اولویتهای فدراسیون بعدی چیست؟
مهلت ثبت نام نامزدهای فدراسیون فوتبال امروز به پایان میرسد. فارغ از اینکه چه کسی به این صندلی برسد، رییس بعدی باید فوتبال ایران را از وضعیت آشفته فعلی نجات دهد
نامزدها بعد از ثبت نام باید ۱۰ امضا از اعضای مجمع داشته باشند که کفاشیان بهعنوان رییس فعلی شامل این قضیه نمیشود. گفته میشود یکی از نامزدها توانسته حدود ۳۰ امضا داشته باشد و میتواند رقیبی جدی برای کفاشیان باشد. نامزدها پس از جمعآوری امضا وارد مرحله تایید صلاحیت میشوند و این همان جایی است که ممکن است ریزشی اتفاق بیفتد. هیات سه نفره فدراسیون فوتبال اولین مرجعی است که باید نامزدها را تایید کند و بعد از آن تایید نهایی با حراست وزارت ورزش خواهد بود. در این مرحله است که نقشه نهایی انتخابات ترسیم خواهد شد و رقابت اصلی شروع میشود.
هنوز کمی زود است بتوان درباره آرایش نامزدها صحبت کرد و امروز بعد از پایان ثبتنامها بهتر میتوان شرایط را تحلیل کرد. آنها این روزها بیشتر مشغول بررسی وضعیت بودند و هنوز هیچ کدام برنامهشان را اعلام نکردهاند. تنها علی کفاشیان در یکی از مصاحبهها گفت برنامههای جدیدی دارد و در صورت انتخاب شدن آنها را پیاده خواهد کرد.
فارغ از اینکه چه کسی در چهار سال آینده روی صندلی ریاست فدراسیون بنشیند، فوتبال ایران برای عبور از وضعیت آشفته فعلی نیاز به تغییراتی دارد که رییس بعدی باید آنها را در برنامهاش بگنجاند و مورد توجه قرار دهد. جامعه فوتبال انتظار دارد این نامزدها همین توانی را که برای پیروزی در انتخابات صرف میکنند، در روزهای ریاست هم به کار بگیرند و دلسوز فوتبال باشند. مهمترین تغییراتی که فدراسیون بعدی باید مورد توجه قرار دهد، اینها هستند.
لیگ بدهکار است
پانزدهمین دوره لیگ برتر در حال برگزاری است ولی هنوز باشگاهها نتوانستهاند به منابع مالی قابل اتکایی برسند و هزینه اختلاف زیادی با درآمد دارد. باشگاهها پرداخت بدهیهای بازیکنان ایرانی را دایما به تعویق میاندازند ولی بدهی بازیکنان خارجی با توجه به شکایت آنها به فیفا و خطر کسر امتیاز همیشه دردسرساز بوده است.
قرار بود مهمترین منبع درآمد باشگاههای لیگ برتری از پخش تلویزیونی و تبلیغات محیطی تامین شود، ولی در مقابل محصولی که فروخته شده (مسابقات)، درآمدی به حساب فدراسیون واریز نشده یا خیلی کمتر از حد انتظار بوده است. مهمترین ماموریت فدراسیون جدید تلاش برای گرفتن حق فوتبال است، مشابه آنچه در همه جای دنیا اتفاق میافتد.
لیگ مشکلات مهم دیگری هم دارد. باشگاهها معمولا زیرساختهای مناسب مثل زمین تمرین و ورزشگاه ندارند و یکی از دلایل استقبال نکردن تماشاگران، شرایط بد همین ورزشگاههاست. باشگاهها مهمترین رکن فوتبال هر کشور هستند و تا زمانی که لیگ به شرایط استاندارد نزدیک نشود، تیم ملی حتی با بهترین مربیان جهان هم به جایی نمیرسد.
سازمان تیم ملی تقویت شود
تیم ملی در سالهای اخیر وضعیت تاسفباری داشته است. هرچند کفاشیان توانست مربی بزرگی مثل کیروش را به تیم ملی بیاورد، امکانات اصلا در حد تیم ملی نبوده است. زمین تمرین و امکانات اولیهای مثل لباس تمرین حداقل مواردی است که هر تیمی به آن نیاز دارد، مخصوصا تیمی که در رنکینگ فیفا بهترین تیم آسیا است.
اختلافی که میان تیم ملی و امید در فدراسیون فعلی دیده شد، بیسابقه بود. تیمهای ملی یک فدراسیون ممکن نیست منافع متضادی داشته باشند و چنین وضعیتی بیش از همه نتیجه ضعف مدیریت بود. تیم امید در این فدراسیون جزیرهای خودمختار بود که عامل تنشهای زیادی شد، ولی سرانجام نتوانست به المپیک صعود کند. پرونده تیم امید در دوحه بسته شد، ولی ترکشهای آن درگیری هنوز به تیم ملی میخورد.
فوتبال پایه به باشگاه برگردد
تیمهای نوجوانان و جوانان در چند سال گذشته نتایج نسبتا خوبی گرفتهاند. فدراسیون که حساسیت افکار عمومی در مورد تیمهای پایه را درک کرده، امکانات خوبی برای تیمهای پایه در نظر گرفته است. سیستم گلخانهای اما روش شایستهای برای یک کشور ۸۰ میلیونی نیست، در حالی که مسابقات ردههای پایه خیلی جدی گرفته نمیشود و باشگاههای متمول و حرفهای برای داشتن تیمهای پایه تحت فشار نیستند. فدراسیون باید فوتبال پایه را به باشگاهها برگرداند و نتایج مثبت آن در تیمهای پایه خیلی زود مشخص خواهد شد.
ارسال نظر