خداحافظ بازیکن خاص!

محرم نویدکیا بازیکن خاص فوتبال ایران بود. بازیکنی نه شبیه علی کریمی و مجتبی جباری؛ بلکه بازیکنی شبیه خودش. جنس فوتبال او متفاوت بود گرچه مثل همه نخبه ها یک هدف را دنبال می کرد: ایجاد موقعیت گل و نشانه گرفتن دروازه حریف.

ورزش سه: محرم به همان اندازه که در فوتبال خاص بود اخلاقیات منحصر به فرد خود را داشت. کمتر مصاحبه می کرد و فوتبالش بیشتر از مصاحبه هایش در چشم بود. نیاز به اشاره نیست که پاس هایش ناب و دقیق و در یک کلام میلی متری بود. علاقمند به بازی ترکیبی بود و حامی خوبی برای سانتر فوروارد بود و میل به گلزنی داشت.

محرم اگر به اندازه ای که توان فنی داشت، توان بدنی هم داشت، می توانست در فوتبال ایران هم خود نمایی کند. این بهانه ای شد که در بوخوم روزهای خوبی را در بوندس لیگا تجربه نکند. واقعیت این است که فشار بدنی در فوتبال حرفه ای بالاست و محرم خیلی زود راه خود را از فوتبال آلمان جدا کرد و دوباره به ایران برگشت.

محرم اگر در شروع فوتبال بهتر بدنسازی می کرد و فوتبال حرفه ای این موقعیت را برای وی مهیا می کرد که تغذیه و تمرینات حرفه ای تری داشته باشد، شک نکنید فشار بازی در بوندس لیگا را تجربه می کرد و به همین بهانه حضور بیشتری در تمرینات تیم ملی می داشت.

محرم یک نوید خوب برای فوتبال اصفهان بود. استراتژی بازی سپاهان در سال های اخیر روی توانمندی های فنی محرم چیده شد. بازی ترکیبی سپاهان با حضور فرهاد کاظمی در سپاهان شکل گرفت. آن روزها محرم یک بازیکن جوان بود که در سیستم ۳-۳-۴ فرهاد کاظمی خودنمایی می کرد و موفقیت های سپاهان به جایی رسید که در فوتبال ایران قطب شد و در آسیا هم به روی سکو رفت.

محرم رفت اما ایده های او می تواند در سپاهان کارگزار باشد. اگر وی تجریبات موفقیت خود را به نخبه های سپاهان انتقال دهد، می تواند این تیم و جوانانش را به روزهای خوب راهنمایی کند. هرچند حضور محرم در یکی دو سال اخیر با حواشی همراه بوده، اما مهره گرانقدری چون محرم را باید بیشتر قدر دانست.

او یک بازیکن خاص بود که می تواند در ادامه به یک مدیر خاص تبدیل شود یا یک مربی خاص و یا ...