ورود تماشاگرنما ممنوع

ایران ورزشی: نه توپی که مهدی طارمی در نیمه نخست از چند قدمی دروازه به اوت زد، نه تعلل کاوه رضایی در نیمه دوم در برابر توپی که بیرانوند به او هدیه داد، نه فرصتی که علیپور در مصاف تک به تک با رحمتی به طاق آسمان کوبید و نه گلی که پریموف در ثانیه‌های تلف شده در منطقه آفساید به ثمر رساند. از شهرآورد و هیاهوهای آن تنها یک صحنه عجیب و تلخ به یادگار مانده. لحظه‌ای که امید عالیشاه در میانه‌های نیمه دوم برای زدن ضربه کرنر به کنار زمین رفت و با بطری‌های ریز و درشت از او استقبال شد. هافبک چپ پرسپولیس زیر باران بطری‌ها تاب نیاورد و این ماموریت دشوار را به محسن مسلمان سپرد در حالی‌که آوار بطری‌ها کماکان ادامه داشت. یک پدیده کلیشه‌ای که سال هاست در شهرآورد‌ها و بازی‌های حساس تکرار می‌شود و البته نقطه پایانی ندارد. اتفاقی که شاید در سال‌های گذشته اجتناب ناپذیر بود اما این روزها نمی‌توان برای آن توجیهات نخ نما شده و کلیشه‌ای قدیمی تراشید.

در ورزشگاهی که تعداد زیادی نیروی امنیتی در آن حضور دارد و انواع و اقسام دوربین‌های ریز و درشت مدار بسته لحظه به لحظه تماشاگران را رصد می‌کنند، یافتن تماشاگر خاطی راحت‌تر از حد تصور است. دقیقا مثل اینکه در ورزشگاه آزادی بخواهی صندلی‌های رنگی را از صندلی‌های سفید تشخیص بدهی! بنابراین پیدا کردن تماشاگران خاطی و بازداشت آنها ماموریتی ساده به شمار می‌آید اما این ماموریت کمتر در دستور کار قرار می‌گیرد و زمانی اجرایی می‌شود که یک حادثه جبران نشدنی یا یک تراژدی همانند داستان سرباز احمدی رخ دهد.

برای تادیب خاطیان راه‌های مختلفی وجود دارد اما می‌توان با الگوبرداری از نمونه‌های امتحان پس داده اروپایی کمترین هزینه و بیشترین بازدهی را انتظار داشت. در آن سوی مرزها هولیگان‌های افسارگسیخته به محض رفتارهای هنجارشکنانه از سوی پلیس بازداشت و به بیرون از ورزشگاه هدایت می‌شوند و بسته به رفتار و خشونتی که مرتکب شده اند، به جای حضور در زندان، توسط قاضی مدتی از حضور در ورزشگاه محروم می‌شوند. یک تصمیم به شدت کاربردی و بازدارنده که فرد خاطی را نقره داغ می‌کند تا در بازگشت دوباره به ورزشگاه دست از پا خطا نکند چرا که طعم تلخ دوری از هیجان فوتبال زنده را چشیده.

این الگوی رفتاری را می‌توان در ایران و برای تماشاگرنماها هم پیاده کرد و آنها را بسته به میزان جرمی که مرتکب می‌شوند، برای یک مدت زمان مشخص از حضور در ورزشگاه محروم نمود و در طول مدت تنبیه، به هنگام برگزاری بازی‌های فوتبال آنها را وادار کرد تا در یک محیط بسته کنترل شده همانند کلانتری محل فوتبال را دنبال کنند. یک روش موفق و کاربردی که با آن می‌توان هیجانات منفی و رفتارهای هنجارشکنانه در ورزشگاه‌ها را تا حد بسیاری کنترل کرد. می‌گویید نه، امتحانش کنید تا نتیجه آن را ببینید.