مورد عجیب مسعود شجاعی در تیم ملی

ورزش‌سه: مسعود شجاعی و آندرانیک تیموریان در صورت رسیدن به جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه به اولین بازیکنی تبدیل خواهد شد که با پیراهن تیم ملی به سه جام جهانی می رسند.

تیم ملی ایران تاکنون چهار بار در جام های جهانی حاضر بوده است؛ جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین، ۱۹۹۸فرانسه، ۲۰۰۶ آلمان و ۲۰۱۴ برزیل. مسعود شجاعی و آندرانیک تیموریان دو بازیکنی هستند که در صورت حضور در لیست نهایی تیم ملی می توانند سومین حضور خود در جام جهانی را تجربه کنند. البته آندرانیک تیموریان در جام جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۴ جزو مردان اصلی تیم ملی محسوب می شد، ولی مسعود شجاعی در جام جهانی ۲۰۰۶ در دیدار سوم و در برابر آنگولا به دلیل مصدومیت محمد نصرتی و از دقیقه ۱۳ آن دیدار فرصت بازی کردن پیدا کرد؛ اما در جام جهانی برزیل می توان از او به عنوان یکی از امیدهای اصلی کی‌روش برای راهیابی تیم به جام جهانی و مرحله نهایی نام برد. در آخرین فهرست تیم ملی برای دیدار مقابل سوریه آندرانیک تیموریان جایی در لیست کی‌روش پیدا نکرد، ولی مسعود شجاعی هم‌چنان به روند حضور خود در لیست تیم ملی ادامه می دهد.

علاوه بر این مسعود شجاعی یک آمار جالب توجه را از خود بر جای گذاشته و آن هم حضور مداوم در تیم ملی با وجود تعویض چندین مربی با وجود داشتن ویژگی های متفاوت، طی سال های اخیر بوده است. بازیکن جنوبی تیم ملی در نوامبر ۲۰۰۴ و در دیدار مقابل لائوس در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان برای اولین بار پیراهن تیم ملی را در زمان سرمربیگری برانکو ایوانکوویچ بر تن کرد و از آن زمان تاکنون همیشه و حتی با تعویض های زیادی که در مربیان تیم ملی صورت گرفته، همراه تیم ملی بوده است؛ از همراهی با تیم ملی در جام جهانی ۲۰۰۶ با برانکو گرفته تا اکنون که علیرغم خط خوردن بسیاری از چهره های شاخص تیم ملی همچنان یکی از بازیکنان مورد اعتماد کی روش است. او در این مدت و در سال ۲۰۰۷ همراه با امیر قلعه نویی به جام ملت های آسیا رفت. در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ یکی از بازیکنان مورد اعتماد علی دایی بود. پس از کنار رفتن علی دایی در سه بازی آخر مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ و همچنین جام ملت های ۲۰۱۱ آسیا در لیست قطبی قرار داشت و از زمان روی کار آمدن کارلوس کی روش و علاقه ای که این مربی به لژیونرها نشان داد، جایگاهی کلیدی در ترکیب تیم ملی پیدا کرد.

شجاعی از فوتبال امارات و با مبلغ قابل توجهی به تیم اوساسونا رفت؛ اما مصدومیت فرصت ستاره شدن در اسپانیا را از او گرفت تا مجبور به ترک این تیم شود؛ ولی او برخلاف دیگر لژیونرهای ایرانی مثل مهدوی کیا، هاشمیان، نکونام و ... که بعد از دوران طلایی خود تصمیم به بازگشت گرفتند، علیرغم خبرهای زیادی که در مورد بازگشت او به لیگ ایران به گوش می رسید، ترجیح داد تا در فوتبال اروپا (هرچند تیم های سطح پایین‌تر) به دوران بازیکنی خود ادامه دهد؛ تصمیمی که تا اینجا و با توجه به علاقه ای که کی‌روش به بازی کردن بازیکنان تیم ملی در لیگ های اروپایی نشان داده، می تواند یکی از دلایل باقی ماندن او در فهرست تیم ملی باشد.