفِ شغل‌شان، نشستن و ایراد گرفتن از فوتبالیست ها و احضار کردن آن ها به خاطر عکس ها و خالکوبی‌های‌شان است و تا به امروز حتی یک گره نیمه کور از فوتبال ایران باز نکرده اند و فقط مشکل افزوده اند، در تازه ترین شاهکارشان از «احضار» حمید استیلی به کمیته اخلاق به خاطر عکس گرفتن با یک خواننده حرف زده اند. تصور کنید، آن هایی که توی زندگی شان توپ فوتبال را از نزدیک ندیده اند، برای زننده گل قرن فوتبال ایران به آمریکا احضاریه صادر می کنند. جرم؟ یک تصویرِ ساده.


اگر قرار به احضار به کمیته اخلاق باشد، خیلی ها باید جلوتر از استیلی در جلسه های این کمیته حاضر شوند. همان مدیران تصمیم سازی که هنوز نتوانسته اند از اهمیت خوانندگان قدیمی آنطرف آب یا به قول خودشان «لس آنجلسی»ها برای مردم بکاهند. سال هاست که در ایران از هر چند شهروند، یک نفر به سراغ خوانندگی می رود و هفته ای چند آلبوم موسیقی منتشر می شود و چهره های تازه ای از راه می رسند. با این وجود هنوز هم کارگردانِ معروف برای گرفتنِ سریال‌اش، باید بازیگر نقش اولش را شبیه «آقای صدا» گریم کند! باور کنیم یا نه، یک نسل طلایی از موسیقی ایران، هنوز هم جایگاه ویژه ای در میان ایرانی ها دارند و اگر کسی دوست ندارد که چهره های سرشناس کشور در کنار آن ها دیده شوند، به جای مجازت کردن این سلبریتی ها، باید به این سوال برسند که چرا در تمام این سال ها موفق نشده اند یک چهره داخلی با استعداد و نبوغ آن ها تولید کند؟

استعفای یک دبیرکل موسیفی دیگر در وزارت ارشاد، مشکلی را حل نمی کند. اینجا، هیچ چیز سر جایش قرار ندارد و موسیقی، هنوز هم کالای تقریبا ممنوعه در نگاه بخشی از جامعه به شمار می رود. گروهی که کنسرت های سولدآوت شده ممکلت را در برابر سکوت ناراحت کننده دولت لغو می کنند و جرات پیدا می کنند ستاره های تاریخی فوتبال ایران را به خاطر یک عکس یادگاری مورد بازجویی قرار بدهند. کاش دولتِ تدبیر و امید که این روزهای مهیای برگزاری جشن هسته ای می شود، در کنار سیاست خارجی، برخورد با تندروها را نیز در دستور کار خودش قرار بدهد و فضای سرشار از تنفر در برخی از حوزه ها را تلطیف کند. دولتِ روحانی، هنوز چیزهایی کم دارد. چند ظریف برای موسیفی، چند ظریف برای فوتبال.