چرا برانکو مدام به احمدزاده بازی می‌دهد؟
طی هفته‌های گذشته بسیاری از اهالی رسانه و هواداران پرسپولیس از نحوه بازی پرسپولیس و نمایش‌های فنی این تیم تعریف و تمجید کرده‌اند.
ایران ورزشی: طی هفته‌های گذشته بسیاری از اهالی رسانه و هواداران پرسپولیس از نحوه بازی پرسپولیس و نمایش‌های فنی این تیم تعریف و تمجید کرده‌اند که بخش عمده‌ای از این تعریف‌ها به عملکرد تیم پروفسور در فاز تهاجمی برمی‌گردد.
پرسپولیس بعد از روی فرم آمدن مسلمان و با درخشش طارمی در خط حمله نمایش‌های چشمگیری ارائه کرده که البته در این راه بعضا عالیشاه و نوراللهی هم در برخی بازی‌ها به روند مثبت تیمشان و بازی روان در فاز حمله کمک کرده‌اند.
در این میان فرشاد احمدزاده شماره ۱۰ این فصل سرخ‌ها هم همواره به‌عنوان یکی از بازیکنان اصلی تیم جای ثابتی در ارنج تهاجمی تیمش داشته و به‌عنوان بال راست تقریبا در تمام بازی‌ها به میدان رفته اما ضعیف‌ترین عنصر تهاجمی تیم به شمار می‌آید تا جایی که گاهی اوقات احساس می‌کنید او وصله ناجور ترکیب تهاجمی تیم برانکوست.
احمدزاده که در این فصل تنها در دو بازی حضور نداشته و ۱۶ بار در ترکیب اصلی تیمش به میدان رفته با وجود حضور در پست هافبک چپ سه پاس گل داده (مقابل نفت، فولاد و سیاه جامگان) و یک بار موفق به گلزنی شده (مقابل سیاه جامگان در مشهد) اما در بسیاری از بازی‌ها از جمله همین دیدار اخیر با سپاهان نمایش‌هایی ناامید کننده ارائه داده است.
احمدزاده که جدا از نمایش‌های ضعیف، به شدت گل نزن هم نشان داده و موقعیت‌های زیادی از دست داده هر هفته با تکرار نمایش‌های بعضا زیر متوسطش در ترکیب اصلی قرار می‌گیرد در حالی که برانکو می‌تواند از خالقی‌فر و کمندانی یا حتی عالیشاه در پست او استفاده کند.
او در پستی بازی می‌کرد که زمانی متعلق به هادی نوروزی بود اما احمدزاده نه به اندازه هادی تلاش می‌کند و نه اهل گلزنی است و البته تکنیک بالایی دارد که خوب از آن استفاده نمی‌کند. احمدزاده در بازی‌های اخیر بعضا نتوانسته کارهای ترکیبی بازیکنان در فاز حمله را کامل کند و در هیچ کدام از بازی‌هایی که به میدان رفته ستاره تیمش نبوده است تا با قاطعیت از برانکو بپرسیم چه چیزی از این بازیکن دیده که مدام او را در ترکیب اصلی قرار می‌دهد و سخت تعویضش می‌کند؟
پرسپولیس بعد از روی فرم آمدن مسلمان و با درخشش طارمی در خط حمله نمایش‌های چشمگیری ارائه کرده که البته در این راه بعضا عالیشاه و نوراللهی هم در برخی بازی‌ها به روند مثبت تیمشان و بازی روان در فاز حمله کمک کرده‌اند.
در این میان فرشاد احمدزاده شماره ۱۰ این فصل سرخ‌ها هم همواره به‌عنوان یکی از بازیکنان اصلی تیم جای ثابتی در ارنج تهاجمی تیمش داشته و به‌عنوان بال راست تقریبا در تمام بازی‌ها به میدان رفته اما ضعیف‌ترین عنصر تهاجمی تیم به شمار می‌آید تا جایی که گاهی اوقات احساس می‌کنید او وصله ناجور ترکیب تهاجمی تیم برانکوست.
احمدزاده که در این فصل تنها در دو بازی حضور نداشته و ۱۶ بار در ترکیب اصلی تیمش به میدان رفته با وجود حضور در پست هافبک چپ سه پاس گل داده (مقابل نفت، فولاد و سیاه جامگان) و یک بار موفق به گلزنی شده (مقابل سیاه جامگان در مشهد) اما در بسیاری از بازی‌ها از جمله همین دیدار اخیر با سپاهان نمایش‌هایی ناامید کننده ارائه داده است.
احمدزاده که جدا از نمایش‌های ضعیف، به شدت گل نزن هم نشان داده و موقعیت‌های زیادی از دست داده هر هفته با تکرار نمایش‌های بعضا زیر متوسطش در ترکیب اصلی قرار می‌گیرد در حالی که برانکو می‌تواند از خالقی‌فر و کمندانی یا حتی عالیشاه در پست او استفاده کند.
او در پستی بازی می‌کرد که زمانی متعلق به هادی نوروزی بود اما احمدزاده نه به اندازه هادی تلاش می‌کند و نه اهل گلزنی است و البته تکنیک بالایی دارد که خوب از آن استفاده نمی‌کند. احمدزاده در بازی‌های اخیر بعضا نتوانسته کارهای ترکیبی بازیکنان در فاز حمله را کامل کند و در هیچ کدام از بازی‌هایی که به میدان رفته ستاره تیمش نبوده است تا با قاطعیت از برانکو بپرسیم چه چیزی از این بازیکن دیده که مدام او را در ترکیب اصلی قرار می‌دهد و سخت تعویضش می‌کند؟
ارسال نظر