سکوها به استقلال لبخند زدند
در دو فصل گذشته، تماشاگران استقبال زیادی از بازیهای استقلال نداشتند.
در دو فصل گذشته، تماشاگران استقبال زیادی از بازیهای استقلال نداشتند. پرتماشاگرترین بازی استقلال در این دوره، نیمهنهایی لیگقهرمانان مقابل اف.سی. سئول بود. بعد از آن بازی نزول استقلال شروع شد و تماشاگران هفته به هفته کمتر شدند. فوتبالی که تیم قلعهنویی در دو فصل گذشته بازی میکرد، چیزی نبود که تماشاگران را برای رفتن به ورزشگاه وسوسه کند. تاکید روی بازیکنان قدرتی و فوتبال تخریبی، اصرار روی توپهای بلند و راضی شدن به پیروزی با حداقل گل، هرچند برای مقطعی نتیجه داد و استقلال را به کورس قهرمانی رساند، ولی نمایش تیم با آنچه هواداران انتظار داشتند فاصله زیادی داشت. در دو فصل گذشته بازیکنان فانتزی بهتدریج از تیم حذف شدند، بازی مبتنی بر پاس کمرنگتر شد و توپهای بلند جای مثلثها و حرکات ترکیبی را گرفت.
در لیگ چهاردهم تاکتیکهای قلعهنویی کاملا به بنبست رسید. حتی ساختار دفاعی که زمانی نقطه قوت بود متزلزل شد و استقلال تعداد زیادی از بازیهای برده را واگذار کرد. در هفتههای پایانی که استقلال دیگر امیدی به قهرمانی نداشت و سهمیه برای این تیم هدفی دور از دسترس بود، سکوهای ورزشگاه آزادی هم خالیتر از همیشه شده بود.
در شروع فصل جدید امید زیادی به تغییر وضعیت استقلال وجود نداشت، ولی نمایش تیم در این دو هفته بالاتر از انتظارات بوده است. بعد از نمایش تهاجمی هفته اول مقابل سیاهجامگان، هواداران استقلال عصر جمعه استقبال خوبی از تیم داشتند و انتظار میرود جمعه مقابل ذوبآهن هم تماشاگران زیادی به ورزشگاه آزادی بیایند. البته استقلال در شروع لیگ برنامه نسبتا آسانی داشته و هنوز با موانع سخت روبهرو نشده، ولی الگویی که کادر فنی برای بازی تیم انتخاب کرده، همان فوتبالی است که سکونشینان میپسندند. آنها حاضرند تا سوت پایان بازی در ورزشگاه بمانند و فوتبالی که چشمنواز است را ایستاده تشویق کنند.
ارسال نظر