لیگی که گلزنی در آن کیمیاست

روزنامه ایران ورزشی: در فاصله یک هفته تا پایان فصل ۱۳۹۵- ۱۳۹۴ لیگ برتر فوتبال کشور حتی تهاجمی‌ترین تیم ‌فصل نیز که پرسپولیس بوده، به حد متوسط دو گل زده در هر بازی نزدیک هم نشده، چه برسد به نیل به آن.

سرخ‌های تهرانی در ۲۹ بازی خود ۴۸ بار گلزنی کرده‌اند که آنها را به دشواری از معدل ۵/۱ گل در هر بازی عبور می‌دهد و در میان سایر تیم‌های گلزن لیگ نیز کار استقلال تهران با ۴۲ گل زده و تراکتورسازی با ۳۸ گل زده بیش از آنکه اسباب سرور و غرور شود، موجب ناامیدی می‌گردد و خبر از عدم کارآیی سیستم‌های تهاجمی آنها می‌دهد و از آنجا که هر دوی این تیم‌ها سال‌ها به عنوان رقبایی تهاجمی و رو به جلو و مجری بازی‌هایی سریع و در بردارنده گلزنانی چیره‌دست شناخته می‌شدند، آمار فعلی‌شان فقط باعث سرخوردگی می‌شود.

آماری که تصریح می‌دارند تراکتورسازی به معدل ۴/۱ گل در هر مسابقه نیز نرسیده است و استقلال هم که به دشواری به این میانگین رسیده، با خوردن ۲۷ گل بنیادهای خود را به خطر انداخته و به واقع نه خط حمله‌ای را دارد که در زمان محتاط نبودن و شهامت امیر قلعه‌نویی، در هر فصل ۶۰ یا ۶۵ گل و حتی بیشتر از آن می‌زد و نه خط دفاعی پرتوانی را که یک سال بر اساس توان منتظری و صادقی و عمران‌زاده و البته بر پایه دروازه‌بانی رحمتی فقط ۱۸ بار فرو ریخت و در نهایت بر بام قهرمانی ایستاد.

تاکتیک اجباری پیشاهنگ‌ لیگ

شاید از استقلال خوزستان پیشاهنگ لیگ نباید توقعی داشت زیرا آنقدر به تدابیر محتاطانه برای تبدیل شدن به یک مدعی قهرمانی در عین نداشتن مهره‌های فنی پرشمار نیاز داشت که باید ۳۱ گل زده‌اش را برخلاف آنچه واقعا هست، نه یک «فاجعه» بلکه محصول تاکتیک‌های موفق این تیم دانست.

تاکتیک‌هایی که خط دفاع این تیم را فقط با ۱۴ گل خورده به پدیده‌ای خاص در دل پدیده‌های پرشمار این تیم تبدیل کرده اما عذر سایر تیم‌های لیگ در زمینه کم گل زدن و داشتن خطوط حمله‌ای که در اکثر موارد حتی به معدل ۲/۱ گل زده در هر بازی نیز نرسیده‌اند، پذیرفته نیست و باید آنها را نکوهش کرد.

نقصان آشکار

درست است که پس از کسب قهرمانی و تقسیم موفقیت‌ها کمتر کسی به فاکتورهای فوق توجه می‌کند اما این یک نقصان آشکار است که تعداد تیم‌های تهاجمی لیگ ما و آمار گل‌های زده هر سال کمتر و قحطی مرتبط با آن بیشتر می‌شود و در حالی که مثلا استقلال حدود ۱۰ سال پیش با خط حمله‌ای ۶۶ گله قهرمان لیگ می‌شد امسال با خط حمله‌ای ۳۱ گله هم می‌توان قهرمان شد و حتی اگر پرسپولیس قهرمان شود شاید چندان بیشتر از ۵۰ گل نزده باشد و اگر همه اینها به ما نمی‌گوید که لیگی بیش از حد منفی و تدافعی داریم پس چه چیزی را می‌گوید؟

دست‌های خالی

صرفنظر از ذوب‌آهن که حتی ۳۸ گل زده‌اش هم اسباب مباهات نیست صبا و سایپا با ۲۹ و ۲۸ گل زده از هر جهت رفوزه شده‌اند و اگر گسترش فولاد را در سایه ۳۵ گل زده‌اش مثل ذوب‌آهن از تجدیدی‌ها بدانیم، سپاهان و پدیده هم با ۲۹ و ۲۸ گل زده مثل صبا و سایپا صد در صد رفوزه‌اند و اغلب‌شان حتی خط دفاعی توانمندی هم نداشته‌اند و به همین سبب است که جایی در بالاهای جدول هم ندارند و نفت تهران دیگر تیم رفوزه در عرصه گلزنی است و در شرایطی در جای پنجم جدول نشسته که معدل گلزنی‌اش تقریبا یک گل در هر مسابقه است (۳۰ گل در ۲۹ بازی)، ما به واقع لیگی را در آستانه پایان می‌یابیم که در زمینه گلزنی یعنی مهمترین و جذاب‌ترین قسمت فوتبال دست‌هایی خالی دارد و تیم‌های سراسر گلزن و به شدت تهاجمی در آن کیمیا هستند. قهرمانی احتمالی استقلال خوزستان که البته یک تیم بسیار بسیار شایسته و نماد بزرگ لیاقت شهرستانی‌ها است می‌تواند این اصل منفی را تشدید کند و تبلیغ‌کننده این فرضیه و تاکتیک باشد که دفاع‌تان را تقویت و راه‌های حرکت رقبا را مسدود کنید و بدون تدابیر خیره‌کننده تهاجمی و در اکثر موارد با یک گل زده مسابقات خود را ببرید و کار را تمام و عناوین ارشد را تصاحب کنید.