در حسرت خداحافظی دوستانه!

روزنامه شهروند: سال‌های‌ سال است در فوتبال ایران بازیکنان باتجربه تیم‌ها وقتی به سال‌های آخر فوتبالشان می‌رسند، با بدترین شکل ممکن از تیم مورد علاقه‌شان کنار گذاشته می‌شوند و هیچ‌کس هم علاقه‌ای به بهبود این شرایط ندارد. این اتفاق وقتی روی بد فوتبال را به ما نشان می‌دهد که بازیکنان مورد نظر وقتی متوجه می‌شوند باشگاه محبوب آنها را نمی‌خواهد دم از دست‌های پشت‌پرده می‌‌زنند و مسائلی را وسط می‌کشند که صورت خوشی ندارد.


مازادها به دنبال افشاگری

ماجرا از این قرار است که امسال باشگاه‌های بزرگ فوتبال ایران مثل استقلال، پرسپولیس و سپاهان دست به کاری شجاعانه زدند و برخی از بازیکنان بزرگ و قدیمی را در لیست مازاد قرار دادند. اقدامی که سروصدای زیادی به پا کرده و برخی از این بازیکنان را آن‌قدر عصبانی کرد تا حرف از پارتی‌بازی و اتفاقات پشت پرده بزنند. نمی‌توان به باشگاه‌ها از این نظر که می‌خواهند بازیکنان جوان را جایگزین قدیمی‌ها کنند، انتقادی وارد کرد اما بهتر است جدایی چنین بازیکنان قدیمی که بین هواداران هم از مقبولیت برخوردار هستند، بهتر و دوستانه‌تر رخ بدهد تا دوطرف در کمال صلح از هم جدا شوند، نه با خاطره‌ای بد و تلخ. در سال‌های گذشته بازیکنانی مثل علی دایی، مهدی مهدوی‌کیا، علی کریمی، فرهاد مجیدی، محمود فکری، محمد نوازی و خیلی‌های دیگر خداحافظی‌های خوبی با تیم‌های محبوبشان نداشتند یا کنار گذاشته شدند یا مجبور به کناره‌گیری شدند. داستانی که همچنان در فوتبال ایران ادامه دارد تا ثابت شود اهالی فوتبال همیشه «بد بدرقه» هستند.

همه قدیمی‌ها پر!

امسال نیز این رویه ادامه پیدا کرده است. علیرضا منصوریان وقتی دید هر روز رسانه‌ها کار سخت گمانه‌زنی درباره لیست مازاد استقلال را انجام می‌دهند، خودش و دستیارانش دست به کار شدند و لیست مازاد استقلال را اعلام کردند. لیستی که سروصدای زیادی به پا کرد و منصوریان مدعی شد این لیست نتیجه بررسی‌های طولانی‌مدت خودش و دستیارانش از فصل گذشته بوده است. وقتی لیست منتشر شد، خیلی‌ها انگشت به دهان ماندند که سرمربی جوان استقلال چطور دوستان صمیمی خود را در این لیست قرار داده است. شاخص‌ترین چهره‌های لیست مازاده منصوریان برهانی، طالب‌لو و عمران‌زاده بودند که دونفر اول رابطه خیلی خوبی با کاپیتان سابقشان دارند و معلوم بود که منصوریان برای قراردادن این نفرات در لیست مازاد رفاقت را لحاظ نکرده است. تمام نفرات لیست مازاد استقلال در فصل گذشته جزو ضعیف‌ترین بازیکنان این تیم بودند اما قطعا کسانی مثل طالب‌لو، برهانی و حتی عمران‌زاده لیاقت برگزاری یک مراسم ساده برای خداحافظی از باشگاه محبوبشان را دارند.

طالب‌لو و برهانی به قدری از اینکار منصوریان شوکه هستند که هنوز نتوانسته‌اند واکنشی نشان دهند. در پرسپولیس هم وقتی برانکو به راحتی اعلام کرد محسن بنگر و علیرضا نورمحمدی کاپیتان‌های فصل گذشته‌اش را نمی‌خواهد، خیلی‌ها شوکه شدند. هر دوی این بازیکنان فصل خوبی را در پرسپولیس‌ سال گذشته سپری نکردند و به همراه سوشا مکانی روی اکثر گل‌های خورده پرسپولیس مقصر بودند و به همین دلیل برانکو بدون تعارف در خروجی باشگاه را به آنها نشان داد. اتفاقی که هضم آن برای بنگر خیلی سخت بود و او در اینستاگرامش به بی‌تعصبی بازیکنان جدید پرسپولیس طعنه زد. ویسی هم در سپاهان با قراردادن نام بازیکنانی مثل عقیلی، احمدی، گردان، پاپی و حمودی نشان داد با بازیکنان پا به سن گذاشته که عملکرد فنی خوبی هم نداشتند، تعارف ندارد و می‌خواهد تیمش را جوان کند. قطعا بازیکنانی مثل عقیلی و پاپی با سابقه حضوری ١٠ساله در سپاهان شایسته مراسمی ساده برای خداحافظی هستند.

کعبی: شأن قدیمی‌ها حفظ نمی‌شود

حسین کعبی هم از آن دسته بازیکنانی است که بارها از بی‌مهری‌هایی که در فوتبال به او شده، ابراز ناراحتی کرده است. او درباره کنارگذاشتن بازیکنان قدیمی از تیم‌ها به «شهروند» می‌گوید: «خیلی خوب است که باشگاه‌های ما به دنبال جوانگرایی هستند اما جوانگرایی‌های تیم‌های ایرانی شکست می‌خورند. وقتی نمی‌توانیم بازیکنان جوانمان را به اروپا ترانسفر کنیم، پس جوانگرایی چه اهمیتی دارد؟ جوانگرایی نباید به قیمت از بین بردنشان و ارزش قدیمی‌ها شود اما متاسفانه باشگاه‌های ما به بهانه جوانگرایی بدترین برخورد را با قدیمی‌ها می‌کنند و دل آنها را می‌شکنند. هر تیمی چند بازیکن باتجربه هم نیاز دارد که اتفاقات درون زمین را هدایت کنند و فقط با بازیکنان جوان نمی‌توان نتیجه گرفت.»

چراغپور: فوتبالیست‌ها جنبه بازنشستگی ندارند

جلال چراغپور، کارشناس فوتبال رفتن قدیمی‌ها و آمدن جوان‌ها را امری عادی در فوتبال می‌داند و به «شهروند» می‌گوید: «در چرخه طبیعت هم همین داستان وجود دارد. در تمام شغل‌ها هم پیشکسوت‌ها بازنشسته می‌شوند و جوان‌ها می‌آیند. مگر غیر از این هم ممکن است؟ در فوتبال هم این اتفاق کاملا طبیعی است و جایی برای ناراحتی وجود ندارد. تیم‌ها درحال پوست‌اندازی هستند و مربیان می‌خواهند جوان‌ها را جایگزین قدیمی‌ها کنند. اگر فوتبالیست‌ها چنین تفکری داشته باشند، از کنار گذاشته‌شدن ناراحت نمی‌شوند. بازنشستگی حس بدی به آدم می‌دهد. فوتبالیست‌های ایرانی هم جنبه بازنشستگی ندارند و گذشتن از قراردادهای میلیاردی برایشان سخت است اما باید به باشگاه‌ها برای پوست‌اندازی حق بدهند.»

این چرخه ادامه خواهد داشت

در فوتبال دنیا همچنین جایگزینی‌هایی کاملا مرسوم است. هر بازیکن پا به سن گذاشته‌ای بعد از مدتی باید جای خود را به جوان‌ها بدهد. همین‌طور که پا به سن گذاشته‌های امروزی، یک روز هم خودشان جوان بودند و جانشین دیگری شده بودند. چه بهتر که خداحافظی‌ها دوستانه باشد، نه با تهدید و به زور تا فضای فوتبال بیشتر از اینی که هست، تلخ و دوست‌نداشتنی نشود.