حبابی که مدیران باشگاه‌ها را به اشتباه انداخت

خبرگزاری ایسنا: سودجویی مفرط گروهی از اداره کنندگان و بهره برداران سامانه های پیامکی در ورزش و سرعت و انبوه درآمدزایی از این محل، سبب شده در یک چرخه ناقص، حجم کلانی از سود و منابع مالی از جیب انبوهی از هواداران و مردم، روانه جیب معدودی از افراد و اشخاص شود.

سامانه های پیامکی در ورزش، نباید علیه حقوق هوادار و مصرف کننده، عمل کنند.

سودجویی مفرط گروهی از اداره کنندگان و بهره برداران سامانه های پیامکی در ورزش و سرعت و انبوه درآمدزایی از این محل، سبب شده در یک چرخه ناقص، حجم کلانی از سود و منابع مالی از جیب انبوهی از هواداران و مردم، روانه جیب معدودی از افراد و اشخاص شود.

در ورزش همه چیز باید جوانمردانه و عادلانه باشد از مبلغ قراردادها و خرید بلیت و قیمت آن، کیفیت خدمات به ذینفعان و هواداران ورزش و گرفته تا کسب درآمد از ورزش.

قوانین و قواعد بازی در برخی از سامانه های پیامکی در ورزش ایران به گونه ای است که مالکین این سامانه ها و اپراتورها و چند باشگاه و چند ده نفر بازیکن و مربی و... به انبوهی از درآمد با کمترین سرمایه گذاری و هزینه، در سریعترین زمان ممکن، با کمترین میزان شفافیت، دست پیدا کرده و در نقطه مقابل میلیون ها هوادار باشگاهها و رشته های ورزشی که عمدتا از اقشار زحمتکش و کم درآمد جامعه هستند تامین کننده درآمد برای اشخاص معدودی شده اند که بعضا به مسئولیت های اجتماعی و مالی خود از جمله احترام به حقوق مشتری و هوادار و رعایت شفافیت مالی و اطلاعاتی و پرداخت مالیات، عمل نمی کنند و بجای چرخه صحیح اقتصادی، مبتنی بر ظرفیت ها و حقوق هواداری، یک چرخه سودجویانه کسب درآمد از هوادار، ایجاد کرده اند.

حتی توسل به قرعه کشی با جوایز آنچنانی، استفاده از مجریان و تبلیغات تلویزیونی و محیطی گسترده، ترغیب مکرر و رنگارنگ هواداران به ارسال پیامک یا پرداخت شهریه روزانه و ماهانه، بهره گیری انحصاری و تمام عیار از حقوق تصویری بازیکنان و کادرهای فنی، درآمدزایی بی حد و مرز از هاله و قدرت برند باشگاههای بزرگ در قبال هزینه ها و پرداخت های نامتناسب و.... نه تنها نمی تواند این چرخه ناقص و نادرست را از بند تاریخ مصرف و ناکامی برهاند بلکه سبب خواهد شد اعتبار و اندوخته های تاریخی و اجتماعی باشگاه‌های بزرگ که همان ظرفیت های هوادارای است به سرعت ارزش خود را از دست بدهند زیرا هواداران به زودی درخواهند یافت که به واقع از خدمات و احترام شایسته ای متناسب با فرصت ها و درآمدهایی که ایجاد کرده اند برخوردار نشده و به یک بازی برد-باخت، تن داده اند.

هواداران درخواهند یافت که از مشارکت حداکثری آنان و از انبوه پیامک های ارسالی آنان چه درآمدها، کارگشایی ها و تسهیلات فوق العاده ای عاید معدود مالکان و بهره برداران این سامانه ها شده و در عوض از چه خدماتی نسبت به هوادار، دریغ شده است.

رابطه هواداری و نظام اقتصادی باشگاه‌ها نباید در انحصار و مدیریت مطلق سامانه های پیامکی یا چرخه های سودجویانه خارج از نظام مالکیت و مدیریت باشگاه‌ها قرار گیرد. بنیانگذاری سامانه اقتصادی باشگاههای بزرگ ورزشی مبتنی بر انبوه هوادار و جهت دهی به قدرت خرید هواداران و ایجاد ظرفیت از این طریق باید به درآمدزایی پایدار باشگاهها از بنگاههای اقتصادی و حامیان مالی منتهی شود نه صرفا بر کسب درآمد از محل پیامک ها یا شهریه های اختصاصی هواداران.

سامانه پیامکی را نمی توان اسپانسر تلقی کرد و درآمدزایی از محل پیامک ها و شهریه های هواداران را نیز نمی توان فعالیت اقتصادی پایدار و صحیح به شمار آورد.

غفلت از نهادینه سازی حق پخش تلویزیونی و غفلت از تنظیم و پیاده سازی یک چرخه صحیح اقتصادی در باشگاه‌ها را نمی توان با دلخوش کردن به درآمدهای زودگذر و ناپایدار یک سامانه پیامکی، توجیه کرد.

این روش کسب درآمد برای باشگاه‌های ورزشی، عمر کوتاهی خواهد داشت و ادامه آن به همین شیوه، خواهد توانست طی زمان کوتاهی اعتبار اجتماعی و ارزش اقتصادی و قدرت برند چند ده ساله باشگاههای بزرگ ورزشی را به شدت ساقط کند.

عدم رعایت حقوق هوادار و مصرف کننده در صنعت ورزش، بسیار سریعتر و قاطع تر از هر عامل دیگری مشتریان و هواداران را از اطراف باشگاههای بزرگ ورزشی دور خواهد کرد و آسیب غیر قابل جبران به صنعت ورزش ایران وارد خواهد کرد.

صادق رئیسی کیا- مدیرعامل سابق باشگاه راه آهن