قهر نمایشی، جدیدترین سیاست استقلالی‌ها

ایران ورزشی: این نمایشی‌ترین اتفاقی بود که می‌توانست در اوج بحران‌های مالی یک باشگاه رخ دهد. بهرام امیری و علی نظری جویباری، دو معاون ورزشی باشگاه استقلال به دلیل مشکلات مالی به حالت قهر باشگاه استقلال را ترک کرده‌اند! حتی اگر تنها به مدت یک فصل اخبار فوتبالی را پیگیری کرده باشید قطعا با این حرکات نمایشی به خوبی آشنا هستید. مدیرانی که همه تقصیرها را به گردن دیگران می‌اندازند و خود را مبری از هر کاستی می‌دانند و افراد دیگری که با به راه انداختن حرکاتی نمایشی سعی می‌کنند تا از قرار گرفتن در معرض اعتراض‌ها فرار کنند. اصلا چرا راه دوری برویم؟ همین سال گذشته نبود که مدیران استقلال همگی دست به دست هم دادند تا کوتاهی‌های شاهرخ سبک‌دست را به برنامه‌های خصوصی‌سازی ارتباط دهند؟ حال آنکه استقلال در هر شرایطی هم که بود اسپانسر موظف بود براساس قراردادی که با باشگاه داشته، هزینه‌های استقلال را حداقل تا زمانی که به بخش خصوصی واگذار نشده، پرداخت کند.

نکته عجیب این بود که نه تنها این اتفاق نیفتاد بلکه استقلالی‌ها برای فصل جدید هم بار دیگر به سراغ همان اسپانسر قبلی رفتند تا همچنان سبک‌دست به‌عنوان اسپانسر باشگاه فعالیت کند. اینکه چه اصراری به ادامه همکاری با سبک‌دست وجود داشت، موضوعی بود که هیچ‌کس پاسخ آن را پیدا نکرد اما اوج فاجعه این بود که استقلال با اینکه یک بار به دست این اسپانسر نقره‌داغ شده بود اما این بار هم قرارداد سفت و محکمی با سبک‌دست نبست! استقلال باز هم شاهد قرارداد یک طرفه‌ای دیگر بود که تمام امتیازها را در اختیار اسپانسر قرار می‌داد و پول تنها وقتی به باشگاه تزریق می‌شد که حامی مالی صلاح می‌دانست!

همه این شواهد باعث می‌شد تا مشکلات مالی، قابل پیش‌بینی‌ترین اتفاقی باشد که انتظار استقلالی‌ها را می‌کشید. حتی وقتی آنها روی بازیکن گرانی چون مهدی رحمتی دست گذاشتند و حتی وقتی با رشادت از پرداخت پول رضایتنامه‌ها و واریز قسط اول بازیکنان جدید حرف می‌زدند. در تمام این مراحل باز انگار یک جای کار می‌لنگید و همه چیز به طرز غیر قابل باوری می‌خواست خوب جلوه داده شود. اصل ماجرا هم دقیقا از همین‌جا شروع می‌شد؛ با اینکه حتی خود استقلالی‌ها هم از مشکلات مالی پیش روی‌شان اطلاع داشتند اما باز هم مذاکرات خود را با بازیکنان با وعده‌هایی سنگین به سرانجام می‌رساندند. در زمان نقل و انتقالات که امیری و نظری جویباری مسوول نقل و انتقالات بودند، به بازیکنان قول پرداخت سریع مطالباتشان را داده بودند ولی پرداختی‌های استقلال آنطوری نبود که بازیکنان توقع داشتند و آنها هم که تنها امیری و نظری‌جویباری را می‌شناختند چند وقتی به آنها گلایه می‌کردند و این دو نفر هم وعده پرداخت در زمانی نزدیک را به آنها می‌دادند اما این قول‌ها عملی نشد. درست همان اتفاقی که در فصل گذشته هم برای استقلالی‌ها افتاده بود و بازیکنانی چون آندو و قاضی به خاطر وعده‌های توخالی نظری‌جویباری و پرداخت نشدن مطالبات‌شان نیم‌فصل از باشگاه جدا شدند.

در همین راستا بالاخره اتفاقی که نباید، افتاد و سبک‌دست اعلام کرد که جز سه میلیاردی که پیش از شروع رقابت‌ها به حساب استقلالی‌ها ریخته شده، فعلا از پول خبری نیست. دو معاون ورزشی استقلال هم که از طرفی از سوی بازیکنان تحت فشار بودند و از سویی دیگر دسترسی به اسپانسر نداشتند، فرار را بر قرار ترجیح دادند تا شاید سبک‌دست با این روش مجبور شود به تعهدات خود عمل کند. این در حالی است که آنها در ابتدای فصل هم می‌توانستند وضعیت نامناسب باشگاه را پیش‌بینی کنند و تا این اندازه بازیکنان را به وعده‌های بیهوده برای حضور در این باشگاه ترغیب نکنند. امیری و نظری جویباری اما در آن برهه تنها به جذب بازیکنان مورد نظر خود فکر می‌کردند و می‌‌خواستند به هر طریقی شده بازیکن بگیرند. آنها می‌خواستند به هر قیمت ممکن توانایی‌های‌شان در جذب بازیکن را به رخ بکشند و بعدها بگویند ما هر بازیکنی بخواهیم را جذب می‌کنیم. حالا اینکه چگونه و با چه وعده‌هایی این موضوع تحقق می‌یابد، دیگر بماند.

بعد از اینکه مأموریت این دو نفر در فصل نقل و انتقالات تقریبا با موفقیت به پایان رسیده، حالا وقت آن شده که به وعده‌های‌شان عمل کنند. به همین خاطر است که با سیل انتقادات بازیکنان مواجه شده‌اند. آنها با این قهر سعی دارند از طرفی آتش خشم بازیکنان از خود را فرو بنشانند و از طرف دیگر اسپانسر را برای واریز مبالغ مورد نیاز باشگاه تحت فشار بگذارند. غافل از اینکه این دو خواسته‌ای را که با تیر قهر نشانه گرفته‌اند، از همان ابتدای فصل باید مدنظر قرار می‌دادند. قهر امروز استقلالی‌ها چه فایده دارد وقتی آن زمان که باید، به فکر عقد قراردادی محکم با اسپانسر خود نبودند که امروز با چنین دردسرهایی مواجه نشوند؟!