دلایل افت بدنی بازیکنان لیگ برتر
این جمله کلیشه‌ای که آمادگی بدنی ابتدای فصل نقش مهمی در موفقیت تیم‌ها دارد را کنار واقعیتی به نام زده شدن ٢٦گل ازمجموع ٧٧ گل زده شده در ٢٠دقیقه پایانی بازی‌های فصل جاری لیگ‌برتر کشورمان بگذارید تا متوجه معنای جمله کلیشه‌ای اما کاربردی فوتبال بشوید!
روزنامه شهروند: این جمله کلیشه‌ای که آمادگی بدنی ابتدای فصل نقش مهمی در موفقیت تیم‌ها دارد را کنار واقعیتی به نام زده شدن ٢٦گل ازمجموع ٧٧ گل زده شده(٣٣ صدم مجموع گل‌ها) در ٢٠دقیقه پایانی بازی‌های فصل جاری لیگ‌برتر کشورمان بگذارید تا متوجه معنای جمله کلیشه‌ای اما کاربردی فوتبال بشوید!
نه فقط گل
وقتی به شهادت مشاهدات از ضعف بدنی بازیکنان لیگ‌برتر ایران حرف می‌زنیم، منظورمان چیزی فراتر از تعداد گل‌هاست. بدون توجه به دقایق گل‌ها از میزان دوندگی بازیکنان ما می‌توان درک کرد چگونه یک فصل بد بدنسازی می‌تواند رشته‌های بزرگترین تیم‌ها را پنبه کند. مسلما بازیکنی که در ٢٠ دقیقه پایانی، نه تمایل بلکه توان دویدن ندارد، معلول علتی به نام کم‌دانشی مربیان در فصل تابستان و تعطیلی فوتبال است!
گرگ‌های ٢٠ دقیقه پایانی
اگر بخواهیم صرفا به آمار تکیه کنیم، بوعذار یک نمونه جذاب است. بازیکن نفت همه گل‌های این فصلش(٢ گل) را در ٢٠ دقیقه پایانی به ثمر رسانده اما نه فقط او بلکه کل تیم نفت بیش از همه تیم‌های فصل جاری لیگ‌برتر ایران در ٢٠ دقیقه پایانی موفق‌تر بوده؛ نشان به آن نشان که دوندگی بازیکنان نفت میانگینی بیشتر از متوسط دویدن بقیه تیم‌های لیگ‌برتر بوده و در عرصه گلزنی استقلال تهران با زدن ٣ گل در ٢٠ دقیقه پایانی موفق‌تر از بقیه نشان داده است. هرچند فقط ٢٧ گل در ٤٥ دقیقه اول به ثمر رسیده اما استناد به گل‌هایی که علاوه بر کار تیمی و تاکتیک، شانس و نمایش فردی مطلوب در به ثمر رسیدنشان نقش دارد، چندان ملاک خوبی برای نتیجه‌گیری نیست. هر چند بیشتر گل‌های این فصل لیگ‌برتر در ٢٥ دقیقه اول نیمه‌دوم زده شد اما ضعف بدنی بازیکنان ما مشهود است. آنچه قابل مقایسه با اتفاق رخ داده در ٤ لیگ معتبر اروپا خواهد بود.
مقایسه
از مجموع ٩٩ گل زده در ٤ هفته ابتدایی لیگ‌برتر انگلیس، ٢٨ گل(میانگین ٢٨ صدم گل در هر بازی) در ٢٠ دقیقه پایانی زده شد که این آمار در لالیگا، ٢٠ بازی، ٣٧ گل و ثبت ١٠ گل در ٢٠ دقیقه پایانی، در بوندس‌لیگا ٧٩ گل در ٢٧ بازی و ٢٣ گل در ٢٠ دقیقه پایانی و در سری آ، ١٢ گل در ٢٠ دقیقه پایانی ٢٠ بازی این فصل است. این قیاس هر چند به خاطر تفاوت در تعداد بازی‌ها کمی مع‌الفارق به نظر می‌رسد اما گویای نرمال بودن تعداد گل‌ها در ٢٠ دقیقه پایانی لیگ‌برتر ماست اما بدن‌های ناآماده از کجا می‌آید؟
فصل دشوار بدنسازی
در فوتبالی که بازیکنانش روزی روی تپه‌های داوودیه بدنسازی می‌کردند، داشتن مربی اختصاصی برای کار روی فیزیک بازیکنان هنوز کاری لوکس است؛ هر چند برخی تیم‌ها به لطف ورود جی‌پی‌اس و انواع فناوری، اصول علمی را در پیش گرفته‌اند. در این شرایط، تفاوت زیادی بین بدنسازی ایرانی و خارجی وجود دارد. در اروپا معمولا ٦ هفته قبل از شروع فصل، دوره بدنسازی شروع می‌شود که یک هفته اول به وزن کردن بازیکنان و انجام تست‌های متعدد از آنها می‌گذرد. اگر کیلوهای اضافه خیلی زیاد باشد، مثل اقدام اخیر رئال‌مادرید درباره بازیکن تیم جوانانش، خطر اخراج هم وجود دارد! به هرحال در سطح اول اروپا، ٥ هفته مفید کار روی بدن بازیکنان صورت می‌گیرد و رژیم غذایی سفت و سخت‌تر از همیشه وجود دارد. در ایران ما لیکن ماجرا کمی متفاوت است. تنها لیگ دنیا هستیم که امسال تا حدود یک هفته مانده به شروع فصل لیست کامل تیم‌های حاضر در سطح اول را نمی‌شناختیم و پیکان و راه‌آهن درگیر دعواهای حقوقی بودند! در چنین آشفته‌بازاری قطعا خبری از بدنسازی مفید نیست و تیم‌ها گاهی با یک هفته تمرین با وسایل ابتدایی مانند تمرین با وزنه و دمبل، اصول خود را پیش می‌برند! در این شرایط باید هم در ٢٠ دقیقه پایانی بازی‌های لیگ‌برتر ایران شاهد وارفتگی بدن بازیکنان باشیم.
آلوسی: خانه از پای بست ویران است
سعید آلوسی، مربی بدنساز فوتبال ایران ماجرا را از زاویه کلی‌تری می‌بیند. او گفت: «در ایران، کار علمی و بدنسازی هنوز جا نیفتاده و تیم‌ها وقتی بعد از یک اردوی حدود ٨ هفته‌ای و ٢ ماه به مسابقات پا می‌گذارند، بیش از آن‌که سرحال باشند، احساس خستگی می‌کنند. هنگام بازگشت از تعطیلات کمتر نظارتی روی بدن بازیکنان وجود دارد و انگار برای برخی مربیان تمرینات هوازی، جذابیت گذشته خود را از دست داده است. حاشیه‌ها این‌جا هم رسوخ کرده و مربیان بدنساز بحق یا ناحق چون قسط اول معوقات مالی خود را نگرفته‌اند، به قول معروف دل به کار نمی‌دهند. در یک کلام، اگر خواهان اصلاح این جریان منفی و بهبود آیتم‌های فنی در بازی‌های لیگ هستیم، ابتدا باید زمینه لازم برای کار در آرامش مربیان و تعامل سازنده آنها با بازیکنان را فراهم کنیم. من مشکل را کاملا ریشه‌ای و فراتر از چند تمرین درست یا غلط بدنسازی می‌دانم.»
چاره‌کار
لیگ ما به یمن ورود مربیان جوان علاقمند به مطالعه و مربی خوب خارجی از پوسته سنتی خود خارج شده و شاید حالا چاره‌کار، واضح‌تر باشد؛ نیازی به امکانات بیشتر، ورود دستگاه‌هایی با قدرت سنجش بیشتر، میزان آمادگی بازیکنان و البته نظارت بیشتر و سخت‌گرایانه در بدو ورود یک بازیکن به تمرین پس از تعطیلات معمولا پرحاشیه و پر خوراک!
نه فقط گل
وقتی به شهادت مشاهدات از ضعف بدنی بازیکنان لیگ‌برتر ایران حرف می‌زنیم، منظورمان چیزی فراتر از تعداد گل‌هاست. بدون توجه به دقایق گل‌ها از میزان دوندگی بازیکنان ما می‌توان درک کرد چگونه یک فصل بد بدنسازی می‌تواند رشته‌های بزرگترین تیم‌ها را پنبه کند. مسلما بازیکنی که در ٢٠ دقیقه پایانی، نه تمایل بلکه توان دویدن ندارد، معلول علتی به نام کم‌دانشی مربیان در فصل تابستان و تعطیلی فوتبال است!
گرگ‌های ٢٠ دقیقه پایانی
اگر بخواهیم صرفا به آمار تکیه کنیم، بوعذار یک نمونه جذاب است. بازیکن نفت همه گل‌های این فصلش(٢ گل) را در ٢٠ دقیقه پایانی به ثمر رسانده اما نه فقط او بلکه کل تیم نفت بیش از همه تیم‌های فصل جاری لیگ‌برتر ایران در ٢٠ دقیقه پایانی موفق‌تر بوده؛ نشان به آن نشان که دوندگی بازیکنان نفت میانگینی بیشتر از متوسط دویدن بقیه تیم‌های لیگ‌برتر بوده و در عرصه گلزنی استقلال تهران با زدن ٣ گل در ٢٠ دقیقه پایانی موفق‌تر از بقیه نشان داده است. هرچند فقط ٢٧ گل در ٤٥ دقیقه اول به ثمر رسیده اما استناد به گل‌هایی که علاوه بر کار تیمی و تاکتیک، شانس و نمایش فردی مطلوب در به ثمر رسیدنشان نقش دارد، چندان ملاک خوبی برای نتیجه‌گیری نیست. هر چند بیشتر گل‌های این فصل لیگ‌برتر در ٢٥ دقیقه اول نیمه‌دوم زده شد اما ضعف بدنی بازیکنان ما مشهود است. آنچه قابل مقایسه با اتفاق رخ داده در ٤ لیگ معتبر اروپا خواهد بود.
مقایسه
از مجموع ٩٩ گل زده در ٤ هفته ابتدایی لیگ‌برتر انگلیس، ٢٨ گل(میانگین ٢٨ صدم گل در هر بازی) در ٢٠ دقیقه پایانی زده شد که این آمار در لالیگا، ٢٠ بازی، ٣٧ گل و ثبت ١٠ گل در ٢٠ دقیقه پایانی، در بوندس‌لیگا ٧٩ گل در ٢٧ بازی و ٢٣ گل در ٢٠ دقیقه پایانی و در سری آ، ١٢ گل در ٢٠ دقیقه پایانی ٢٠ بازی این فصل است. این قیاس هر چند به خاطر تفاوت در تعداد بازی‌ها کمی مع‌الفارق به نظر می‌رسد اما گویای نرمال بودن تعداد گل‌ها در ٢٠ دقیقه پایانی لیگ‌برتر ماست اما بدن‌های ناآماده از کجا می‌آید؟
فصل دشوار بدنسازی
در فوتبالی که بازیکنانش روزی روی تپه‌های داوودیه بدنسازی می‌کردند، داشتن مربی اختصاصی برای کار روی فیزیک بازیکنان هنوز کاری لوکس است؛ هر چند برخی تیم‌ها به لطف ورود جی‌پی‌اس و انواع فناوری، اصول علمی را در پیش گرفته‌اند. در این شرایط، تفاوت زیادی بین بدنسازی ایرانی و خارجی وجود دارد. در اروپا معمولا ٦ هفته قبل از شروع فصل، دوره بدنسازی شروع می‌شود که یک هفته اول به وزن کردن بازیکنان و انجام تست‌های متعدد از آنها می‌گذرد. اگر کیلوهای اضافه خیلی زیاد باشد، مثل اقدام اخیر رئال‌مادرید درباره بازیکن تیم جوانانش، خطر اخراج هم وجود دارد! به هرحال در سطح اول اروپا، ٥ هفته مفید کار روی بدن بازیکنان صورت می‌گیرد و رژیم غذایی سفت و سخت‌تر از همیشه وجود دارد. در ایران ما لیکن ماجرا کمی متفاوت است. تنها لیگ دنیا هستیم که امسال تا حدود یک هفته مانده به شروع فصل لیست کامل تیم‌های حاضر در سطح اول را نمی‌شناختیم و پیکان و راه‌آهن درگیر دعواهای حقوقی بودند! در چنین آشفته‌بازاری قطعا خبری از بدنسازی مفید نیست و تیم‌ها گاهی با یک هفته تمرین با وسایل ابتدایی مانند تمرین با وزنه و دمبل، اصول خود را پیش می‌برند! در این شرایط باید هم در ٢٠ دقیقه پایانی بازی‌های لیگ‌برتر ایران شاهد وارفتگی بدن بازیکنان باشیم.
آلوسی: خانه از پای بست ویران است
سعید آلوسی، مربی بدنساز فوتبال ایران ماجرا را از زاویه کلی‌تری می‌بیند. او گفت: «در ایران، کار علمی و بدنسازی هنوز جا نیفتاده و تیم‌ها وقتی بعد از یک اردوی حدود ٨ هفته‌ای و ٢ ماه به مسابقات پا می‌گذارند، بیش از آن‌که سرحال باشند، احساس خستگی می‌کنند. هنگام بازگشت از تعطیلات کمتر نظارتی روی بدن بازیکنان وجود دارد و انگار برای برخی مربیان تمرینات هوازی، جذابیت گذشته خود را از دست داده است. حاشیه‌ها این‌جا هم رسوخ کرده و مربیان بدنساز بحق یا ناحق چون قسط اول معوقات مالی خود را نگرفته‌اند، به قول معروف دل به کار نمی‌دهند. در یک کلام، اگر خواهان اصلاح این جریان منفی و بهبود آیتم‌های فنی در بازی‌های لیگ هستیم، ابتدا باید زمینه لازم برای کار در آرامش مربیان و تعامل سازنده آنها با بازیکنان را فراهم کنیم. من مشکل را کاملا ریشه‌ای و فراتر از چند تمرین درست یا غلط بدنسازی می‌دانم.»
چاره‌کار
لیگ ما به یمن ورود مربیان جوان علاقمند به مطالعه و مربی خوب خارجی از پوسته سنتی خود خارج شده و شاید حالا چاره‌کار، واضح‌تر باشد؛ نیازی به امکانات بیشتر، ورود دستگاه‌هایی با قدرت سنجش بیشتر، میزان آمادگی بازیکنان و البته نظارت بیشتر و سخت‌گرایانه در بدو ورود یک بازیکن به تمرین پس از تعطیلات معمولا پرحاشیه و پر خوراک!
ارسال نظر