مو سپیدان استقلال مدام وتو می‌شوند

خبرگزاری مهر: تیم فوتبال را باید مثل یک ارتش هدایت کرد، منظم و درجه ای. این یک قاعده است، قاعده‌ای که باید در تک تک تیم ها رعایت شود وگرنه سنگ روی سنگ بند نمی‌شود.

روزی در کنار زمین با علی پروین ایستاده بودیم، رضا جباری تازه به پرسپولیس آمده بود، دوان دوان دنبال توپ آمد تا به پروین رسید و گفت: «علی آقا این حمید پاس نمیده» پروین نگاهی کرد و گفت: «حمید کیه؟ » رضا جباری تاکید کرد که حمید استیلی را می گوید؛ پروین با آن چشم های تیله ای و پرغضب نگاهی به رضا جباری کرد و گفت: « بگو حمید خان». همانجا رضا جباری متوجه شد که با بزرگتر خود چگونه باید رفتار کند و البته همینگونه هم بود که پرسپولیس آن دوران به همراه استقلال همیشه جام می گرفتند.

پروین آنطرف بود و منصور پورحیدری اینطرف، پورحیدری هم در استقلال حرف اول و آخر را می زد او وقتی تصمیمی می گرفت رد خور نداشت و تقریبا هر روز بازیکنانش را توجیه می کرد و تذکر می داد و توصیه می کرد، به عنوان مثال پروسه جمع آوری موبایل ها را در اردوها خود منصورخان بود که کلید زد.

در استقلال اما طی ماه های گذشته این نکته رعایت نشده است، در استقلال بزرگتری که حرف اول و آخر را بزند نیست. آنجا در استقلال اعضای هیات مدیره علیه منصوریان حرف می زنند و به راحتی وی را رد می کنند. حسن زمانی یکی از این اعضاست که حتی منصوریان را با امیر قلعه نویی مقایسه می کند و امیر را کوچ بهتری می داند.

افتخاری مدیر عامل استقلال هم از این قاعده مستثنی نیست، او هم وقتی منصوریان پیشنهاد انگلیسی را مطرح کرد به صراحت اعلام کرد که این پیشنهاد تبلیغاتی است!

این دو عبور از سرمربی در واقع فاجعه ای بود در استقلال اما از این بدتر هم رخ داده است. طی هفته اخیر بهتاش فریبا اعلام کرد که بزرگترهای استقلال به رحمتی تذکر داده اند که پیغام و پسغام برای امیر قلعه نویی نفرستد و وارد هیچ مجادله ای نشود.

تذکری که احتمالا بهتاش فریبا، نصرالله عبداللهی و منصوریان با شور و مشورت به آن رسیده بودند و حتی با رسانه ای کردن آن می خواستند رحمتی را کنترل کنند اما باشگاه استقلال با خلق یک بیانیه با لغاتی تند، بیش از اینکه به آن رسانه ها توهین کرده باشد، از روی مربیان و بزرگترهای خودش عبور کرد و غیر مستقیم آنها را کوبید.

هنوز در شوک این ماجرا بودیم که در ماجرای محرومیت رحمتی، عبداللهی به عنوان بزرگتر استقلال صدای مردم شد و کمی تند با کمیته و تصمیم هایش حرف زد و این دقیقا کاری بود که به عنوان بزرگ تر باید انجام می داد و انجام داده بود اما حتی او هم دیروز توسط سایت باشگاه - البته محترمانه - تکذیب شد.

آنجا در استقلال اختلاف بسیار زیاد است و خود سری و از همه بدتر عبور از خط قرمز بزرگترها کاملا باب شده و البته در این مسیر خود بزرگترها هم مقصرند. آنها که نمی توانند حق خودشان را بگیرند، چطور می خواهند حق استقلال را بگیرند؟ وقتی خود باشگاه حرمت این موسپیدان را رعایت نمی کند، چگونه ممکن است که دیگران از جمله رسانه ها، مردم و بازیکنان این حرمت را حفظ کنند و آن موسپیدان بتوانند فرماندهی کنند و همه چیز را تحت کنترل قرار دهند.

استقلال از درون ساختارش اشکال دارد، آنجا انگار هیچکس حرمت دیگری را رعایت نمی کند و خط قرمزی وجود ندارد. با این از هم گسیختگی نمی توان استقلال را دوباره برفراز آسیا دید و یا انتظار بزرگی کردن از آن داشت.