پپ چگونه نقشه‌های پروفسور را به هم ریخت؟

پیروزی؛ مزد صبوری گواردیولا

از همان ابتدای بازی، منچسترسیتی با اولین حمله خود نشان داد که برای نزدیک شدن به دروازه حریف چه برنامه ای دارد. بدون حضور یک مهاجم نوک سنتی در ترکیب این تیم، دی بروین و سیلوا به دنبال این بوند تا روزنه ای میان خط دفاعی و خط میانی آرسنال پیدا کنند.

بعد از دریافت گل در دقایق ابتدایی، مشخص بود که آرسنال قصد دارد تا با ارائه ضدحملاتی سریع، به سمت دروازه سیتی حمله کند و اگر شاگردان گواردیولا قصد داشتند روش اولیه خود را حفظ کنند، حمله ور شدن به سمت آرسنال با ۸ بازیکن می توانست خطرناک باشد.

در لیست بازیکنان دفاعی سیتزن ها، ونسان کمپانی تا مدت نامعلومی به علت مصدومیت غایب خواهد بود و جان استونز نیز از شرایط آرمانی فاصله گرفته است. الکسلاندر کولاروف نیز ذاتا یک مدافع وسط نیست و اگر گواردیولا روند هجومی خود را حفظ می کرد، احتمال دریافت گل های بعدی نیز بیشتر می شد.

تکبه بیش از حد به مسوت اوزیل و الکسیس سانچز

اگرچه هیچ بازیکنی بزرگ تر از باشگاه نیست، اما در آرسنال این روزها، مکمن است این تئوری در مورد سانچز و اوزیل نقض شود. در ماه های اخیر، رابطه اوزیل و سانچز در میدان به حالت "تله پاتی" تبدیل شده است و در بسیاری از موارد، این دو ستاره بدون نگاه کردن به موقعیت یکدیگر و پیدا کردن هم در زمین، از شرایط یکدیگر باخبر هستند و همکاری های اثربخشی را برای آرسنال رقم می زنند.

سران باشگاه قرمزپوش لندنی علاقمند هستند تا برای حفظ این دو ستاره، دستمزد آنها را تا هفته ای ۲۵۰ هزار پوند نیز افزایش دهند که با توجه به نیاز بیش از حد آرسنال به آنها، کاملا قابل درک است. البته اگر چنین اتفاقی رخ دهد، در بین دستمزد بازیکنان آرسنال فاصله زیادی ایجاد می شود زیرا نفر بعدی، تئو والکات با دستمزدی ۱۱۰ هزار پوندی است.

اما به نظر می رسد تنها حضور الکسیس سانچز و مسوت اوزیل در زمین کافی نیست و یک باشگاه برای رسیدن به موفقیت، باید چند بازیکن با این حجم از توانایی را در ترکیب خود ببیند. نمایش دیشب آرسنال نشان داد که اگر این دو بازیکن روی فرم نباشد، شرایط دشواری در انتظار این تیم است و قرار دادن تمام بار هجومی تیم روی دو بازیکن، احتمالا نتایج مثبتی را برای آنها به همراه نخواهد داشت.

تغییر شرایط بازی با تعویض پپ

بعد از اتمام نیمه اول، به نظر می رسید آرسنال از روند بازی بسیار خشنود بودند و شرایط را به نفع خود می دانستند. اما مشخص بود که آرسنال برای حفظ خود از موج حملات سنگین سیتی در نیمه دوم، به مالکیت توپ نیاز فراوانی دارد. اما این اتفاق رخ نداد و موج حملات سنگین نیمه دوم سیتی با مالکیت توپ بالا به سمت دروازه این تیم به وجود آمد.

اما گواردیولا در بین دو نیمه تصمیم دیگری گرفت و با آوردن باکاری سانیا به زمین به جای پابلو زابالتا، جریان بازی را تغییر داد. به نظر می رسید بازیکنان آرسنال ذهنیت دیگری در مورد اتفاقات نیمه دوم داشتند و همین موضوع باعث شد تا آنها تنها دو دقیقه بعد از ورود به زمین، گل مساوی را دریافت کنند.

قدرت بالای تصمیم گیری لروی سانه

لحظه ای که داوید سیلوا، هابک خلاق سیتیزن ها پاسی فوق العاده را برای لروی سانه مهیا کرد، این وینگر آلمانی در برابر لورن کوشیلنی در موقعیت بسیار خوبی قرار داشت و اهمیت جایگیری مناسب را یک بار دیگر ثابت کرد.

اگرچه ممکن است هواداران آرسنال از تصمیم کمک داور بسیار عصبانی باشد و معتقد باشند که گل اول در موقعیت افساید به ثمر رسیده، اما تصاویر نشان می دهد که این تصمیم کاملا میلیمتری گرفته شده است.

علیرغم بحث های فراوان در مورد اینکه آیا تصمیم کمک داور صحیح بوده است یا خیر، باید اذعان داشت که لروی سانه آرامش خود را در لحظه مواجهه با پتر چک به خوبی حفظ کرد و همین اتفاق باعث شد تا سیتیزن ها در همان ابتدای نیمه دوم به جریان بازی بازگردند.

اوضاع اسفناک خط دفاعی آرسنال

از دیدار روز ۲۵ اکتبر در جام اتحادیه که با برتری ۰-۲ آرسنال در برابر ریدینگ به پایان رسید، این تیم در ثبت کلین شیت ناکام بوده است و برای به یاد آوردن آخرین بازی لیگ برتر که توپچی ها دروازه خود را بسته نگه داشتند، باید به ۳ روز قبل و بازی برابر میدلزبورو مراجعه کرد.

اما از سوی دیگر چلسی از زمانی که در برابر آرسنال با ۳ گل شکست خورد، تنها ۲ گل در لیگ برتر دریافت کرد. این شواهد یک بار دیگر این تئوری را ثابت می کند که تیم های قدرتمند بر روی خطوط دفاعی قوی بنا می شوند.

با این شرایط، حتی احتمال کسب سهمیه نیز برای شاگردان ونگر زیاد نیست و اوضاع خط دفاعی این تیم وقتی خطرناک شد که شکوردان مصطفی نیز به علت مصدومیت از ترکیب کنار رفت.

در غیاب او، توپچی ها ۵ گل در ۳ بازی دریافت کرده اند و مونرئال به کرات ثابت کرده در اندازه های حضور در ترکیب ثابت ونگر نیست. در بازی دیشب برابر سیتی و روی صحنه گل دوم رحیم استرلینگ، ضعف های ناچو مونرئال یک بار دیگر به وضوح ثابت شد.