فغانی مقصر شکست پرسپولیس بود اما...
فاجعه رقم خورد. سه باخت در چهار بازی اما این شکست آخر فوق‌العاده دردناک بود، آنقدر که همین هفته چهارم اشک هواداران و بازیکنان پرسپولیس را از گونه‌های‌شان سرازیر می‌کرد.
روزنامه ایران ورزشی: فاجعه رقم خورد. سه باخت در چهار بازی اما این شکست آخر فوق‌العاده دردناک بود، آنقدر که همین هفته چهارم اشک هواداران و بازیکنان پرسپولیس را از گونه‌های‌شان سرازیر می‌کرد. فشار این شکست چیزی شبیه از دست دادن یک جام در دقیقه پایانی مسابقه بود؛ مسابقه‌ای نسبتا یکطرفه که با اشتباهات سریالی پرسپولیسی‌ها و گاف بزرگ داور در غیرممکن‌ترین حالت ممکن به سود میهمان تمام شد تا آنجا که خود ذوب‌آهنی‌ها معترف شده‌اند خوش‌شانس بوده‌اند و با بهره بردن از فاکتور شانس به سه امتیاز دوم فصل‌شان دست یافته‌اند.
همه می‌دانیم که علیرضا فغانی اشتباه بزرگی مرتکب شده و نتیجه را به سود میهمان برگردانده است اما تیم پرسپولیس در حیطه فنی اشتباهات زیادی مرتکب شد و سهل‌انگارانه از کنار اولین برد فصل گذشت:
۱) کنار گذاشتن علیپور بعد از درخشش در اصفهان عجیب بود. فرشاد احمدزاده کارایی پایینی در پست هافبک چپ داشت و برانکو با بیرون کشیدن او در دقیقه ۵۳ (از ترس اخراج) و به بازی فرستادن علیپور نشان داد در ارنج اولیه اشتباه کرده است.
۲) درست است که پرسپولیس موقعیت‌های زیادی ساخت و در فاز حمله قدرتمند نشان داد اما نباید خودمان را گول بزنیم. حملات پرسپولیس با ۳ الی ۴ نفر شکل می‌گرفت و حاصل کار پله پله انتقال توپ از دفاع به هافبک و هافبک به حمله نبود. در واقع خط هافبک پرسپولیس آنقدر عقب بازی می‌کرد که نقشی در حملات تیم نداشت و زوج کامیابی‌نیا - نوراللهی هم مثبت کار نکردند.
۳) پرسپولیس ظاهرا در فاز دفاع بهتر شده بود چون رضاییان و حاتمی از ترس خالی شدن فضای پشت سرشان کمتر نفوذ می‌کردند و کامیابی‌نیا و نوراللهی هم جلو نمی‌رفتند.
۴) برانکو می‌توانست با تعویض سریع‌تر کمندانی و به بازی فرستادن او به جای هادی نوروزی که در نیمه دوم ناکارآمد نشان داد، فشار را روی دروازه حریف نگه دارد اما از میانه‌های نیمه دوم آنقدر در فاز حمله منفعل شد که به ذوب‌آهن جرأت جلو آمدن داد؛ آن هم در روزی که خط میانی ذوب‌آهن حرفی برای گفتن نداشت.
۵) مهدی طارمی و امید عالیشاه بازیکنان خوبی هستند و پتانسیل بسیار بالایی دارند اما مقابل ذوب موقعیت‌های زیادی را هدر دادند که قطعا بخش مهمی از آن به خاطر استرس بالا و فشاری بود که روی دوش‌شان سنگینی می‌کرد. حالا با باخت سوم این فشار همچنان روی دوش آنها سنگینی خواهد کرد و احتمالا داستان موقعیت خراب کردن‌ها ادامه خواهد داشت.
۶) بازگشت سوشا مکانی قرار بود اطمینان‌بخش دروازه پرسپولیس باشد اما او دو بار اشتباه کرد تا همچنان خیال هواداران پرسپولیس بابت تزلزل دروازه‌شان نامطمئن باشد.
قطعا حالا می‌توان فغانی را مقصر شکست پرسپولیس دانست اما با توجه به نکات بالا، برانکو، مهاجمان کم‌دقت و پر استرس و دروازه‌بان نامطمئن تساوی را رقم زدند که به درد پرسپولیس نمی‌خورد. درست بعد از گل تساوی ذوب‌آهن بود که عده‌ای از هواداران پرسپولیس، ورزشگاه را ترک کردند چون مساوی هم با شکست فرق زیادی نداشت.
حالا بسیاری از هواداران، پیشکسوتان و کارشناسان روی بازی زیبای پرسپولیس و قدرت بالای تهاجمی تیم‌شان تاکید می‌کنند اما اشکالات زیاد است و همین اشکالات در هر مسابقه باعث نتیجه نگرفتن پرسپولیس خواهد شد؛ اشکالاتی که برخی از آنها ریشه در تفکرات خود برانکو دارد.
همه می‌دانیم که علیرضا فغانی اشتباه بزرگی مرتکب شده و نتیجه را به سود میهمان برگردانده است اما تیم پرسپولیس در حیطه فنی اشتباهات زیادی مرتکب شد و سهل‌انگارانه از کنار اولین برد فصل گذشت:
۱) کنار گذاشتن علیپور بعد از درخشش در اصفهان عجیب بود. فرشاد احمدزاده کارایی پایینی در پست هافبک چپ داشت و برانکو با بیرون کشیدن او در دقیقه ۵۳ (از ترس اخراج) و به بازی فرستادن علیپور نشان داد در ارنج اولیه اشتباه کرده است.
۲) درست است که پرسپولیس موقعیت‌های زیادی ساخت و در فاز حمله قدرتمند نشان داد اما نباید خودمان را گول بزنیم. حملات پرسپولیس با ۳ الی ۴ نفر شکل می‌گرفت و حاصل کار پله پله انتقال توپ از دفاع به هافبک و هافبک به حمله نبود. در واقع خط هافبک پرسپولیس آنقدر عقب بازی می‌کرد که نقشی در حملات تیم نداشت و زوج کامیابی‌نیا - نوراللهی هم مثبت کار نکردند.
۳) پرسپولیس ظاهرا در فاز دفاع بهتر شده بود چون رضاییان و حاتمی از ترس خالی شدن فضای پشت سرشان کمتر نفوذ می‌کردند و کامیابی‌نیا و نوراللهی هم جلو نمی‌رفتند.
۴) برانکو می‌توانست با تعویض سریع‌تر کمندانی و به بازی فرستادن او به جای هادی نوروزی که در نیمه دوم ناکارآمد نشان داد، فشار را روی دروازه حریف نگه دارد اما از میانه‌های نیمه دوم آنقدر در فاز حمله منفعل شد که به ذوب‌آهن جرأت جلو آمدن داد؛ آن هم در روزی که خط میانی ذوب‌آهن حرفی برای گفتن نداشت.
۵) مهدی طارمی و امید عالیشاه بازیکنان خوبی هستند و پتانسیل بسیار بالایی دارند اما مقابل ذوب موقعیت‌های زیادی را هدر دادند که قطعا بخش مهمی از آن به خاطر استرس بالا و فشاری بود که روی دوش‌شان سنگینی می‌کرد. حالا با باخت سوم این فشار همچنان روی دوش آنها سنگینی خواهد کرد و احتمالا داستان موقعیت خراب کردن‌ها ادامه خواهد داشت.
۶) بازگشت سوشا مکانی قرار بود اطمینان‌بخش دروازه پرسپولیس باشد اما او دو بار اشتباه کرد تا همچنان خیال هواداران پرسپولیس بابت تزلزل دروازه‌شان نامطمئن باشد.
قطعا حالا می‌توان فغانی را مقصر شکست پرسپولیس دانست اما با توجه به نکات بالا، برانکو، مهاجمان کم‌دقت و پر استرس و دروازه‌بان نامطمئن تساوی را رقم زدند که به درد پرسپولیس نمی‌خورد. درست بعد از گل تساوی ذوب‌آهن بود که عده‌ای از هواداران پرسپولیس، ورزشگاه را ترک کردند چون مساوی هم با شکست فرق زیادی نداشت.
حالا بسیاری از هواداران، پیشکسوتان و کارشناسان روی بازی زیبای پرسپولیس و قدرت بالای تهاجمی تیم‌شان تاکید می‌کنند اما اشکالات زیاد است و همین اشکالات در هر مسابقه باعث نتیجه نگرفتن پرسپولیس خواهد شد؛ اشکالاتی که برخی از آنها ریشه در تفکرات خود برانکو دارد.
ارسال نظر