تیم ملی نیازی به معجزه ندارد
روز ۲۴ فروردین و با قرعه‌کشی رسمی مرحله نهایی انتخابی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ در قاره آسیا در مقر «AFC» در کوالالامپور مالزی مشخص می‌شود که حریفان ایران در این مرحله سرنوشت‌ساز کدام تیم‌ها خواهند بود.
ایران ورزشی: روز ۲۴ فروردین و با قرعه‌کشی رسمی مرحله نهایی انتخابی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ در قاره آسیا در مقر «AFC» در کوالالامپور مالزی مشخص می‌شود که حریفان ایران در این مرحله سرنوشت‌ساز کدام تیم‌ها خواهند بود.
۱۲ تیم راه‌یافته از مرحله دوم انتخابی، برای این مرحله تازه به دو گروه شش تیمی تقسیم خواهند شد و همانطور که پیش‌تر برایتان نوشتیم تیم‌های اول و دوم هر گروه مستقیما به «روسیه ۲۰۱۸» خواهند رفت و برنده مصاف تیم‌های سوم گروه‌ها با تیم چهارم آمریکای شمالی و مرکزی و حوزه دریای کاراییب (کونکاکاف) نیز مجوز حضور در روسیه را خواهد گرفت.
راه سلامت‌تر و سریع‌تر
اما کیفیت مسابقات و روال کار رقبا در مرحله نهایی انتخابی جام جهانی در قاره آسیا نشانگر این نکته است که راه سلامت‌تر و بهتر و موفق‌تر، طی کردن همان مسیر آسیایی و کسب یکی از دو رتبه اول در داخل گروه‌ها است و به رغم قابل شکست بودن برخی تیم‌های کونکاکاف رویارویی با آنها تجربه ناشناخته و ریسکی است که باید از آن پرهیز کرد و بهتر است که چنان چیزی را هدف نگیریم بخصوص که زدودن خستگی روحی و جسمی شرکت در مسابقات نهایی انتخابی در آسیا از پیکر بازیکنان و گسیل‌شان به عرصه بعدی نیز آسان نخواهد بود.
یک تیم از هر سبد
در یک «پیش قرعه‌کشی» ۱۲ تیم صعودکننده به مرحله نهایی انتخابی قاره آسیا به شش «سید» (سبد) تقسیم شده‌اند و قانون و روال کار این است که برای کامل شدن ترکیب گروه‌ها از داخل هر یک از سبدها یک گوی دربردارنده نام تیم‌ها را بیرون می‌کشند.
«سید»های یک براساس آخرین جداول فیفا، ایران و استرالیا هستند و این بدان معناست که این دو مطلقا با یکدیگر همگروه نمی‌شوند و یکی در گروه اول و دومی در گروه دوم قرار خواهند گرفت. سیدهای ۲ کره جنوبی و ژاپن هستند و این بدین معنا است که براساس قرعه‌کشی و گوی‌هایی که از درون سبدها برمی‌دارند، یکی از آنها همگروه ما می‌شود و دیگری همگروهی استرالیا. به همین ترتیب و منوال تیم‌های سید ۳ را عربستان و ازبکستان تعیین کرده‌اند و یکی‌شان حریف ما می‌شود و دیگری همدسته استرالیا.
تیم‌های سید چهار را امارات و چین تشکیل می‌دهند و باز با همان روالی که شرح دادیم، گوی و اقبال یکی از آنها را به دسته ما می‌فرستند و دیگری را به گروه استرالیا. تیم‌های سید ۵ قطر و عراق و تیم‌های سید ۶ هم سوریه و تایلند هستند و باز یکی از آنها به دسته ما می‌آید و یکی به گروه استرالیا.
آسان‌ترین گروه احتمالی
شاید برخی بر این باور باشند که ایده‌آل‌ترین و آسان‌ترین گروه براساس این سیدبندی برای ما دسته‌ای است که در آن اضافه بر ما، کره جنوبی، ازبکستان، چین، عراق و تایلند حضور داشته باشند. با شکل‌گیری چنین گروهی هم از مقابله با ژاپن که کمتر آن را برده‌ایم، رهایی می‌یابیم و هم از «سیاسی‌بازی»های اخیر با عربستان که آن را سعودی‌ها با حیله و هدف تضعیف ما به راه انداخته‌اند مصون خواهیم ماند. اگر اضافه بر عراق، سوریه نیز با ما همگروه شود، بهترین رویداد برای ما است زیرا به سبب شرایط ناامن در این کشورها هر ۴ بازی رفت و برگشت با این دو تیم را در تهران شاهد خواهیم بود و این می‌تواند به معنای تضمین ۱۲ امتیاز از طریق بازی با آنها از همین حالا به رغم برخی توانمندی‌های عراق و بعضی غافلگیری‌ها از جانب سوری‌ها باشد. چین نیز حریفی نیست که پیروزی برابر آن لااقل در تهران نزدیک به حتمی نشان ندهد.
سخت‌ترین گروه احتمالی
حتی اگر نگاهی بدبینانه را در پیش بگیریم و سخت‌ترین گروه ممکن را برای خود تلقی کنیم، چنان گروهی را متشکل از ایران، ژاپن، عربستان، امارات، قطر و سوریه خواهیم یافت ولی این هم عرصه‌ای نیست که بتوان آن را به طور صددرصد غیرقابل عبور دانست. یادتان باشد که برای صعود نباید حتما اول شد و دوم شدن نیز کافی است و حتی اگر فرض کنیم که حریف ژاپن نمی‌شویم، دوم شدن از طریق کنار زدن عربستانی که علی‌رغم برخی جوانگرایی‌های نیمه موفقش در شش هفت سال اخیر نزول شدیدی داشته و اماراتی که به رغم تمامی درخشش‌اش در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ در همان مسابقات به ما باخت، غیرممکن نخواهد بود. دو بازی با سوریه در تهران می‌تواند شش امتیاز را به ما ببخشد و قطر هم لااقل در تهران قابل تسلیم است.
۱۲ تیم راه‌یافته از مرحله دوم انتخابی، برای این مرحله تازه به دو گروه شش تیمی تقسیم خواهند شد و همانطور که پیش‌تر برایتان نوشتیم تیم‌های اول و دوم هر گروه مستقیما به «روسیه ۲۰۱۸» خواهند رفت و برنده مصاف تیم‌های سوم گروه‌ها با تیم چهارم آمریکای شمالی و مرکزی و حوزه دریای کاراییب (کونکاکاف) نیز مجوز حضور در روسیه را خواهد گرفت.
راه سلامت‌تر و سریع‌تر
اما کیفیت مسابقات و روال کار رقبا در مرحله نهایی انتخابی جام جهانی در قاره آسیا نشانگر این نکته است که راه سلامت‌تر و بهتر و موفق‌تر، طی کردن همان مسیر آسیایی و کسب یکی از دو رتبه اول در داخل گروه‌ها است و به رغم قابل شکست بودن برخی تیم‌های کونکاکاف رویارویی با آنها تجربه ناشناخته و ریسکی است که باید از آن پرهیز کرد و بهتر است که چنان چیزی را هدف نگیریم بخصوص که زدودن خستگی روحی و جسمی شرکت در مسابقات نهایی انتخابی در آسیا از پیکر بازیکنان و گسیل‌شان به عرصه بعدی نیز آسان نخواهد بود.
یک تیم از هر سبد
در یک «پیش قرعه‌کشی» ۱۲ تیم صعودکننده به مرحله نهایی انتخابی قاره آسیا به شش «سید» (سبد) تقسیم شده‌اند و قانون و روال کار این است که برای کامل شدن ترکیب گروه‌ها از داخل هر یک از سبدها یک گوی دربردارنده نام تیم‌ها را بیرون می‌کشند.
«سید»های یک براساس آخرین جداول فیفا، ایران و استرالیا هستند و این بدان معناست که این دو مطلقا با یکدیگر همگروه نمی‌شوند و یکی در گروه اول و دومی در گروه دوم قرار خواهند گرفت. سیدهای ۲ کره جنوبی و ژاپن هستند و این بدین معنا است که براساس قرعه‌کشی و گوی‌هایی که از درون سبدها برمی‌دارند، یکی از آنها همگروه ما می‌شود و دیگری همگروهی استرالیا. به همین ترتیب و منوال تیم‌های سید ۳ را عربستان و ازبکستان تعیین کرده‌اند و یکی‌شان حریف ما می‌شود و دیگری همدسته استرالیا.
تیم‌های سید چهار را امارات و چین تشکیل می‌دهند و باز با همان روالی که شرح دادیم، گوی و اقبال یکی از آنها را به دسته ما می‌فرستند و دیگری را به گروه استرالیا. تیم‌های سید ۵ قطر و عراق و تیم‌های سید ۶ هم سوریه و تایلند هستند و باز یکی از آنها به دسته ما می‌آید و یکی به گروه استرالیا.
آسان‌ترین گروه احتمالی
شاید برخی بر این باور باشند که ایده‌آل‌ترین و آسان‌ترین گروه براساس این سیدبندی برای ما دسته‌ای است که در آن اضافه بر ما، کره جنوبی، ازبکستان، چین، عراق و تایلند حضور داشته باشند. با شکل‌گیری چنین گروهی هم از مقابله با ژاپن که کمتر آن را برده‌ایم، رهایی می‌یابیم و هم از «سیاسی‌بازی»های اخیر با عربستان که آن را سعودی‌ها با حیله و هدف تضعیف ما به راه انداخته‌اند مصون خواهیم ماند. اگر اضافه بر عراق، سوریه نیز با ما همگروه شود، بهترین رویداد برای ما است زیرا به سبب شرایط ناامن در این کشورها هر ۴ بازی رفت و برگشت با این دو تیم را در تهران شاهد خواهیم بود و این می‌تواند به معنای تضمین ۱۲ امتیاز از طریق بازی با آنها از همین حالا به رغم برخی توانمندی‌های عراق و بعضی غافلگیری‌ها از جانب سوری‌ها باشد. چین نیز حریفی نیست که پیروزی برابر آن لااقل در تهران نزدیک به حتمی نشان ندهد.
سخت‌ترین گروه احتمالی
حتی اگر نگاهی بدبینانه را در پیش بگیریم و سخت‌ترین گروه ممکن را برای خود تلقی کنیم، چنان گروهی را متشکل از ایران، ژاپن، عربستان، امارات، قطر و سوریه خواهیم یافت ولی این هم عرصه‌ای نیست که بتوان آن را به طور صددرصد غیرقابل عبور دانست. یادتان باشد که برای صعود نباید حتما اول شد و دوم شدن نیز کافی است و حتی اگر فرض کنیم که حریف ژاپن نمی‌شویم، دوم شدن از طریق کنار زدن عربستانی که علی‌رغم برخی جوانگرایی‌های نیمه موفقش در شش هفت سال اخیر نزول شدیدی داشته و اماراتی که به رغم تمامی درخشش‌اش در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ در همان مسابقات به ما باخت، غیرممکن نخواهد بود. دو بازی با سوریه در تهران می‌تواند شش امتیاز را به ما ببخشد و قطر هم لااقل در تهران قابل تسلیم است.
ارسال نظر