استیلی: پشیمانم جای دایی به پرسپولیس رفتم

ورزش سه: حمید استیلی که سابقه حضور روی نیمکت پرسپولیس را در کارنامه دارد، در آن زمان به شکلی عجیب روی نیمکت سرخپوشان نشست و همین مساله باعث شد تا از همان هفته اول هواداران این تیم روبروی او قرار گیرند. مساله ای که در نهایت ناکامی بزرگی برای او به همراه داشت و بدترین نتیجه را برای پرسپولیس رقم زد. او در این گفتگو بار دیگر با صراحت اعلام می کند اگر زمان به عقب بازگردد هرگز این پیشنهاد را قبول نمی کرد و در ادامه درباره شرایط کنونی استقلال با علیرضا منصوریان و تیم ملی و ... صحبت کرد که در ادامه می‌خوانید.

بعداز ملوان پیشنهادات زیادی داشتم ولی نرفتم، شرایط مهیا نبود. می‌خواستم استراحت کنم چون واقعا سال گذشته به من و خانواده‌ام خیلی سخت گذشت فعلا کمی استراحت می کنیم تا ببینیم خدا چه می‌خواهد. شرایط خیلی سختی بود و سر تمرین اتفاقاتی پیش آمد که من جدا شدم نه به خاطر خودم و بلکه به خاطر اینکه تیم آرامش داشته باشد. حتی من قرارداد ۸۰۰ میلیون تومانی داشتم که بخشیدم. حتی از خودم هم برای این تیم هزینه کرده بودم. ملوان پتانسیل خوبی داشت و داوری به ضرر ما سوت زد نه اینکه قصد اذیت کردن داشته باشند فقط اشتباهات داوری زیاد بود و این تیم از لحاظ داوری ضربه بسیاری خورد. ملوان اولین تیمی بود که از داوری ضربه خورد و دومین تیم هم پرسپولیس بود. در کنار این اتفاقات مشکلات مالی این تیم هم زیاد بود و یک سری از بازیکنان این تیم به خاطر مشکلات مالی به وجود آمده از این تیم جدا شدند و بعد نتوانستیم بازیکن جایگزین را برای تیم جذب کنیم. مشکلات زیادی در این تیم بود و نشد که در لیگ بماند انشاالله امسال با حضور آقای مایلی کهن تیم ملوان بتواند به لیگ برتر برگردد.

در آن هنگام شرایط سخت بود آقای دنیامالی تنها فردی بود که از لحاظ مالی این تیم را ساپورت می کرد. جز او هیچ‌کسی به تیم کمک نمی کرد در شرایطی که در انزلی شرکت‌های کشتیرانی وجود داشت ولی خوب کسی به این تیم کمک نمی کرد و اتحادی که باید وجود داشته باشد در این شهر نبود. وقتی تیم به لیگ دسته یک سقوط کرد همه به فکر کمک به این تیم افتادند تا بتوانند تیم را در لیگ نگه دارند و اگر در آن زمان به تیم کمک می شد با یک میلیارد هم می‌شد بازیکنان تیم را حفظ کرد و هم اینکه دو- سه بازیکن خوب برای تیم جذب کنیم ولی خوب فکر هیچ کس هم نمی رسید که ملوان سقوط کند.

شرایط فعلی فوتبال ما خوب نیست. شاید دو سه تیم هستند که از طریق صدا و سیما واس ام اس شرایط خوبی درست کردند و شاید سالیان قبل تیم‌هایی مثل ذوب آهن و سپاهان و تیم‌های صنعتی مثل فولاد شرایط مادی خوبی داشتند و الان بودجه این تیم‌ها کم شده است. پرسپولیس و استقلال از طریق اس ام اس‌هایی که می‌زنند دغدغه مالی به آن صورت ندارند و تیم‌هایی که هوادار نداشته باشند با مشکل مواجه می شوند و این شرایط که فوتبال ایران دارد پیش می رود اصلا خوب نیست. شرایط مثبت فعلی مقطعی و مطمئنا در این زمینه یک جا فوتبال به مشکل می‌خورد. به نظرم خیلی مهم است که ما مدیران خوبی داشته باشیم. قطعا اگه مدیران خوبی داشته باشیم پرورش بازیکن‌ها هم راحت تر صورت می‌گیرد. برای فوتبال و یکسری ورزش‌های دیگر بهتر است برنامه دراز مدت داشته باشیم تا بتوانیم به موفقیت برسیم. والیبال تنها رشته تیمی که نسبتا موفق تر از دیگر رشته‌ها عمل کرده است و این هم به دلیل اینکه برنامه ریزی دراز مدت داشتند و بعضی موقع‌ها شاید تنها آرزوی‌مان این بود که درآسیا از چین و ژاپن ببریم ما جلوی ایتالیا، برزیل و آرژانتین موفق بودیم دلیلش هم این است که برنامه ریزی‌های خوبی داشتند. چون ایرانی‌ها استعدادهای خوبی دارند اگر ما برنامه‌ریزی خوبی داشته باشیم مثل شمشیر بازی که یکی مثل عابدینی می‌آید و می‌بینید که اگه یک مقدار ناداوری نبود یک مدال می‌آوردیم یا وزنه برداری یا کشتی احتیاج به این دارند که برنامه ریزی شود. کشتی فرنگی و آزاد برنامه ریزی شده عمل کردند و به حریفان خود نزدیک شدند . اگر برنامه ریزی خوبی داشته باشیم قطعا می‌توانیم المپیک بعدی مدال‌های بیشتری بدست بیاوریم و به فکر این نباشیم که فقط در دوو میدانی به خط پایان برسیم. بین انسان‌ها فرقی وجود ندارد فقط بعضی‌ها استعداد بهتری دارند ولی از همه مهمتر برنامه ریزی و مدیریت است تا بتوانیم به قهرمانی برسیم ما این کار را در راه آهن انجام دادیم و ظرف مدت کوتاهی هفت ،هشت بازیکن تحویل تیم ملی المپیک دادیم...

قوانین ما قوانین خوبی برای خصوصی سازی نیست. ابتدا باید قوانین درست شود و شرایطی بگذاریم تا افراد بیایند این کار را انجام دهند. قبلا شاید درصدی از آدمهایی که کارخانه دار بودند و کارخانه تولیدی داشتند با توجه به قوانین درصدی را برای ورزش هزینه می کردند اما همین قانون را هم برداشتند. اگر بخواهیم کشور سالمی داشته باشیم تا جوانان ما به سمت ورزش بروند و شاداب باشند مجلس ما باید قانونی وضع کند تا سرمایه دار بتواند در کار ورزش سرمایه‌داری کند. اگر مردم ورزش کنند خیلی از معضلات کشور هم حل می‌شود. اما فقط نگاه مردم و مجلس به ۱۰ تا فوتبالیست است که قرارداد میلیاردی دارند. ما کشور ۸۰ میلیونی هستیم اما به خاطر این تعداد از فوتبالیست‌ها قوانینی وضع می کنند که ورزش ما سودی نمی کند.

قطعا استعدادهای زیادی در کشور هست و باید بتوانیم استعداد فوتبالی کشف کنیم . اروپایی‌ها از اجرای طرح آکادمی استقبال می‌کنند اما متاسفانه دولت‌مردان ما یک مقدار تفکرات‌شان بسته است به قول معروف به نوک بینی نگاه می کنند و خیلی دور را نمی بینند. فکر نمی کنند که همه بچه‌های ایران بچه‌های خودشان هستند و باید به فکر بچه‌های ایران باشیم.

تمام دیدارهای ورزشکاران ایرانی را در المپیک دیدم. کشتی یزدانی که ۶ -۰ عقب بود شرایط خیلی حساس بود. ساعت ۲ شب بود و خودم کاملا احساسی شده بودم. بهداد سلیمی که خیلی خوب بود و داوران ایران هم گفتند حقش پایمال شد. با توجه به عملی که روی پایش انجام شد فوق العاده ظاهر شد. آقای بنا چندین سال زحمت کشیده است. سوریان چندین طلا گرفته قابل احترام است و اقای بنا تاکنون ورزشکاران خوبی تحویل داده و نباید با برد و باخت تصمیم بگیریم و واکنش نشان دهیم.

قطعا اگر زمان به منصوریان داده شود می‌تواند موفق بشود. هواداران مهم هستند که این روزها پشت تیم باشند. در کشور ما نتیجه مهم هست و منصوریان در نفت خوب کار کرده بود. استقلال شرایط این که جزو مدعیان شود را دارد. من بازی صنعت نفت را دیدم و عملکرد خوبی داشتند اما با گلی که خورد به حاشیه رفت و نتوانست برنده بیرون بیاید. اینجا اما مهلت نمی دهند، به من مهلت ندادند. البته من چوب اختلاف بین وزارت ورزش و آقای کاشانی را خوردم و نگذاشتند بازیکن بگیریم. ما نتوانستیم بازیکن بگیریم و البته امیدوارم برای علی این اتفاق پیش نیاید و خودش هم باید یک مقدار تمرکز روی مربیگری‌اش را بیشتر کند تا بتواند استقلال را از حاشیه دور کند.

نمی خواهم مقایسه کنیم علی مربی جوانی است و ان‌شاالله که در این کار موفق شود. فقط زمان می خواهد تا بتواند خودش را ثابت کند، دربی هم نزدیک است و او می تواند در این بازی تاثیرگذار باشد. بازی بعدی پرسپولیس با تراکتور در تبریز بازی می‌کند و استقلال در تهران با ماشین سازی بازی دارد و باید دید در این دیدار او چطور بازی را اداره می کند.

مگر می‌شود آدم اشتباه نکند. آمدنم به پرسپولیس در آن مقطع اشتباه محض بود. به خاطر دوستی با آقای کاشانی قبول کردم و وقتی که به عنوان مربی به این تیم آمدم زمان مناسبی نبود. من برای پرسپولیس همیشه با دل و جان بازی می‌کردم و آمدنم در آن مقطع زمانی سیاسی شد...