ستارگانی که در حسرت توپ طلا ماندند

به نقل از آس، هر ساله تعداد زیادی از فوتبالیست‌ها در انتظار توپ طلا هستند. این جایزه به بهترین بازیکن سال داده می‌شود. دوشنبه هفته گذشته، فهرست سه نامزد نهایی توپ طلا توسط فیفا اعلام شد. ۲۱ دی از میان نیمار، لیونل مسی و کریستیانو رونالدو، بهترین بازیکن سال معرفی می‌شود اما خیلی از ستارگان جهان فوتبال، هرگز شانس کسب این جایزه را نداشتند.

تا سال ۱۹۹۵، توپ طلا تنها به بازیکنان اروپایی اهدا می‌شد و به همین خاطر، اسطوره‌هایی همچون پله، دیگو مارادونا و انزو فراچسکولی با وجود شایسته بودن، هیچ‌گاه فرصت رقابت را در کسب این جایزه پیدا نکردند. لادیسلاو کوبالا، یکی از ستاره‌های قرن بیستم بارسلونا که بیش از ۱۰۰ گل برای آبی‌اناری‌ها به ثمر رساند، هرگز به این عنوان دست نیافت و حتی در میان برترین‌ها نیز قرار نگرفت.


پس از سال ۹۵ نیز دست بسیاری از ستاره‌های فوتبال دنیا و اروپا از این جایزه کوتاه مانده است. غیبت نام فرانتس پوشکاش نیز در این سیاهه به چشم می‌آید. در سالی که رئال پنجمین جام اروپایی خود را با چهار گل پوشکاش در فینال بالای سر برد، توپ طلا به لوییس سوارس رسید.


نام کنی دالگلیش، فاتح سه جام اروپایی نیز در فهرست برندگان این جایزه دیده نمی‌شود. بازیکن اسکاتلندی و ستاره تیم‌های سلتیک و لیورپول، کلکسیونی از عناوین ملی و بین المللی دارد. دالگلیش در سال ۱۹۸۳ جام حذفی و لیگ انگلیس را به همراه لیورپول فتح کرد و به عنوان بهترین بازیکن این لیگ انتخاب شد اما توپ طلا به میشل پلاتینی رسید. فرانک رایکارد، بازیکن مشهور هلندی نیز از تصاحب این جایزه بی‌نصیب مانده است. او دوبار برنده توپ برنز شد. رایکارد به همراه میلان قهرمان اروپا، سوپرکاپ ایتالیا و بین قاره‌ای شد اما توپ طلا به او نرسید.

پائولو مالدینی، ۲۴ سال پیراهن میلان را بر تن داشت و با تیم ایتالیایی پنج جام اروپایی را فتح کرد. مدافع روسونری‌، رکورد بیشترین بازی در میلان را دارد. مالدینی به اعتقاد خیلی‌ها یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال بود اما هرگز به این جایزه دست پیدا نکرد. او در سال ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳، جزو نامزدهای نهایی بود ولی هر دو بار، سوم شد. تنها مدافعی که تاکنون توانسته برنده توپ طلا شود، هم‌وطن او، فابیو کاناوارو است.


دروازه‌بان‌ها نیز شرایط مشابهی دارند. تنها دروازه‌بان دارنده توپ طلا، لو یاشین روسی است که در سال ۱۹۶۳ این جایزه را برد. برخی از دروزاه‌بان‌ها در میان سه نامزد نهایی قرار گرفتند اما رتبه نخست به آنها تعلق نگرفت. دینو زوف، دروازه‌بان افسانه‌ای ایتالیا در سال ۱۹۳۳ سوم شد، الیور کان در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ نیز در این جایگاه قرار گرفت و جانلوییجی بوفون هم در سال ۲۰۰۶ دوم شد.


دیگر دروازه‌بان پرافتخار اروپا، ایکر کاسیاس نیز از این جایزه بی‌نصیب مانده است. او پنج بار به عنوان بهترین دروازه‌بان جهان شناخته شد. همچنین در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۸ بهترین دروزاه‌بان اروپا و ۲۰۱۰ بهترین دروازه‌بان جام جهانی آفریقای جنوبی انتخاب شد. آخرین دروازه‌بانی که بین سه نامزد نهایی قرار گرفت، مانوئل نویر آلمانی بود که او هم نفر سوم شد.

رائول گونسالس در سال ۲۰۰۱ شانس کسب توپ طلا را داشت. از طرف یوفا به عنوان مهاجم سال برگزیده شد و عنوان بهترین گلزن لالیگا را هم برد اما در میان سه نامزد نهایی توپ طلا سوم شد تا مایکل اوون آن را به دست آورد.


تیری آنری، مهاجم باشگاه آرسنال و تیم ملی فوتبال فرانسه نیز تقریبا شرایط مشابهی را تجربه کرد. مهاجم فرانسوی سال‌ها در لیگ برتر انگلیس حکمرانی می‌کرد. او سال ۲۰۰۳ شانس برد جایزه را داشت اما این عنوان به پاول ندود رسید.

ژاوی هرناندس، مغز متفکر تیم بارسلونا و تیم ملی اسپانیا بود. به همراه کشورش دوبار فاتح رقابت‌های یورو شد و یک بار جام جهانی را بالای سر برد. او در سال های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ در جمع نامزدهای نهایی قرار گرفت ولی حضور لیونل مسی اجازه نداد تا این جایزه به او برسد.


آندرس اینیستا، آخرین بدشانس این فهرست است. او که سه فصل فوق العاده همراه بارسلونا و تیم ملی اسپانیا داشت اما در حسرت توپ طلا مانده است. گل پیروزی بخش او برابر هلند در فینال جام جهانی ۲۰۱۰، او را در میان نامزدهای این جایزه قرار داد اما در نهایت دوم شد. همچنین در سال ۲۰۱۳ پس از لیونل مسی و کریستیانو رونالدو سوم شد.