گسترش فولاد، فراموش شده بزرگ!
این روزها تیمی که در لیگ برتر و بدون سر و صدا همه را تحت تاثیر قرار داده نامش گسترش فولاد است، با فوتبال زیبا و با برنامهای که ارائه میکند و نتایجی که میگیرد.
نمونه دیگر محمد ابراهیمی. بال کناری و سابقا ملیپوشی که در تراکتورسازی و از سوی رسول خطیبی کمتر مورد استفاده قرار میگرفت و به یک نیمکت نشین بدل شده بود حالا یک پای ثابت حملات گسترش فولاد است و به حق یکی از بهترین بازیکنان لیگ برتر. مهدی کیانی که در گسترش فولاد احیا شد و به تراکتورسازی برگشت نیز همینطور و البته لئوناردو پیمنتا که نیم فصل دوم را فوق العاده پشت سر گذاشته و گلهای حساسی را برای گسترش فولاد به ثمر رسانده.
کمالوند از این بازیکنان به بهترین شکل ممکن استفاده میکند. در یک ترکیب هجومی و با تاکتیکی اصولی. گسترش فولاد با کمالوند تیمی تهاجمی لقب گرفته. وقتی به ترکیب این تیم نگاهی میاندازیم این نکته را مشاهده میکنیم. فراز تیمش را با تنها یک هافبک دفاعی به زمین میفرستد. هافبکی به نام مگنو باتیستا که البته مقابل استقلال اهواز محروم بود و امیرحسین کریمی جایگزینش شد. دیگر هافبکهای میانی گسترش فولاد، لئوناردو پیمنتا و داریوش شجاعیان هستند. بازیکنانی که ذاتا هجومی هستند و خاصیت تدافعی ندارند. در کنارههای زمین نیز فراز از محمد ابراهیمی و محمدامین درویشی و برخی اوقات شهرام گودرزی استفاده میکند و سیدصالحی نیز تک مهاجم این تیم است. حضور ۵ بازیکن با خاصیت هجومی و البته مدافعان کناری و نفوذی گسترش فولاد از این تیم یک تیم تهاجمی ساخته. درست مثل بازی مقابل استقلال اهواز که گسترش فولاد ۴ گل به ثمر رساند که یکی از آنها را مدافع کناری این تیم، یعنی محسن حمیدی وارد دروازه حریف کرد.
گسترش فولاد با این سبک بازی یکی از بهترین تیمهای لیگ برتر، هم از نقطه نظر فوتبالی هم نتایجی است. کمالوند با این تیم چشم به آینده دارد. آیندهای که شاید همین فصل و با کسب سهمیه آسیا ساخته شود و شاید هم فصل بعد و با حضور در جمع مدعیان قهرمانی در لیگ برتر.
ارسال نظر