منصوریان در دفترچه یادداشت هایش چه نوشته؟

کاپ: استقلال بعد از شروعی نامطلوب و ۴ بازی نگران کننده، از تعطیلات یک ماهه لیگ نهایت استفاده را برد و مسیر حرکت خود را تصحیح کرد.

اگرچه شروع دوباره ی بازیها با تساوی ۱ - ۱ استقلال در خانه مقابل ماشین سازی همراه شد، اما کادر فنی استقلال یک هفته پس از آن و در بازی دربی نشان داد که بی گدار به آب نزده است. مساوی بدون گل دربی مثل تساوی های قبلی فقط یک امتیاز داشت، اما آن مسابقه را باید نقطه عطفی در کار منصوریان و استقلال دانست.

هیجان بازگشت به خانه

منصوریان سال گذشته در تیم نفت نبوغ مربیگری خود را هم بروز داد و اوج کارش بازی برگشتِ «پرسپولیس - نفت» بود که توانست این تیم را شکست دهد.

اما کارنامه ی کادر فنی استقلال طی هفته های نخست لیگ با عملکردی که سال گذشته در نفت از خود نشان داده بود، بسیار تفاوت داشت. باید اذعان کرد منصوریان و دستیارانش که همگی روزی پیراهن استقلال را به تن می کردند، در هفته های ابتدایی تمرکز لازم را نداشتند.

این امر تا حدی هم طبیعی بود؛ آخرین بار که منصوریان، محمد خرمگاه و علی چینی در تیم بزرگسالان استقلال بودند، پیراهن تیم را به تن می کردند و عجیب نیست که با همان حال و هوا به تیم بازگردند. نشانه ی آن هم پیراهن های بزرگ شماره ۱۰ منصوریان است که هنوز هر هفته روی سکوها به چشم میخورد و را در قامت ستاره ی دورن زمین ( و نه در کسوت یک مربی با درایت) می ستاید.

این احساس بازگشت به خانه، برای منصوریان و دستیارانش آفت هایی هم داشت و به آنان اجازه نداد بطور کامل روی جایگاه و پرستیژ جدیدشان (یعنی مربیان تیم) تمرکز کنند. به عبارت ساده تر هیجانات دوران بازیگری در استقلال، منصوریان و دستیارانش را از تمرکز روی وظایف مربیگری باز داشت. در نتیجه استقلال چهار هفته ابتدایی لیگ را با نتایجی نامطلوب یا اگر بخواهم با صراحت بگویم، مایوس کننده پشت سر گذاشت. در چنین شرایطی، تعطیلی ناخواسته ی لیگ بهترین فرصت را به استقلال داد که در راهی که در پیش گرفته، تجدید نظر کند. هیجانات دوران بازیگری درمربیان استقلال فروکش کرد و به آنها زمان داد که بهتر روی مسوولیت شان تمرکز کنند.

دفترچه های یادداشت منصوریان

منصوریان آن قدر باهوش هست که نگاهی به پشت سرش بیندازد و اشکالات تیمش را تصحیح کند. او از سالهایی که در بوندس لیگا حضور داشت، آموخته که هرنکته ای به ذهنش رسید، بلافاصله در دفترچه ای یادداشت کند. او حالا دستِ کم ۱۰ جلد دفترچه یادداشت پر دارد که وقفه های لیگ فرصت مناسبی برای مرور دوباره ی آنهاست.

اما استقلال در شروع دوباره لیگ یعنی هفته پنجم باز هم مقابل ماشین سازی موفق نبود و چنانکه در ابتدای مطلب اشاره کردم نتیجه بازی ۱ - ۱ شد. دلیل آن هم این است که نتایج یک تیم بر اساس مجموعه ای از متغییرها شکل می گیرد و توانمندی و تمرکز کادر فنی بخشی از فاکتورهای موثر در نتیجه گیری تیم است.

ویژگی منحصر به فرد

منصوریان در دوران بازیگری اش یک تکنیک منحصر به فرد داشت؛ به دنبال توپ هایی که همه گمان می کردند به اوت می رود، می دوید و بعد با یک تکل بلند آنها را جمع می کرد و جریان بازی را به نفع تیم خودش برمی گرداند.

او بارها با همین حرکت حریفان استقلال و تیم ملی را غافلگیر کرد و زمینه ساز گلهایی شد که روی همین توپ های ظاهرا از دست رفته شکل گرفته بود. درست در شرایطی که همه گمان می کردند استقلال منصوریان از دست رفته و برابر رقیب سنتی بازنده خواهد بود، او مقابل پرسپولیس با یک استراتژی و تدبیر مناسب، استقلال را به لیگ بازگرداند.

در اینجا میخواهم یک بار دیگر به نقطه عطف بودن بازی مقابل پرسپولیس تاکید کنم چرا که استقلال از آن بازی متحول شد و بعد از پرسپولیس ذوب آهن را با یحیی گل محمدی -که به اعتقاد بسیاری، یکی از مربیان امروزی فوتبال ماست - به زانو در آورد.

استقلال در جام حذفی هم بی استرس بازی کرد و مقابل ملوان نوین برنده شد. حال آنکه اگر بازی دو تیم در چهار هفته ابتدایی لیگ برتر انجام میشد، چه بسا «تراژدی قشقایی» استقلالی ها را هم نگران می ساخت!

تعطیلات مفید

حالا لیگ بار دیگر دچار وقفه شده است. منصوریان در وقفه ی اول، برخی از نقاط ضعف استقلال را برطرف کرد. هماهنگی بیشتر خط دفاعی و میدان دادن به بختیار رحمانی بود از جمله ی آنها بود تا استقلال در بازیهایش نبض میدان را در اختیار بگیرد.

منصوریان و دستیارانش حالا فرصت بیشتری دارند که اشکالات بیشتری را تصحیح کنند و نقاط قوت بیشتری برای تیم شان بسازند.

*محمد حیرانی