مستر کی روش! اگر خواستی برو

طرفداری: سال پیش همین روزها بود که بود کارلوس کی روش ساز جدایی خود را کوک کرد و با اعلام اینکه در فدراسیون فوتبال همکاری لازم با وی و تیمش صورت نمی گیرد و در مقابل شخصیت وی با بی احترامی زیر سوال می رود استعفای خود را تقدیم فدارسیون فوتبال کرد.سرمربی تیم ملی با دلایلی که در بالا ذکر شد اعلام کرد که آخرین وظیفه خود را که نشستن روی نیمکت تیم در دو بازی دوستانه مقابل شیلی و سوئد می باشد را انجام داده و پس از آن در یک نشست با سران فدراسیون فوتبال به صورت توافقی از سمت خود کناره گیری خواهد کرد. دو بازی با سوئد و شیلی برگزار شد و تیم ملی با یک برد ارزشمند مقابل شیلی و یک بازی قابل قبول مقابل سوئد به کشور بازگشت و اینجا بود که فدراسیونی ها وارد چالش جدیدی شدند که چه کسی را می خواهند جانشین کی روش کنند؟ آنهم در این مقطع که این سرمربی با رقم زدن یک برد تاریخی برای فوتبال ایران تقاضای رفتن می کند. بدون شک جدایی کی روش در این شرایط به هیچ عنوان به نفع فدراسیون فوتبال نبود و پیش بینی انتقادات وارده در آینده کفاشیان و یارانش را مصمم به جلب رضایت کی روش برای ماندن کرد. به هر نحوی که بود سرمربی پرتغالی تیم ملی از رفتن منصرف شد و طبق معمول با یک سری وعده های رویایی نظر وی برای ماندن جلب شد اما...

اما این اینک یک سال از آن ماجرا نگذشته، کارلوس کی روش بار دیگر حرف از رفتن می زند و اطرافیان وی نیز با تایید این خبر دلایل جدایی را همان دلایلی می دانند که از پیش بود و وعده حل آنها هیچ گاه عملی نشد. سرمربی پرتغالی تیم ملی که با وعده حل مشکلات موجود راهی یک مرخصی طولانی شد اینک پس از اتمام این دوره با یک کمپ ناآماده، لغو اردوی پیشنهادی و روی هوا بودن بازی های دوستانه تیمش مواجه شده است. البته اینها قسمت کوچکی از صحنه هایی است که کی روش پس از بازگشت به ایران با آنها روبرو شده است. زمانی که کفاشیان وعده احیای کمپ تیم های ملی را به کی روش داد این سرمربی فکرش را نمی کرد که پس از چند ماه به جای احیای کمپ با یک چمن بی کیفیت با حداقل امکانات و حتی محروم از یک سرویش بهداشتی (!) مناسب روبرو شود. از قضیه کمپ بگذریم می رسیم به ماجرای لغو اردوی امارات به دلیل مشکلات مالی و پیشنهاد جالب رئیس فدراسیون فوتبال برای جایگزینی این اردو با یک اردوی داخلی که شاید محل آن همان کمپ مجهز (!) تیم های ملی می باشد، از دیگر مسائلی بود که کی روش پس از بازگشت از پرتغال با آن مواجه شد و در حالی که آرام آرام در حال هضم روی هوا بودن بازی های دوستانه تیم ملی در بهار سال آینده بود این مورد نیز به گزینه های اعصاب خردی هایش اضافه شد!

با چنین شرایطی به نظر می رسد کارلوس کی روش این بار دیگر واقعا رفتنی باشد اما شاید این مساله برای برخی ها کمی مضحک به نظر بیاید که مثلا چرا سرمربی تیم ملی این همه بحث رفتنش را پیش می کشد و هدفش از این کار چیست؟ اما زمانی که شما به عنوان یک سرمربی بین المللی هدایت یک تیم ملی را بر عهده می گیرید یک سری حداقل ها باید در اختیار شما قرار داده شود، این حداقل ها در فوتبال روز دنیا به قدری پیش و پا افتاده هستند که مطرح کردنشان نیز باعث شرمساری است. مثلا نبود لباس برای یک تیم ملی که ادعای بهترین بودن در آسیا را دارد چندان اتفاق جالبی نیست یا مثلا نبود کمپ و محل تمرین برای یک تیم محلی می تواند قابل درک باشد اما برای یک تیم ملی فوتبال که حضور در جام جهانی روسیه را در ذهن می پروارند در حد یک فاجعه است. به این وضعیت انتقادات اعصاب خرد کن برخی ها را هم اضافه کنید که هر روز با نقدهای تند و تیزشان مدام در فکر تخریب شخصی هستند که فوتبال ما از وی انتظار معرفی نسلی جدید را دارد! حال در چنین شرایطی کی روش با چه انگیزه ای می تواند به ماندن و ادامه کار بیاندیشد؟